Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld – en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet gesteld werden. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen worden. Zoals:

Welke journalisten spelen met drones aan de luchthaven?

(Aan de moedige factcheckers van Knack, die ons geruststellen: ‘Op 14 november werden er inderdaad 2 mensen met een perskaart en een drone door de politie gecontroleerd nabij de luchthaven van Zaventem, maar er werd geen proces-verbaal opgesteld en ze werden niet opgepakt. De journalisten in kwestie werken niet voor Het Laatste Nieuws.’ Voor wie werken ze dan wél? Sommige journalisten lijken het vooral belangrijk te vinden om HLN uit de wind te zetten en ‘t Scheldt tegen te spreken. Terwijl we toch mogen weten welke redactie de drone-paniek aan wil wakkeren?)

Over welke andere partij mag je zo platvoers praten?

(Aan schrijver Angelo Tijssens, die tekeergaat tegen het Vlaams Belang: hun politici zijn ‘operettefiguren die onzin uitkramen’, hun fractieleider is een ’triest sujet’ en hun kieslijsten zijn gevuld met ‘genetisch afval’. Welke andere partijen mag je beschimpen als genetisch afval – en nog altijd een lang interview krijgen, vol superlatieven van de interviewer? Zeg net hetzelfde over etnische minderheden en je hebt een proces aan je been.)

Wie betaalt nu zoveel voor Björn Soenens?

(Aan de VRT, die een riviercruise organiseert op de Mekong met Björn Soenens die vertelt over de Vietnam-oorlog en de geschiedenis van Cambodja. Prijskaartje voor elf overnachtingen: 6270 euro. Dat is honderden euro’s méér dan bij een doorsnee touroperator die Björn Soenens van uw schip houdt. Wie zijn de mensen die hierop intekenen? En houdt de VRT ons niet al tien jaar voor dat Soenens een Amerika-expert is? Nu weet hij ook alles over Hô Chí Minh en het Angkor-rijk?)

Welke ABVV-voorzitter kijkt neer op zijn leden?

(Aan professor emeritus Ludo Abicht, die uit de biecht klapt: ‘Marxisten hebben het vaak moeilijk met democratie. Niet zo lang geleden vroeg ik aan een oud-voorzitter van het ABVV: “Zou je dat niet voorleggen aan de leden?” “Nee”, zei hij, “wij zijn doorgaans beter geïnformeerd”‘. Zou leuk zijn daar een naam op te plakken. Mia De Vits? Rudy De Leeuw?)

Aan wie mogen we dit mirakel toeschrijven?

(Aan VLD-voorzitter Frédéric De Gucht, die het schoorvoetend toegeeft: ‘Ik woon 26 jaar in Brussel en ik heb nog nooit één communautaire vezel in mijn lijf gevoeld. Door de onderhandelingen ben ik veel meer Vlaamsgezind geworden.’ Hebben we de kuur voor belgicisme gevonden en heet die Ahmed Laaouej? Als de Vlaamse Beweging minder nieuwe zieltjes wint, dan is er gelukkig nog altijd de PS.)

Welke treinreizigers zorgen voor de meeste problemen?

(Aan de conducteurs die de agressie op het openbaar vervoer aanklagen: ‘Je leert de reizigers te lezen en in te schatten wie voor problemen kan zorgen’. Welke uiterlijke kenmerken hebben daarbij het meeste voorspellende waarde? We lezen dat ‘geen klein deel van de problemen zich afspeelt rond de hoofdstad’, er zijn ‘dagelijks vrouwonvriendelijke opmerkingen’. Maar we kunnen ons verder niet voorstellen dat conducteurs een heel concreet daderprofiel voor ogen hebben.)

Waar in de wereld zijn vrouwen het minst veilig?

(Aan hoofdredactrice Indra Dewitte (HBVL), die geweld tegen vrouwen aankaart: ‘1 op 3 vrouwen wereldwijd wordt geconfronteerd met seksueel of fysiek geweld. Wij vonden dan ook dat we een signaal moesten geven, als krant moet je ook ongemakkelijke dingen durven tonen.’ En daarom was de gevel van Het Belang van Limburg twee dagen rood-oranje verlicht. Daar hebben vrouwenmeppers vast niet van terug. Wie ze ook vooral zijn en waar ze ook voornamelijk wonen met welke veelvoorkomende culturele achtergrond dan ook!)

