‘Sydney Sweeney maakt nazipropaganda, of misschien reclame voor jeans.’ Met die kop informeert De Standaard haar lezers over een nieuwe marketingcampagne van kledingmerk American Eagle. Dat merk, vooral gekend om jeanskledij, maakte de fout een blanke vrouw met blond haar en blauwe ogen als ambassadeur onder de arm te nemen. Een hoofdzonde in het boek van politiek correcte redacteurs en opiniemakers.

De campagne is goed gevonden. De actrice, gewikkeld in jeans van de sponsor, toont zich van haar meest verleidelijke kant. De advertentieslogan, uitgesproken aan het einde van elk filmpje en geprint op elke campagneposter, luidt: Sydney Sweeney has great jeans. Goed gevonden, want ‘jeans’ is in het Engels een homofoon met ‘genes’ of genen. Sydney Sweeney heeft fantastische jeans (die van ons!) en fantastische genen, een verwijzing naar Sweeney’s reputatie als hedendaags sekssymbool. Marilyn Monroe of Brigitte Bardot, maar dan voor Millennials en Gen Z.

Beauty sells

De campagne legde American Eagle geen windeieren. Onmiddellijk na de lancering schoot het aandeel van het kledingbedrijf 18 procent omhoog, goed voor een extra beurswaarde van 400 miljoen dollar. Sex still sells, was de belangrijkste conclusie, iets wat Sweeney, die als reclamedame niet aan haar proefstuk toe is, begrijpt én omarmt. Op het internet werd al lachend gesproken van de Sydney Sweeney Economy. Het Sydney Effect.

Sex sells, al is het wellicht juister dat schoonheid verkoopt. Beauty sells. Tijdens de hoogdagen van woke (2016-2022) werden modebedrijven en andere levensstijlmerken overdonderd door de vraag om meer inclusie en ‘representatie’. Modellen mochten niet langer knapper zijn dan de doorsnee consument – zelfs liefst wat lelijker. Die vraag (zeg maar ‘eis’) kwam niet zelden van activisten die zelf weinig kans maakten op een carrière op de catwalk. Mooie mensen willen doorgaans meer mooiheid, niet minder.

Niets mis mee

Aan de basis van de aanval op schoonheid ligt de postmoderne leugen dat schoonheid eigenlijk niet bestaat, minstens geheel subjectief is. Een leugen met een uiterst nefaste impact, niet enkel op Hollywood en op de catwalks van Parijs en Milaan, maar ook op onze steden, onze mensen en onze geesten.

Nu heeft niet iedereen exact dezelfde smaak, dat is waar. Maar dat de meeste mensen de meeste zaken op eenzelfde of vergelijkbare manier waarderen, is dat ook. Iedere (heteroseksuele) vrouw verkiest David Corenswet, de nieuwe Superman, boven collega-acteur Danny DeVito, een anderhalve meter grote, kalende dikkerd. Sommigen zullen Corenswet knapper vinden dan zijn Superman-voorganger Henry Cavill, anderen lelijker. Mensen vullen schoonheid inderdaad niet op exact dezelfde manier in. Maar schoonheid kent wel degelijk standaarden, een door mensen gedeeld ideaal. Daar is niets mis mee.

Blanke schoonheid

De hysterische sfeermakerij rond de jeanscampagne van een blonde actrice met prominente boezem vloeit niet enkel voort uit de verwerping van schoonheid. Neen, de kritiek is, helaas, een aanval op blanke schoonheid. Europese schoonheid, die inderdaad enigszins – maar niet totaal – verschilt van het schoonheidsideaal in Afrika of Azië. Een jonge blonde vrouw met blauwe ogen, trots op haar schoonheid, is immers verdacht. Europese ‘goede’ genen zijn verdacht. ‘Witheid’ is verdacht.

De aanval op Sweeney is racistisch. Er bestaat geen ander woord voor. Werkelijk niemand denkt immers dat een zwarte actrice, trots op haar Afrikaanse schoonheid, iets anders dan lof zou hebben gekregen had zij, met een knipoog, opgeschept over haar great jeans/genes. Wie vandaag Instagram, TikTok of Pinterest opent, vindt vele duizenden personen en vele miljoenen berichten onder #BlackBeauty, #AfricanQueen of #BlackStyle. Ook daar is niets mis mee.

Humo noemt de reclame met Sweeney ‘eugenetisch’, een uitdrukkelijke verwijzing naar de biologische experimenten van nazi-Duitsland. Ook VRTNWS neemt dat woord in de mond. Het is zomervakantie, en de stagiaires die de websites van deze publicaties onderhouden weten misschien niet beter. Want een knappe blondine in jeans is niet hetzelfde als het verplicht steriliseren, aborteren en euthanaseren van een ‘ongewenste klasse’ van landgenoten. Niet álles is een genocide.

David Corenswet

Sydney Sweeney heeft goede genen