Paris Saint-Germain (PSG) won zaterdag in München met 5-0 overtuigend de Champions League. Tienduizenden supporters gingen in Parijs juichend de straat op. Maar de feestvreugde duurde niet lang: overal in Parijs en ook in andere steden brak geweld uit. Hordes uit de banlieues vernielden alles wat los en vast zat. Terwijl president Macron vrolijk tweette in hun eigen straattaal: ‘Hé broer! Glorie voor Frankrijk!’

De relschoppers (‘casseurs’) belaagden automobilisten en voorbijgangers, plunderden winkels en leverden slag met de massaal gemobiliseerde politie. Alleen al in Parijs stond 5.500 man klaar. Ze bleken niet opgewassen tegen het kat-en-muisspel van duizenden jongeren die zelfs brandweerlieden te lijf gingen.

Oorlogsgebied

‘De stad veranderde in oorlogsgebied’, zei Reda Belhaj van de politievakbond. Hij moest zaterdagnacht over de Péripherique naar de brandhaarden en beschrijft hoe het verkeer werd beschoten met vuurwerk uit zelfgemaakte mortieren. De hele ringweg ging een kwartier op slot omdat relschoppers stenen van bruggen gooiden en op de snelweg liepen.

Richting Parc des Princes, het stadion waar vijftigduizend supporters de match hadden gevolgd op tv-schermen, moest Belhaj door een losgeslagen menigte: hij werd bestookt met brandende vuilnisbakken en jongeren sprongen via de motorkap op het dak van zijn auto. In 21 jaar bij de politie had hij dit nog niet meegemaakt.

Parijs veranderde in oorlogsgebied

Op zondag werd het elftal gehuldigd op de Champs-Élysées en was de feestvreugde weer volop terug, maar niet voor lang. Relschoppers gingen opnieuw de politie te lijf en in de nacht van zondag op maandag volgde een herhaling.

Politiek ruziet

Een sportief succes van deze omvang zou ooit het Franse volk verenigd hebben, maar nu drijft het mensen juist verder uit elkaar. De politiek zoekt nauwelijks naar oplossingen, maar ruziet onderling over wie schuld treft. Een aantal politici had het over ‘een handvol relschoppers’ en sommigen beweerden dat het vroeger allemaal veel erger zou zijn geweest. Al waren de meesten wel van mening dat de huidige jeugd gewelddadiger is.

President Emmanuel Macron sloeg na de rellen een hele andere toon aan en beloofde de schuldigen streng te straffen – de eerste zijn al uitgedeeld. De rechtse Bruno Retailleau, minister van Binnenlandse Zaken, noemde op X de plunderende jongeren ‘barbaren, erop uit om misdaden te plegen en de politie te provoceren…’

De politiek zoekt nauwelijks naar oplossingen

Het extreemlinkse LFI, dat Retailleau al jaren van racisme beticht, noemde dit ‘onbehoorlijk’. ‘Hij is zelf een barbaar’, zei LFI-kamerlid Antoine Léaument, die op de plek des onheils was geweest. ‘Met al die politie en dat traangas heeft Retailleau de rellen uitgelokt. Mensen gaan nu eenmaal gekke dingen doen als je ze zomaar met traangas bekogelt.’

Provocatie

Eric Coquerel, ook van LFI: ‘Retailleau is een provocateur! Als hij over barbaren praat, zegt hij dat de anderen kennelijk geciviliseerd zijn. In de ogen van de minister is de beschaving exclusief judeochristelijk. Hij had beter zijn werk kunnen doen in plaats van olie op het vuur te gooien. Retailleau ontmenselijkt een deel van de Franse bevolking met zijn racistische innuendo.’

Zondag mocht de minister weer. LFI was volgens hem de politieke bondgenoot van het racaille: ‘Zodra er geweld losbarst, haasten ze zich de brandstichters te verdedigen en vallen ze degenen die het vuur moeten doven aan.’

Partijleider Jordan Bardella van het Rassemblement National vond Retailleau juist veel te laks. Ten slotte liet Eric Zemmour van nog verder rechts weten dat Frankrijk vooral dringend moest beginnen ‘het tuig uit de banlieues te deporteren’.

‘Barbarenfabriek’

Een krant noemde de ring van banlieues rond Parijs een ‘barbarenfabriek’. Winkeliers op de Champs-Élysées moeten bijna iedere maand wel een keer de boel dichtspijkeren. Of het nu Quatorze Juillet is, Oud en Nieuw, of bij iedere grote demonstratie: je kan er je klok op gelijkstellen dat jeugd uit de banlieues naar de binnensteden trekt om te plunderen en te vernielen.

Een nieuw fenomeen is het zwaaien met Palestijnse vlaggen

Een nieuw fenomeen is het zwaaien met Palestijnse vlaggen bij deze rooftochten. Ook afgelopen weekend waren er tientallen zichtbaar. Het bracht de burgemeester van Chalon-sur-Saône, Gilles Platret, ertoe die vlaggen na zaterdagnacht te verbieden. ‘Die vlag is het symbool van de casseurs geworden’, verklaarde de burgemeester. ‘In het bijzonder van de islamisten onder hen die vastbesloten zijn wanorde te scheppen op politieke basis. Ze dragen die vlag vooral als verzamelpunt.’

Waarschijnlijk was ook hem het gigantische spandoek opgevallen dat Franse supporters in het stadion van München hadden uitgevouwen, met ‘Free Palestine’ erop en de Al-Aqsa-moskee. Duidelijk geen huisvlijt en vermoedelijk evenmin spontaan vertoond, maar mogelijk georganiseerd door de eigenaar van PSG: Qatar, de steunpilaar van Hamas. Platret was overigens niet de eerste burgemeester die Palestijnse vlaggen verbood. Cristian Estrosi van Nice had het vorig jaar al gedaan, maar werd door een rechter teruggefloten.

Mission Impossible

Vanwaar al dit geweld na zo’n schitterende overwinning? Je vraagt je af wat er gebeurd zou zijn als ze verloren hadden. Waarschijnlijk hetzelfde: de rellen lijken niets met voetbal te maken te hebben.

Op tv werd een verslag getoond met als titel ‘Een Feest zonder Geweld: Mission Impossible?’ Het merendeel van media en politiek spreekt van het ‘onvermijdelijke’ van de rellen, alsof het om een natuurfenomeen gaat. Het idee dat sport nationale eenheid kan scheppen, lijkt passé.

Cristian Estrosi

‘Parijse banlieues zijn een barbarenfabriek’