16 mei 2022. Bart De Wever schrijft in De Morgen een felle bijdrage tegen het klimaatalarmisme. Een bijdrage die in klimaatkringen niet gesmaakt wordt. De Wever trekt fel van leer. ‘Ook al is het bergop fietsen in het heersende intellectuele klimaat in het Westen, het is tijd om deze onzin actief te counteren. De toekomst van de mensheid is te belangrijk om ze over te laten aan ideologische verdwazing.’

27 juli 2023, een jaar later. Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties António Guterres bewijst de ideologische verdwazing waarover De Wever het heeft door publiek te verklaren dat we in het ‘tijdperk van het koken’ terechtgekomen zijn.

Premier Bart

10 oktober 2025, drie jaar later. Bart De Wever is intussen premier van de Belgische regering. In Belém, Brazilië, wordt een nieuwe klimaattop gehouden, onder auspiciën van de VN van diezelfde António Guterres. De Wever zelf is er niet. Hij heeft de Belgische klimaatminister Jean-Luc Crucke (Les Engagés) naar Belém gestuurd. Over de nieuw aangelegde weg waarvoor 13 kilometer regenwoud moest sneuvelen. Crucke drukt zijn spijt uit dat er in het slotakkoord niets staat over ontbossing. Het zou er nog moeten bijkomen. ‘De ideologische verdwazing’, weet u wel. Aan wie het wil horen zegt hij dat het ‘game over’ is voor de fossiele brandstoffen.

We moeten fossiel terug omarmen.

Op een evenement van de Liberale Associatie in Gent op 22 oktober 2025 zegt Tim Verberckmoes, CEO van ABC-motoren, dat zo’n uitfasering momenteel utopisch is. ‘We moeten fossiel terug omarmen’, zegt de industrieel. ‘Als we in de Gentse haven de fossiele brandstoffen moeten wegnemen, hebben we dertig kerncentrales nodig’. Alain De Laet, CEO van Brouwerij Huyghe, knikt instemmend. ‘Tijd om met de twee voeten terug op de grond te komen.’

Indoctrinatieplan

In Belém zweven ze nog altijd doelloos rond. Vooral gefrustreerd omdat er minder vooruitgang wordt geboekt dan gehoopt. Die hoop is dan precies het tegenovergestelde van dat waarvoor de twee industriëlen op 22 oktober in Gent hadden gewaarschuwd. ‘Een moeilijke dag’, volgens Crucke. Het contrast tussen de zwevende Belgische regering, het toonbeeld van ‘ideologische verdwazing’, en de industrie kan op één weekend niet groter zijn.

In goede Chinese traditie beschrijft de informatieverklaring van Belém hoe de hele samenleving moet worden opgevoed.

Toch haalt Crucke één grote vis binnen: het klimaatindoctrinatieplan. Officieel de ‘Belém Declaration on Information Integrity on Climate Change’. Dat gedrocht kan België wel ondertekenen, samen met een paar andere landen. In goede Chinese traditie beschrijft de informatieverklaring van Belém hoe de hele samenleving moet worden opgevoed. Opgevoed om het klimaatverhaal helemaal in te slikken. De indoctrinatie met de ‘ideologische verdwazing’ en de ‘onzin’ van Bart De Wever.

Het hele onderwijs moet de lessen drenken in het klimaatverhaal. Er moet een wetgevend kader komen om in te kunnen grijpen in de sociale en andere media. Om het ‘fake news’ te bestrijden. Lees: de ‘wetenschappelijke consensus’ van de VN in alle strotten te rammen. Dat is eigenlijk nu al het geval. Mijn lieve echtgenote ergert zich alle dagen groen en blauw aan haar lesboek Nederlands. De woke- en klimaatonzin in dat gedrocht vormt de basis van zowat alle conversaties om Nederlands te leren. Helena, die uit het vrijgevochten Oekraïne komt, is daar grondig allergisch voor.

Industrie inschakelen

Maar het is nog niet genoeg blijkbaar. De staten, waaronder ons Belgenland, engageren zich ertoe om ook de industrie — de Verberckmoezen en de De Laeten van deze wereld — in te schakelen om in hun communicatie en publiciteit het klimaatverhaal hoog te houden. Dat allemaal met respect voor de ‘vrijheid van meningsuiting’. Een hypocriete formele schaamlap die diametraal staat tegenover het engagement om de hele samenleving in één richting te indoctrineren.

De Wever zet hiermee zijn zuurverdiende liberale kiezers behoorlijk in hun onderbroek.

De zelfverklaarde liberaal Bart De Wever zet hiermee zijn zuurverdiende liberale kiezers behoorlijk in hun onderbroek. Mogen we het essay On Liberty van de liberale goeroe John Stuart Mill uit 1859 in herinnering brengen? De enige legitimiteit van de staat om tussen te komen in de individuele vrijheid van handelen, tegen de wil van het individu, bestaat erin de schade aan anderen te vermijden. Het zogenaamde ‘schadeprincipe’. Voor de rest, zo wil Mill, is het individu vrij van lijf en geest. De samenleving heeft niet het recht om haar macht te gebruiken om iemand te doen handelen voor zijn eigen goed.

(Nog) niet aan de galg

De staat is er niet om de mensen op te voeden. Dat ligt onder meer besloten in de beheersovereenkomst van de VRT waarin de verplichting tot pluralisme is opgenomen als een democratisch tegengewicht van de vrije pers. Een verplichting waar de VRT zowat alle dagen zijn voeten aan veegt. De opvoeding van de mensen om het ‘goede’ te doen, en vooral te denken, dat is iets voor de VRT, de Russen en de Chinezen. Vladimir Lenin, Joseph Stalin en Mao Zedong. Zij vonden in koor dat de mens moet worden opgevoed tot de ultieme communist om zo de communistische samenleving te realiseren. Wie niet meeging in die opvoeding belande in de goelag of als het even niet meezat aan de galg.

Niet dat Bart De Wever morgen de goegemeente die zich kant tegen ‘de ideologische verdwazing’ aan de galg gaat hangen. Dat (nog) niet. Maar De Wever gaat wel het hele staatsapparaat tot en met de privésector inzetten om ons het geloof van de klimaatkerk door de strot te rammen. Met de huidige technologie is er geen galg nodig om de bevolking te manipuleren.

De staat is er niet om de mensen op te voeden.

Zie hoe makkelijk de Marc Van Ransten van deze wereld in Chatham House in Londen uiteenzetten hoe je dat moet doen. Voor het indoctrinatieplan van Belém heeft de VN ook geleerd uit de coronaperiode. Meer bepaald uit de toenmalige communicatierichtlijnen van de WHO. Die hanteerden dezelfde methodologie om de neuzen van de hele wereld in dezelfde richting te kraken. Het ‘hellend vlak’, heet dat.

In een normale democratie bepaalt de mening van de kiezers de politiek. In het 2025 van Bart De Wever ramt de politiek de (naar eigen zeggen) ‘onzin’ en ‘ideologische verdwazing’ in de hoofden van de mensen. Le nouveau Bart est arrivé.