Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld – en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet gesteld werden. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen worden. Zoals:

Wie neemt dit nog serieus?

(Aan de Christelijke Mutualiteit, die waarschuwt dat jongeren ‘niet alleen bang, maar vaak ook boos, gefrustreerd, machteloos, wanhopig of verslagen’ zijn als het gaat over klimaat: ‘Sommige jongeren vertellen dat ze er moeilijk door kunnen slapen of concentreren. Anderen vinden het moeilijk om toekomstplannen te maken.’ Zij baseren dit op uitvoerige interviews met… 21 jongeren. In de krant komen er twee aan het woord: een klimaatactivist en een studente milieurecht. Soms gaan gazetten iets te graag mee in doorzichtige agendasetting.)

Waar blijven de belerende bordjes aan socialistische monumenten?

(Aan de Gentse schepen Hafsa El-Bazioui (Groen), die ‘duiding’ geeft bij onder meer een fabriek waar gewerkt werd met grondstoffen uit Congo en een standbeeld van een katholieke premier die het koloniale beleid verdedigde. Géén woke waarschuwingsborden bij de Vooruit, bij de Bank van de Arbeid of bij het standbeeld van Edward Anseele — terwijl de coöperatie Vooruit een katoenplantage had in de kolonie. ‘We creëren ruimte voor bewustwording’, predikt El-Bazioui dan. Maar ook niet te veel bewustwording, natuurlijk.)

Wat is het tegenovergestelde van een ontradingscampagne?

(Aan de Brusselse schepen Anaïs Maes (Vooruit), die haar schouders ophaalt nu een illegaal gezin illegaal een hele chalet heeft gebouwd in een park: ‘Voorlopig gaan we hen niet wegjagen. Waar moeten ze anders naartoe?’ De beelden kunnen de wereld rondgaan: er liggen zonnepanelen op het dak en er is verdraaid een veranda. De inwoners zijn al uitgeprocedeerd in meerdere Europese landen. In het land waar dat kan, daar kan alles. Hier kunnen geen tien ontradingscampagnes tegenop.)

Hoe lang hebt u zelf nagedacht over racisme?

(Aan actrice Joke Emmers, die een vriend heeft die geboren werd in India: ‘Hij krijgt vaak de vraag of er geen omgekeerd racisme bestaat. Hij heeft me uitgelegd dat er alleen sprake is van racisme als er ook onderdrukking is.’ Voor woke Joke is ‘mansplaining‘ dus niet altijd een probleem, als het maar de juiste man is. Nochtans is het groteske onzin: ook onderaan de maatschappelijke ladder kan je perfect racistisch zijn. Ooit al eens gehoord wat de ene migrantengemeenschap over de andere zegt?)

Welke religie duldt geen grappen?

(Aan comédienne Serine Ayari, die een grap moest schrappen na haatberichten en doodsbedreigingen. Ze wil de grap nu zelfs niet meer herhalen: ‘Het was iets dat te maken had met religie.’ Nochtans was het heel onschuldig: Ayari had een stukje waarin ze zichzelf omschreef als ‘wel moslim, maar niet halal’ — en dat was dus genoeg om geterroriseerd te worden. Zo efficiënt geterroriseerd zelfs dat ze de religie in kwestie zelfs niet meer durft benoemen. God weet dat ze niet de enige is.)

Hoe komt Infrabel aan tweehonderd managers?

(Aan professor arbeidsgeneeskunde Lode Godderis (KU Leuven), die het best normaal vindt dat een overheidsbedrijf zo’n 200 managers trakteert op VIP-tickets voor Lady Gaga: ‘Een paar 100 euro voor een concertticket is een redelijk goede investering met een duidelijke return.’ Daar kan je veel vragen bij stellen, maar het begint al met dat hallucinante aantal: tweehonderd managers! Als daar nu ook eens performante spoorwegen tegenover stonden. Misschien niet toevallig dat Infrabel uitgerekend bij de VRT verdedigd werd: daar hebben ze ook meer generaals dan soldaten.)

Welke samenleving krijg je als niemand nog dankbaar is voor wat dan ook?

