De 56-jarige Andy Burnham wordt, na het ontslag van Keir Starmer, in het najaar de zesde (of zevende, als je vanaf David Cameron begint te tellen) premier sinds het land in 2016 koos voor de brexit. Wie is die zogenaamde ‘king of the North’?

Enkele opmerkelijke weetjes over Andy Burnham, de ‘Prime Minister in Waiting’: hij wordt Bambi genoemd vanwege zijn grote wimpers; hij is oorspronkelijk van Liverpool en is nu van Manchester (wat een prestatie is); hij is getrouwd met een Nederlandse, heeft drie kinderen en is een rooms-katholieke bewonderaar van paus Franciscus.

De Boris Johnson van Labour

Na zijn sterke overwinning in de tussentijdse parlementsverkiezing in Makerfield kon niemand Andy Burnham nog tegenhouden om Keir Starmer opzij te duwen als leider van Labour. Andy Burnham is de Boris Johnson van Labour: de man weet sympathie op te wekken en weet hoe hij moet winnen, net als Johnson. Hij is een succesvolle burgemeester en hij heeft zijn eigen stijl. Bovendien zijn principes of ideologie voor Burnham van secundair belang – net zoals bij Johnson.

Andy Burnham is een kameleon.

Burnham voerde in Makerfield campagne met de slogan: ‘Andy for Us!’. De merknaam Labour werd een beetje weggemoffeld. Burnham is een merk op zich en zijn slogan zegt alles en niets, wat meteen ook de politieke ideologie van Burnham is. De man is links, maar hoe links hangt af van de situatie van het moment. Andy Burnham zat trouwens in het team van de uitgesproken linkse Jeremy Corbyn, nadat hij al even comfortabel in het team zat rond Tony Blair en Gordon Brown. De man is een kameleon.

Van links naar rechts

Burnham begon zijn politieke carrière onder oud-premier Tony Blair en bleef vanaf dat moment dicht bij de partijtop van Labour, ook al profileert hij zich voortdurend als een outsider (jaja, zoals Boris Johnson). Hij was een blairite (lees: een rechtse linkse), maar vandaag zegt hij dat Blair sociaaleconomisch ‘faalde’.

Als junior minister van Binnenlandse Zaken in 2006 probeerde hij het Labourplan om identiteitskaarten te introduceren door te duwen – wat mislukte. Vandaag zegt hij dat identiteitskaarten een slecht idee zijn. Vorig jaar zei hij aan het Labourcongres dat hij vindt dat het land terug lid moet zijn van de EU; vandaag vindt hij dat geen prioriteit. Makerfield is brexitland, begrijpt u. Het lijstje van dit soort weetjes is vrij uitgebreid.

Een eigen merk

Zijn grootste politieke succes is zijn burgemeesterschap van Manchester waar hij een bestuursmodel ontwikkelde dat ‘Manchesterism’ of ‘Burnhamism’ wordt genoemd. Volgens de oud-burgemeester houdt dat in dat je economische groei laat werken ten voordele van de plaatselijke gemeenschap. Vlak na zijn overwinning vorige week zei Burnham: ‘Dit is eindelijk dé kans voor verandering!’. Het land zal willen weten wat die verandering nu precies inhoudt.

Sommigen verwachten een verdere decentralisatie van het VK, omdat dit onderdeel uitmaakt van Manchesterism. Maar, wanneer het Anglo-Nederlandse echtpaar Burnham de sleutels van Downing Street 10 krijgt, dan zal Andy Burnham werk moeten maken van geld voor de gezondheidszorg, geld voor defensie, geld voor van alles en nog wat.

Wie weet welke kleur de kameleon dan aanneemt en of er achter zijn pragmatisme toch een vaste overtuiging schuilt?

Andy Burnham

Andy Burnham, de kameleon van Labour