Als ‘De Afspraak’ het tekenende incident na de Brussels Gay Pride van vorige week besprak, had de aanhoudende discussie over de methodiek van ‘De Foto van Vlaanderen’ perfect vermeden kunnen zijn. Net als de progressieve kruisiging van filosoof Maarten Boudry, die de VRT verweet de invloed van herkomst en religie op vrouwonvriendelijke uitspraken te willen verzwijgen.

Wat er na de Gay Pride in het centrum van Brussel gebeurde, was natuurlijk niet meer dan een ‘incident’. Dat is het te verwachten en voorspelbare tegenargument – net als bij de discussie over de statistische juistheid van het VRT-onderzoek: een ideale manier om het eigenlijke probleem te omzeilen. De vis verdrinken door het debat zo breed mogelijk te trekken. Maar kleine incidenten zeggen soms meer dan uitvoerige onderzoeken.

Strafexpeditie

Na hun deelname aan de Pride stapten artiesten Sherine Falasteen, Diva Beirut en Anira Orlando terug naar hun auto. Ze werden toen totaal onverwacht aangevallen door een groepje kinderen: ‘Ze waren misschien veertien jaar oud’, schrijft Diva Beirut, een Libanese dragqueen.

De groep breidde zich volgens de artiest uit naar een 25-tal jongeren. ‘Ze gooiden een fiets naar mij, duwden mij op de grond, sloegen me en scholden mij uit. Dit heb ik nog nooit meegemaakt’, verzucht Beirut. Dit had heel slecht kunnen aflopen. Het had alles van een strafexpeditie, waarbij ‘fucking gays‘ werd geroepen – een situatie die tot een openbare lynching kan degenereren. Klacht werd ingediend bij de Brusselse politie.

Het over de afkomst te hebben, zal meteen als stigmatiserend worden afgedaan

Het over de afkomst van deze kinderen en jongeren te hebben, zal meteen als stigmatiserend worden afgedaan. Het is makkelijker dit gedrag te verklaren door de invloed van extreemrechtse machistische influencers. De kans is veel groter dat dit gewoon een groep uit Molenbeek was die het kanaal overstak om herrie te schoppen in het centrum van de stad na de Pride.

Iedereen weet dat de jeugd van Marokkaanse afkomst niet bepaald opgroeit in een homovriendelijke omgeving. Wie in Molenbeek woont, maakt dat aan den lijve mee. VRT-journalist Riadh Bahri getuigde daar al jaren geleden over: ‘Het feit dat mijn vriend en ik elkaars hand loslaten zodra we vanuit Brussel-stad het kanaal oversteken richting thuis, is het nieuwe normaal’, zei Riadh toen hij tien jaar in Molenbeek woonde.

Dat bespreekbaar maken is niet stigmatiserend. Tenzij men van oordeel is dat onze kijk op de gelijkheid tussen man en vrouw en het recht om zijn geaardheid te beleven zoals men dat wil niet geldt voor iedereen. Dat is eigenlijk zoveel als toegeven dat niet iedereen gelijk is voor de wet in dit land. En net dat is stigmatiserend.

Homorechten

Er is in dit land hard gestreden voor homorechten. De jaarlijkse Pride brengt telkens in herinnering dat wat verworven is op het vlak van fundamentele en essentiële mensenrechten niet in vraag mag worden gesteld. Dat dragqueens door bendes worden aangevallen in de hoofdstad van Europa mag nooit aanvaard worden.

Dit is geen eenvoudig op te lossen probleem. Het wordt al lang ontkend en dat gebeurt helaas nog altijd, zoals bleek uit de reacties op de opmerkingen van Maarten Boudry. Door elk gesprek erover te vermijden, heeft men het groter laten worden.

Gay Pride naar Molenbeek

Er bestaat een eenvoudig middel om dit aan te pakken en de moslimgemeenschap voor haar verantwoordelijkheid te plaatsen: aantonen dat ook zij de maatschappelijke evolutie die wij de onze noemen onderschrijft, en waaraan alle inwoners van welke afkomst ook deel kunnen hebben.

Aantonen dat ook de moslimgemeenschap de maatschappelijke evolutie die wij de onze noemen onderschrijft

Dat middel is volgend jaar de Gay Pride de oversteek naar Molenbeek te laten maken. Ver is dat niet: aan het einde van de Dansaertstraat de brug over, het kanaal over en dan feestend en dansend altijd rechtdoor.

Net zo zou er een einde komen aan de stigmatisatie van inwoners die aan de verkeerde kant van het kanaal wonen. Men zou er toch mogen van uitgaan dat enkel een kleine minderheid van mensen met een moslimachtergrond vijandig staat tegen homorechten en er verwerpelijke en bepaald achterlijke ideeën op na houdt over vrouwen. En dat die mentaliteit door de meerderheid wordt verworpen. Ongetwijfeld zal dan blijken dat alle Molenbekenaars feestelijk zullen willen deelnemen aan de Gay Pride, zodat die eindelijk het echte volksfeest van heel de stad wordt!

Diva Beirut

Met de Pride het kanaal over!