(Aan KVS-baas Michael De Cock, die zich ergert als mensen dankbaarheid verwachten van allochtone jongeren: ‘Alsof kinderen van de 4de generatie dankbaar moeten zijn omdat hun grootouders hier ooit miserabel ontvangen werden? Zij zijn net zo min als mijn middenklasse-kinderen wie dan ook dankbaarheid verschuldigd.’ Goh, men zou dankbaar kunnen zijn omdat de grootouders hier meer kansen kregen dan in hun eigen land. Men zou ook dankbaar kunnen zijn voor ons onderwijs, voor onze vrijheden en voor het werk van politieagenten en hulpverleners. Maar op die laatsten schieten sommigen liever vuurpijlen.)

Wat zou uw reactie geweest zijn op de uitvinding van de boekdrukkunst?

(Aan professor ‘hedendaagse beeldcultuur’ Sara De Vuyst, die gruwt van AI-videos waarin gelachen wordt met dikkerds, gehandicapten en andere minderheden: ‘De techbedrijven moeten voorkomen dat zulke video’s gemaakt kunnen worden. In plaats van in te grijpen, geven ze gebruikers vrije toegang tot AI.’ Dit soort proffen doen altijd denken aan middeleeuwse prelaten, die ‘blasfemie!’ roepen omdat plots iedereen boeken kan drukken. Het is ijdele hoop van academici die zo graag de poortwachters van de publieke conversatie willen blijven.)

Hoe wereldvreemd zijn allochtonen?

(Aan comédienne Dena Vahdani, die het heel serieus zegt: ‘De Vlaming is heel snel heel wereldvreemd. “Oh, ik ben van Waregem en alles dat niet Waregem is, dat is zo bizar voor mij.” Ze denken niet open genoeg en zijn veel sneller op hun tenen getrapt.’ Politiek-correct gegniffel bij de andere gasten en de presentatrice van De Afspraak. Zeg aan die tafel krek hetzelfde over gelijk welke andere bevolkingsgroep — vervang ‘Waregem’ misschien door ‘Marrakech’ of ‘Izmir’ — en u zal snel verketterd worden omwille van uw platte veralgemeningen.)

Hoeveel gerechtelijke achterstand is er in Frankrijk?

(Aan de rechter die tien mensen veroordeeld heeft voor ‘cyberpesten’ omdat ze online beweerden dat Brigitte Macron ooit een man was. Dat betekent één van twee dingen. Ofwel werden in Frankrijk alle ergere misdaden reeds bestraft en is er geen enkele straffeloosheid of gerechtelijke achterstand. Ofwel kent de Vijfde Republiek nog altijd de misdaad ‘majesteitsschennis’, waarbij er toch vrij draconisch wordt opgetreden tegen iedereen die iets onheus durft te zeggen over de zonnekoning of zijn partner.)

Vanaf wanneer is iets echt een traditie?

(Aan De Morgen, waar ze lachen met de Britse partij Reform UK: ‘Ze hebben altijd de mond vol van het belang van tradities. Maar als het over de World Naked Bike Ride gaat, klinkt plots een ander geluid.’ De hele insteek van het artikel is dat een naaktfietsdemonstratie die al sinds 2001 bestaat ‘een rijke traditie’ is — en dus zouden conservatieven het geweldig moeten vinden dat volwassenen naakt door de straat paraderen. Dat komt dan van mensen die niet genoeg kunnen afdingen op tradities, als het maar Zwarte Piet, de kerstmarkt of het christendom is.)

Wat als uw dochter op dat lijstje staat?

(Aan relatietherapeute Vanessa Muyldermans, die reageert op een sportjournalist die een lijstje bijhoudt met zijn bedpartners: ‘Ruben Van Gucht geeft mensen een plek. Ik vind dat best respectvol. Ik geloof niet dat hij met de lijst wil opscheppen.’ De VRT-journalist had namelijk in een VRT-programma verteld dat zijn lijst met veroveringen recent aandikte tot 69. Maar hij wil dus zeker niet opscheppen, en het is zeker respectvol.)

Wat is het belangrijkste in het leven?

(Aan mezelf, nu mijn gezin weldra een nieuw kind verwelkomt. In de komende maanden zal de prioriteit eerder bij pampers liggen dan bij praatjesmakers. En dat is goed ook. Nieuw leven overtreft oude verzuchtingen. Moge uw 2026 even gezegend zijn!)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.

Dena Vahdani

Vergeten vragen van de voorbije week (250)