Niet alleen selecteren de pennenvriendjes de mooiste krantenartikels voor deze correspondentierubriek, ze luisterden deze week speciaal voor u ook nog eens naar de radio!

Beste wakkere Erwin,

Heb je het slechte nieuws gehoord? Het Disneyconcern stopt met haar ‘diversiteitsprogramma’s’.

En dan heb ik het niet over ‘The Ducktales’ of ‘Knabbel en Babbel’, maar over het bedrijfsbeleid om allerlei minderheden voorrang te geven bij een aanwerving of promoties. Daarmee is Disney de jongste in een nu al lange lijst van bedrijven die hun diversiteitsbeleid opgeven sinds ene Donald J. Trump plaatsnam in het ovaal kantoor. Zeg nu nog eens dat een Amerikaanse president in feite niets te zeggen heeft.

Het is verschrikkelijk als je erover nadenkt, want dit betekent niets meer of minder dan de teloorgang van woke. Dat lijkt op het eerste gezicht misschien een goede zaak, maar de gevolgen zijn catastrofaal voor u, voor mij, voor Johan Sanctorum en voor Doorbraak in het algemeen.

Als woke verdwijnt, waar moeten wij dan in godsnaam nog tegen van leer trekken? Ik weet het, volgens bepaalde links van Mao gepositioneerde commentatoren heeft woke nooit bestaan, maar dat zijn dezelfde mensen die verkondigen dat we de wereldtemperatuur kunnen verlagen door meer belastingen te betalen. Dat is ‘kwantiteit verwaarloosbaar’, zoals de Fransen zeggen, maar dan in het Frans.

Nee, Erwin. Ik zie de toekomst somber in als wij niet langer tekeer kunnen gaan tegen mannen met een mottige jurk en een slechte pruik.

‘Tradboy’ Stef,

Je had het ook al opgemerkt. Sinds het aantreden van Donald Trump durft men al eens een mening te ventileren die je voorheen beter binnensmonds hield. Neem nu Elisabeth Lucie Mariette Constance Fleur Odette Shaniah Baeten die met haar jurk een niet te miskennen statement maakte op de rode loper van de Kastaars.

Als dat geen ‘Trumpette’ is, dan weet ik het ook niet meer! Moest je het niet gezien hebben, Stef, ons ‘Betteke’ kwam het scharlaken tapijt op, gehuld in een jurk die zo uit ‘Gone with the Wind’ leek te komen. Het leek wel alsof ze wou zeggen: ‘De tradwife in mij is ontloken, Donald, ik ben de uwe.’

En daar stopte het niet. Wie nader keek zag dat de jurk bestond uit aan elkaar genaaide ‘keffiyeh’. Je kent dat wel, die theedoeken die men in het Midden-Oosten als hoofddeksel draagt. Maar het waren geen Palestijnse. Ooh neen, neen, neen! Het waren Jordaanse! De boodschap was duidelijk: ‘De Palestijnen hebben slechts één thuisland en dat is Jordanië.’ Woorden van The Donald zelf!

Dat belette haar niet nog eens flink na te trappen met een verwijzing naar het fictieve land ‘Palestina’ en ‘de niet zo heel leuke situatie daar’. Waarmee ze net als Trump wou aangeven dat het daar veel leuker kan zijn, met de installatie van een ‘Gazaanse Riviera’ bijvoorbeeld. Eens die lastige Palestijnen daar weg zijn moet dat lukken. Dat ze met die jurk in Gazastad meteen gestenigd zou worden weet zo’n Elisabeth zelf ook wel. Zo dom is die niet hoor.

Ze zamelde voor de bühne nog snel even 100.000 euro in. Een bedrag waar de gemiddelde Hamasleider zijn neus in snuit. Maar het ziet er goed uit: haar carrière krijgt de nodige zuurstof en er is geen enkele Gazaan mee geholpen. Want dat risico kan ze natuurlijk niet lopen.

Best wel een rechts krengetje, die Elisabeth Lucie Marine Meloni Eva Braun Baeten!