Hoe doorzichtig zijn deze prijzen?

(Aan de organisatie van de MIA’s, die zes nominaties gunnen aan een zanger die twee maand geleden zijn debuutplaat uitbracht. Elk jaar pushen de MIA’s een nichefavoriet. Herinner u (alhoewel, misschien niet) Bolis Pupul (vijf nominaties in 2024), Gustaph (vier nominaties in 2023), Charlotte Adigéry (acht nominaties in 2022) of Sylvie Kreusch (vier nominaties in 2021). Dit jaar is het dus ‘Dressed Like Boys’: het soloproject van een Gentse singer-songwriter Jelle Denturck op zoek naar zijn queer identiteit. Of u nu wilt of niet: u zal ervan horen.)

Wie behandelt lezers nu als kleuters?

(Aan de krant die een artikel begint met: ‘Vrrrrroem: dat is het geluid van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez die donderdag naar Qatar vloog, om er te gaan kijken naar de Formule 1. Hij ging deze week nochtans een Brusselse regering vormen, maar die poging is ook alweer gecrasht.’ U denkt nu misschien aan de Jommekeskrant, maar dit is de aanhef in een politieke analyse van die andere krant die lezers beschouwt als nog op te voeden kinderen: De Standaard.)

Wat zijn de ‘betere gedachten’?

(Aan Klara-netmanager Chantal Pattyn, die schrijft over de politieke overtuigingen van René Magritte: ‘Hij sprak zijn publiek niet toevallig aan met “Dames en heren, Kameraden!” Al was Magritte het prototype van het burgermannetje, hij droomde ervan via de schilderkunst beleidsmakers op betere gedachten te brengen.’ Magritte was lid van de Kommunistische Partij van België, zeer Moskougezind toen je echt al beter kon weten. Zijn dat de betere gedachten? Waarom zijn politieke sympathieën van kunstenaars alleen een probleem als het rechtse sympathieën zijn?)

Wanneer werd ook wandelen een wapen van de boze blanke man?

(Aan schrijfster Daan Borrel, die klaagt dat ons idee van vrijheid ‘komt van witte mannelijke filosofen’: ‘Ik wandel graag, en toen ik net moeder was, frustreerde het me dat het niet meer kon zoals ik wilde: ver, alleen, diep de bossen in. Tot ik besefte dat dát idee van wandelen is opgelegd door witte, hoogopgeleide mannen die daarover filosofeerden en schreven.’ Borrel is een jonge blanke columniste, haar debuut maakt meteen kans op een prijs – dan is het natuurlijk erg ver zoeken voor je jezelf eindelijk onderdrukt kan wanen.)

Wat voor clowns zijn jullie?

(Aan de directrice van het steunpunt voor de circussector (ja, zo’n steunpunt bestaat en wordt gesubsidieerd), die klaagt: ‘Het sérieux van circusskunst wordt nog te weinig naar waarde geschat.’ Cultuurminister Caroline Gennez (Vooruit) besliste namelijk om elk jaar 6 miljoen weg te geven aan circussen – 1 miljoen méér dan in de vorige regeerperiode. Meer geld voor meer circusgroepen, alleen niet voor élk circus – en dus is het weer een kaakslag voor culturo’s…)

Hoe slim bent u wel niet?

(Aan schrijfster Heleen Debruyne, die bekent dat ze jaloers is op mensen die schoonheid zien in het leven: ‘Dat heb ik niet zo. Ik vrees dat ik te veel kennis heb vergaard om nog goed te kunnen zijn in hoop. Dat krijg je als je een beetje sociologisch en historisch naar de samenleving kijkt.’ Zeg dus niet dat je een sikkeneurige klaagtrien bent, maar zeg: ik heb te veel gestudeerd om gelukkig te zijn.)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.

Daan Borrel

Vergeten vragen van de voorbije week (244)