In deze correspondentierubriek proberen de pennenvriendjes de eenzaamheid te verdrijven door elkaar wetenswaardigheden over de verscheiden week voor te schotelen. Evenveel keren verkiezen zij alsnog de eenzaamheid.

Ché Edwin,

Wat heb ik u altijd gezegd? Wat heb ik u altijd gezegd! Ik ga het nog eens zeggen: ‘Als je die programma’s op de VRT bekijkt: je moet precies gezopen hebben om daar te kunnen werken.’ Dat is wat ik altijd zeg. Wel, dat is nu officieel bewezen. Tom Waes, Ruben Van Gucht en Zita Wauters. Ze zitten allemaal bij de VRT en zijn hun rijbewijs kwijt wegens te veel gedronken. I rest my case.

Weet je wat me wel verbaast? Dat die Bart Schol van De Afspraak nog niet tegen de lamp is gelopen. Ja, ik noem hem Bart Schol. Ik weet toevallig dat dat zijn echte naam is. Hoe die kerel elke avond opnieuw zit te lallen tegen de mensen? Je moet al heel links zijn om dat nog normaal te vinden. Of bezopen dus! Die twee zijn moeilijk uit elkaar te houden. Dju, ik ben content dat dit nu eindelijk geen discussiepunt meer is.

Ik denk dat het de schuld is van hun human resources-afdeling, want daar zijn ze ook niet dood van hun eerste bak Duvel. Zo stellen die mannen in hun contracten dat hun tv-gezichten een ‘voorbeeldfunctie’ moeten hebben voor de samenleving. Ruben Van Gucht dus. De getrouwde kerel die vanuit zijn hotelkamer met de blote benen van zijn minnares zit te stoefen? Proper voorbeeld. Enig idee hoeveel huwelijken op de klippen zouden lopen met dat voorbeeld? En dat stopcontactkapsel dat hij zelf onderhoudt? Ook een voorbeeld? Alle kappers failliet. En dan heb ik nog niks gezegd over zijn narcistische eigendunk. Een slecht voorbeeld is ook een voorbeeld, moet je maar denken.

En Zita dan. Die heet eigenlijk Rita, maar Zatte Rita heeft al een exclusief contract bij VTM. Dan hebben ze er maar Zatte Zita van gemaakt. Dat is de kleine van Koen Wauters. Maar eigenlijk is dat toch straf, hé. Als je vrolijk in het rond poept terwijl je vrouw met kind verkommert in Kroatië, kan je nog altijd een voorbeeld zijn. Je job danken aan papa’s discutabele zangkwaliteiten? Geen probleem, de halve politiek doet dat ook. Tiens, zou Van Gucht geen familie van De Gucht zijn? Maar als je verdomme een pint te veel ophebt, gaan die van human resources eens ‘een goed gesprek’ hebben. Op café natuurlijk! Die mensen hebben geen waarden en normen meer.

Ik blijf bij mijn gewoonte om twee Westmalles te drinken bij alle VRT-programma’s. Ik ga u een geheim verklappen: ze worden daar boeiender van. Niet aan mijn vrouw vertellen, hé. Die vindt mij dan precies Bart Schol.

Hey Pol Schol,

Ik heb de indruk dat de ontkerkelijking van Vlaanderen omzeild wordt door de herkerkelijking van de cultuursector. Ik hoor je tot hier met de ogen knipperen dus ik verklaar: wat is een kerk? Een gebouw met een hoge toren vanwaar je enkel de klok hoort luiden die men ons wil laten horen. Wat is het verschil tussen de kerk- en de VRT-toren? Niets!

Als er nu een plek is die vol loopt met nieuwe pastoors, kwezels en begijnen is het de VRT, en bij uitbreiding de hele cultuursector. Niet dat ze zelf zo vroom zijn. Dat waren de vroegere pastoors trouwens ook niet. Vanop de kansel staan kijven over ‘den drankduvel’ en daarna het gebroken brood doorspoelen met een frisse Sancerre. Die mannen konden dat! De rest van de gelovigen kon maar hopen op genoeg speeksel om de gortdroge hostie weg te slikken.

Ik vind dat schoon, Pol. Dat onze BV’s die rol op zich nemen. Wat zou de mens zijn zonder een beetje schijnheiligheid? ‘Schijnheiligheid is ook heiligheid’, zeg ik altijd! Dat zo’n BV ons met het zwaaiende vingertje naar een deugdelijk leven hoopt te kijven, dat vervult mij met ouderwetse knusheid. Dat zo’n bekende niet veel later zelf bezopen tegen de realiteit in een zijner vele gedaanten knalt, is slechts een herinnering aan het feit dat ook zij in de grond — net als wij, maar dan esthetisch iets meer verantwoord — menselijk zijn.

Wat ik dan weer iets minder vind, is dat de culturo’s ook de kelk des misbruiks van de kerk overgenomen hebben. Niet alle nostalgie noopt tot wederkeer, is mijn mening daarover. ‘Godvergeten’ was een aanklacht, geen handleiding. Maar ook hier weer speelde de VRT een voortrekkersrol met toptalenten als Eddy Snelders en Sven Pichal. Maar de Vlaming lustte dit keer van deze twee boeren geen eieren. Sterker nog, die vond dat deze boeren beter de eieren in de broek gehouden hadden.

