Bij de start van deze rubriek – amper vier weken geleden – nam Zapman zich voor niet elke week azijn te pissen over een willekeurig televisieprogramma. Tv zit al vaak genoeg in de hoek van de smalende commentaren, en dat is bij wijlen ook onterecht.

Helaas, deze week komt Zapman er niet onderuit. Een verbijsterend slechte tv-show op zaterdagavond, live op de drie grootste zenders van Vlaanderen, met zowat alle schermgezichten van ons ‘platte’ land, daar valt niet van weg te kijken.

Ik heb het uiteraard over de Kastaars, waar 1.185.000 mensen live naar keken, alleen vermeldt geen enkele zender of die nu op VTM, VRT of Play4 afstemden. Ook bizar.

En wat hebben al die kijkers dan gezien op de zender van hun voorkeur? Een spektakel vol grappen en referenties waarvan je de meeste alleen maar kon waarderen als je dag in dag uit met niets anders bezig bent dan met televisie, en dan liefst van binnenuit als medewerker.

De meeste grappen vielen dan ook zo dood als een Noord-Koreaanse soldaat in Koersk. Dat begon al bij de introsketch over frontsoldaten van 14-18 en 40-45. Zoiets werkt alleen als je eerst luid roept dat de show uit het Studio 100 Pop Up Theater komt. Want dat weet niet iedereen bij voorbaat.

Foutjes

Vervolgens zagen we de hele show lang drie presentatoren uit een generatie die het belang van articulatie, projectie van de stem en een sonore toonhoogte niet eens kent, laat staan kan toepassen.

En nee, we verlangen echt niet dat een presentator anno 2025 nog klinkt als Tony Corsari in 1958, maar mensen die hun tekstjes aframmelen zonder er ook maar enige draagkracht in te leggen, die zijn niet geschikt om een gala in goede banen te leiden. En ja, daarmee bedoel ik jullie: Kamal Kharmach en Rik Verheye. Ruth Beeckmans deed het in dat opzicht nog vrij goed. Kamal daarentegen bewees dat zelfs Antwerps even onverstaanbaar kan klinken als het West-Vlaams van Verheye als je maar hard genoeg niét je best doet. Of als je gewoon miscast bent, wat wellicht eerder het geval is.

En zo stapelden foutjes zich op. De nieuwe Vlaamse minister van Media kwam een Kastaar uitreiken, maar de productie vond het niet nodig om haar naam te tonen op het scherm, alsof het grote publiek nu al vertrouwd zou zijn met Cieltje Van Achter (N-VA). Eric Goens die zijn lief bedankte zonder haar naam te noemen, leek ook weinig respectvol. Erger nog: Eric Goens die mededogen vroeg aan de pers om schermgezichten toch niet te kritisch aan te pakken. Daar past alleen het puberwoord ‘cringe’ bij. En ja, we weten ook wel dat hij ergens een punt heeft, maar niet op zo’n gala waar ze met de flessen Pommery op tafel paraderen.

Wel grappig: de cameo van Donald MuyllE. Niet grappig: de liedjes vol foute klemTOnen. (Ze zongen zelfs: ‘We kijken TEEvee’. Was er echt nergens iemand met enige beroepstrots en vakkennis terzake beschikbaar?)

Eerbetoon

Waren er dan geen mooie momenten? Jawel: de ode aan Gert Verhulst en het eerbetoon aan de 98-jarige Annie Geeraerts leken oprecht en authentiek. Dat Rik Verheye het steevast over ‘Hert’ en ‘de tafel van Hert’ had, we willen het hem nog vergeven. Hoewel.

Onvergeeflijk was dan weer de misplaatste sneer van Verheye naar VTM-kijkers: toen hij het had over een ‘piédestal’ grapte hij: ‘Voor de VTM-kijker, dat is een voetstuk waar je iets op kan zetten’. Veel neerbuigender wordt het niet.

Ook vreemd: in de categorie fictie was het uitstekende Chantal 2 genomineerd tegenover de soaps Thuis en Familie en de telenovella Single Bells. Het is toch een beetje alsof je in de categorie ‘klassiekers van de Vlaamse literatuur’ naast De Kapellekesbaan van Louis Paul Boon ook Jommeke van Jef Nys zou nomineren.

Tot slot nog twee vestimentaire opmerkingen. Daphne Agten zag eruit alsof ze gekleed was in 80 kilo jumbo-mosselen en Kamal leek dan weer een taxichauffeur in een te groot bemeten kostuum van SKM waar ze altijd al meer aandacht hadden voor de verse zeetong in de cafetaria dan voor een eigentijdse snit.

Volgende week zijn we weer constructief en positief! Misschien…

Annie Geeraerts

Een verbijsterend slechte show