Honderden artikels, duizenden columns. Allemaal met één overheersende opinie. Maar toch niet allemáál. Moedig bieden de pennenvriendjes weerstand tegen de Nare Narratieven.

Beste onverstoorbare Erwin,

Sinds onze vorige correspondentie is het een buitengewoon nieuwsluwe week geweest. Nergens ter wereld gebeurde er iets met nieuwswaarde. Iedereen was het over alles eens en we leefden allen meer dan ooit samen in vrede en verbinding. Mogelijk is dat een neveneffect van het liefdevolle gebaar van onze Grote Verbinder Des Vaderlands, de heer Laurent Prins, die op onnavolgbare wijze zijn liefdesbaby met de freule Vandenkerckhove-Van Wanten Iris Wendy erkende.

De beste krant van Europa en ver daarbuiten – ik heb het natuurlijk over Het Laatste Nieuws – lanceerde meteen daarna een oproep onder de niet mis te verstane titel: ‘Oproep: leerde u net als Clément ook pas na 20 of 25 jaar uw echte vader kennen?’

Geef toe, Erwin, dat is een geniale journalistieke techniek. Die truc zouden alle kranten eigenlijk veel vaker moeten toepassen. Ik geef de verzamelde pers volgaarne een paar aanzetjes mee ter inspiratie.

– Hebt u net als Vincent Van Peteghem ook al eens 12 miljard moeten zoeken om het gat in uw begroting te dichten?

– Hebt u net als Polen ook al eens artikel 4 van de NAVO moeten inroepen omdat er een Russische drone uw luchtruim schond?

– Werd u net als de wielrenners in de Vuelta op zondagmorgen met de maten op de koersvelo ook al eens geblokkeerd door pro-Palestijnen?

– Bent u net als Lahav Shani ook al eens geannuleerd door het Festival van Vlaanderen?

– Bent u net als Greta Thunberg al eens aangevallen door een Israëlische drone die bij nader inzien een door uw bemanning zelf gelanceerde vuurpijl was?

– Bent u net als Charlie Kirk ook al eens doodgeschoten tijdens een openbare discussie?

Tot zover dit kleine breinstormpje met mezelf. Moge het onze nationale redacties bezwangeren met nog vele mooie ideeën.

Maat houdende vriend Stef,

Wie hoopte dat de heisa rond het cancelen van de Israëlische dirigent Lahav Shani na enkele dagen zou wegdeinen, kan langzaam uit zijn wensdroom ontwaken. Niet alleen liet Shani intussen weten dat hij onmogelijk onberoerd kan blijven door de gruwel in Gaza, ook blijkt nu dat de beslissing van het Gentse Festival van Vlaanderen eerder ingegeven was door angst voor subsidieverlies dan door een moraal die op de Olympus resideren zou.

Niet alleen dreigde schepen Hafsa Hopsasa met ontslag, ook minister van nasale klanken Caroline Gennez liet tussen neus en lippen door verstaan dat de vinger wel eens op de knip zou kunnen gaan – precies daar waar de vetpotten staan. En dus sprak Jan Briers braaf het woord van het brood dat hij at, terwijl hij zijn subsidies het paneel van ‘De Rechtvaardige Rechters’ zag achternagaan.

Zo kennen we onze culturo’s weer. Erst das Fressen, dann die Moral. Keer op keer likt de kat de kandeleer voor het smeer.

Alsof dat nog niet cynisch genoeg was, stond Conner Rousseau er droogweg bij te verklaren dat ‘de burger niet wakker ligt van een dirigent die hij niet kent bij een festival dat hij nooit bezoekt.’ Waarop de logische vraag rijst: waarom er dan wél belastinggeld in pompen? Als zelfs de politiek toegeeft dat niemand wakker ligt van het festival, subsidieer je enkel nog de deugdzaamheid van een stadsbestuur dat zichzelf graag moreel superieur vindt.

De genadeslag kwam dit keer uit Nederland. Hans Teeuwen liet doodleuk weten niet te willen optreden in een antisemitisch oord als Gent. God heeft Gent verlaten: het is enkel nog lam, en de strop is vervangen door de muilkorf.

Mateke Vanmol,

Dat Conner Rousseau de geniaalste politicus aller tijden is, broer, ik zweer! Mindere goden durven wel eens stiekem hypocriet te handelen. En als anderen erop betrapt worden dat ze zichzelf tegenspreken, proberen ze meestal de aandacht af te leiden. (Hoe vaak hebben we Vincent Van Quickenborne al niet ‘Kijk daar, een vliegtuig!’ horen roepen om dan meteen hard weg te rennen?)