Maar er is beterschap op komst. Als het in Parijs regent, dan druppelt het in Brussel, klinkt de boutade. Het is te hopen, want in Frankrijk heeft een filmhuis besloten om ‘Last tango in Paris’ niet meer te vertonen omwille van de controversiële verkrachtingsscène. En dat vind ik maar goed ook. Zoveel boter kan niet gezond zijn!

Winnetou,

Je bent aan het dramatiseren. Dat die jongens wat afwijkend seksueel gedrag vertonen is gewoon het gevolg van dat drankgebruik, hé. Wie van ons kan eerlijk zeggen dat hij nog nooit zo zat geweest is dat hij niet eens zijn buurvrouw wou gaan filmen onder de douche? Nu ik eraan denk: ik ben nooit zo zat geweest. Maar dat ligt ook aan mijn buurvrouw. Zo zat kun je volgens mij niet zijn. Maar mijn punt is: zie niet altijd de splinter in de ogen van je medemens. Zie de balk in je eigen ogen.

Daarom ben ik blij dat de kranten ons deze dagen trakteren op zelfinzicht en advies. De Morgen is daar heel goed in. Heel boeiend advies waar je niet bij stilstaat. Wat je bijvoorbeeld moet doen als je tiener porno kijkt. Volgens De Morgen moet je dan niet panikeren. Je moet je kind ‘helpen begrijpen dat dit een normaal en acceptabel onderwerp is, zelfs als dat een spannend gesprek is’.

Zo had ik nog niet bekeken. Schoon, hé. Al betwijfel ik of zo’n tiener openstaat voor dat debat op zo’n moment. Stel: je betrapt je zoon terwijl hij naar ‘Big ass, huge jugs’ aan het kijken is. Wat moet je dan doen? Erbij gaan zitten met een zak chips en zeggen: ‘Jongen, dat is perfect acceptabel en normaal hoor. Met wie is het?’ Dat is niks voor mij.

In mijn tijd was dat nog gewoon normaal en onacceptabel. Van een beetje hypocrisie gaat niemand dood. En er was nog meer goed advies. Wat moet je doen als je schoonfamilie je haat en je er wel Kerstmis mee moet vieren? Dat heb ik niet gelezen. Mijn schoonfamilie is best ok. Het is mijn vrouw die ik niet kan uitstaan. Maar daar krijg je geen advies over.

Vroeger moest je de Flair kopen voor die adviesstukken. Tegenwoordig staat dat ook in kwaliteitskranten. Handig, hé. Met uitzondering dan van het artikel over hoe je een niercrisis herkent. ‘Dat is als weeën bij een bevalling’, staat er. Daar weet ik dus nog niks mee. Ik kan er nu middenin zitten. Kijk, nu ben ik dus ongerust.

Best Pol Ikliniek,

Nu we het toch hebben over de doodzonde der zelfbevlekking, zijnde de masturbatie: De Warmste Week gaat beginnen. Je kent het wel, de jaarlijkse ‘cirklejerk’ der deugmutsen. De hoogmis van het ‘lifestyle-altruïsme’.

Vaak moet ik dan denken aan de parabel van Onzelievenheerke over de rijke die weigerde zijn hebben en houden te verkopen om Hem te volgen. Jeezeke schudde het moede hoofd en sprak toen de gevleugelde woorden: ‘Het is makkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan.’

Daar zat De Gezalfde er met al Zijn alwetendheid toch een beetje naast. Ik herinner me dat er ooit een kameel was in de Antwerpse zoo die bij het grazen een leeg blikje van een niet nader genoemde frisdrank — dat door een onverlaat over de omheining gegooid was — doorslikte. Het verhakkelde recipiënt kwam vervolgens vast te zitten in de sifon hals van het schip der woestijn. Het vergde een heel team veeartsen en één loodgieter om de onfortuinlijke telganger uit zijn beklagenswaardige toestand te verlossen. ‘Die kameel is door het oog van een naald gekropen’, daar was iedereen het unaniem over eens.

Maar om het bij De Warmste Week te houden. Die staat deze week in het teken van de ‘eenzaamheid’. Dat is uiteraard heel mooi. Eenzaamheid is een vreselijk iets. Maar wat gaat een geldinzameling verhelpen? Gaat men door de straten rijden terwijl luid ‘KUMBAYA’ door de boxen schalt? Of gaat men de eenzamen sommeren naar buiten te komen? ‘Je bent nu buiten. Hier staan mensen. Zeg er iets tegen en is het nu gedaan met janken over eenzaamheid?’ Want onder ons gezegd en gezwegen: sommigen zijn echt niet onverdiend eenzaam. ‘Een eenzame met een slecht karakter maakt maar één mens ongelukkig’, denk ik dan.

Heb jij trouwens op momenten van eenzaamheid ooit een BV aan de deur gehad die vroeg: ‘Awel Pol, zijt ge eenzaam? Hoe komt het vriend?’ Ik nog nooit! Het zou trouwens heel raar zijn moest iemand ‘Pol’ tegen mij zeggen. Dan ben ik nog liever eenzaam!

Bart Schol

De pennenvriendjes vermommen zich als De Warmste Weekdieren