Theatervriend Vanmol,

Heb jij je tickets al besteld? Ik heb aanstonds een VIP-loge gereserveerd hoor! Die theatertournee van Björn Soenens wil ik voor geen goud missen.

Hoe vaak krijg je de kans om onze Amerikaspecialist te horen vertellen over de wandelgangen van Washington die hij natuurlijk kent als zijn binnenzak, omdat hij er op amper 400 kilometer vandaan woont, in Brooklyn, de New Yorkse wijk van waaruit hij werkte. Of hoe hij van daaruit de rookpluimen zag van de bosbranden in Los Angeles (slechts 4.600 kilometer verderop).

En hoe hij altijd al gezegd had dat Joe Biden te oud en te seniel was voor de job, maar dat uit beleefdheid niet aan ons vertelde om de goede man eerst de kans te geven zich eervol terug te trekken uit de verkiezingsrace. Heel benieuwd ben ik ook naar zijn goede contacten met de familie Trump en hun omgeving. Naar wat ik verneem is hij daar heel ‘close’ mee, want Soenens is eens naar het toilet geweest in de Trump Tower op Fifth Avenue. Dus als Donald op dat moment thuis was geweest, waren ze maar 57 verdiepingen van elkaar verwijderd!

Ik hoop dat het een succes wordt, zodat VRT nog veel meer mooie theaterproducties kan opzetten. Waarom eens niet: ‘Björn Soenens, de musical’. Trouwens, het hoeft niet telkens met Björn in de hoofdrol. ‘Rudi Vranckx On Ice’ kan ook. Of Stefan Blommaert in de theaterversie van ‘Mulan’ en een kerstconcert met Jan Balliauw en het Oeral Kozakkenkoor. Een breinstormpje dringt zich op!

Vrolijk tuffende vriend Stef,

Je bent bekend met mijn argwaan tegenover de afhankelijke media, in het bijzonder de bedrukte pers, maar soms staan er ook keiharde waarheden in. Dat hoogbegaafden vaak geen rijbewijs hebben bijvoorbeeld. Dat sluit als een bus want ik heb ook geen rijbewijs maar ik kan wel pint twee en drie al bestellen terwijl ik van pint één drink, en dan ben je hogelijk begaafd. Ik kan ook gerust nog pint vier en vijf bestellen ‘want ik moet toch niet rijden’. Dat heeft natuurlijk ook nadelen. Zo beëindigt mijn vrouw elke discussie in haar voordeel met de woorden: ‘Het is ver te voet…’

De immobiele hoogbegaafde waar het in de krant over gaat is ene Daphne Agten. Daphne won de doorgestoken quiz ‘De Slimste Mens ter Wereld’, won tevens een Ensor voor beste acteerprestatie en is niet alleen een grote fan van charcuterie, ze is als polyamoriste evenzeer vrijgevig met de hare.

Volgens de mama van Daphne, die net als mijn en uw echtgenote Veerle heet, heeft ze haar theorie wel zeven keer moeten overdoen. Dat noopt mij tot de overpeinzing dat niemand ooit onderzoek deed naar de nefaste invloed van vrouwen met de naam Veerle op de rijvaardigheden van hun huisgenoten.

Niet dat ik het nooit probeerde. Toen ik nog bij de krijgsmachten diende deed ik een gooi naar het felbegeerde papiertje. De theorie was in de gamel, maar de praktijk! Zeven instructeurs probeerden mij de kunst van het autorijden bij te brengen en evenveel gaven het op. Tot ik bij de kapitein geroepen werd. ‘Vandemol, ik kaa keen moordenaar op de baan stuur Vandemol!’ En daarmee was ‘la chaussette’ af. Al bij al geen slechte zaak, Stef. Mocht ik met de auto de baan op zijn, ik zou zelf binnen blijven.

Tot volgende week, Peugeot Break!

Daphne Agten

De pennenvriendjes en de teloorgang van de woke-hoek

Een verbijsterend slechte show