Niets van zulk laf gedrag zien we bij de Redder der Sociaal Democraten. Integendeel, onze Kleinste Denker Des Vaderlands (Dank u om ons daarop te wijzen, Fouad Gandoul) is liefst hypocriet terwijl alle schijnwerpers op hem gericht staan. Bovendien spreekt Conner zichzelf bij voorkeur zo luid mogelijk tegen. Sterker nog: hij maakt er ijzersterke persmededelingen en journaalquotes van.

Neem nu zijn recentste strategische meesterzet. Eerst een hele zomer lang blijven zeuren en zagen en aandringen en dreigen dat die harteloze Bart De Wever stante pede met hoogdringende urgentie onverwijld en ogenblikkelijk van tussen de olifantenslurfen in Zuid-Afrika moet terugkeren om de federale regering, de regionale regeringen, de provincies, het VBO en de districtsraad van Hoboken bijeen te roepen en een Gaza-resolutie te stemmen die onweerlegbaar tot een abrupte stop van het bloedvergieten aldaar zou leiden. En als dat niet lukt, dan moest Matthias Diependaele op zijn minst zorgen voor wereldvrede. Dat had verdomme voorrang op alle andere binnenlandse problemen, of niet soms?

In Café ’t Hemelrijk stond hij begin september nog te zeggen dat als hij er niet geweest was, de Gaza-resolutie er nooit gekomen zou zijn ‘en dan was die genocide nu nog altijd bezig’. Gelukkig weten we allemaal dat het anders is gelopen want, zo vervolgde Rousseau: ‘er kan niet genoeg aandacht zijn voor de Palestijnse kwestie: we moéten daarover blijven praten.’

Om dan amper twee weken later in alle kranten en journaals De Wever op hoge poten aan te manen om nu eindelijk eens zijn mond erover te houden, ‘want we hebben dringender problemen in eigen land.’

Uiteraard drukte de hoffelijke partijvoorzitter zich zoals altijd uit in de meest diplomatische bewoordingen. ‘Kan de premier stoppen met dit zelf op te fokken?’ zei hij tegen De Gazet van Het Volk van Het Nieuwsblad van Antwerpen.

Groot gelijk, Conner. En nu: aan de slag met uw meiden en matekes om die fokking begroting in orde te krijgen, want heel het land is skeer. En zorg ineens voor zot veel koopkracht en swag pensioenen. #GOALS!

Onaangelijnde vriend Stef

Petra De Sutter is een zeldzaam talent. Eerst joeg ze als Groen-politicus de kiezer weg van de ecologische thema’s. Mensen die ooit met een linnen zakje wortels naar de bioboer trokken, zitten nu vrolijk in een SUV van drie ton met de zetelverwarming op 35 graden. En nu doet ze als rector van de UGent doodleuk hetzelfde met de wetenschap: studenten en academici de uitgang wijzen.

Wat is er gebeurd? In een interview met De Morgen verklaarde mevrouw De Sutter dat het feit dat er een genocide plaatsvindt in Gaza niet langer in vraag mag worden gesteld. Ze wil zelfs onderzoek verbieden naar de vraag of Israël een genocide pleegt in Gaza, want ‘dat is een grens die niet mag overschreden worden.’

‘Durf Denken’ is ondertussen vervangen door ‘Aarzel Niet te Zwijgen’.

Het vergt een uniek soort politiek talent: elke kans om een publiek te winnen zorgvuldig omzeilen, en in de plaats zoveel mogelijk mensen richting de uitgang duwen. Eerst de kiezers van het klimaat, nu de beoefenaars van de wetenschap. Nog even en er staat een generatie studenten aan de Blandijn met bordjes: ‘Dank u, mevrouw de rector, ik ga wel geneeskunde studeren via TikTok.’ terwijl ‘Marchieren und nicht resonieren’ door de gangen klinkt.

Enkele nieuwe richtingen zullen onvermijdelijk het licht zien:

Bachelor in de Rode Lijnkunde: Inleiding tot het Politiek Correcte, met als praktijkvak Stoepkrijtkunde.

Master in de Genocidologie: het antwoord op de vraag of iets een genocide is, luidt onveranderlijk ‘ja’.

Postgraduaat Maoïstische Pedagogiek: praktijkvak Pol Pottenbakken.

De debatclub wordt de Knikclub en de boekenwinkel zal enkel nog het Groene Boekje verkopen.

Verder worden de meerkeuzevragen vervangen door monovragen en het mondeling examen afgeschaft wegens zwijgplicht. Alle scripties worden nagekeken door de rector zelf en bij onvoldoende ideologisch conformisme verdwijnen ze integraal in de shredder. Inclusief auteur.

Clément

De pennenvriendjes onderzoeken wetenschap die niet mag onderzoeken