Wat stond er deze week in de gaza… sorry, gazetten? Veel te veel. De pennenvriendjes selecteren wat u écht moet weten.

Beste Exper(t)-win,

We zeggen het vaak tegen mekaar: de Vlaming mag zich gelukkig prijzen met die enorme keuze aan hoogkwalitatieve gazetten. Niet alleen vertellen onze kranten elke dag over de klimaatdoden in Gaza of de schitterende verwezenlijkingen van de Amerikaanse regering, onze veelgeprezen tabloïden-en-andere-formaten verstrekken ook elke dag adviezen, tips en levenshakjes die ons schamele bestaan zoveel mooier maken. Alleen al deze week las ik waar ergens in Oostende ik moet zijn om de beste frieten te eten. Waar aan de kust ik de beste steak tartaar kan vinden. (Hopelijk vlak bij de beste friet.) Hoe ik onkruid voorgoed uit mijn tuin kan bannen. (En nee: asfalteren is niet het juiste antwoord.)

Ik krijg antwoord op de vraag of propolis (een bij-product van honing, woeha!) werkt tegen ontstekingen. En wat ik nooit mag doen als ik de perfecte tomaat-garnaal wil maken. (De mayonaise vervangen door chocoladepudding, bijvoorbeeld.) Verder geven ze mij tips om te sparen en te beleggen, en zo gaat dat maar door, elke dag weer. Het is een wonder dat niet elke Vlaming de perfecte chef-kok, expert hovenier en een steenrijke beursgoeroe is.

Het moet niet eenvoudig zijn voor de redacties om onderwerpen te blijven verzinnen voor dit soort geniale service-journalistiek. Om mijn dierbare kranten te helpen, heb ik nog een paar suggesties. Lieve redacteurs, jullie mogen ze naar hartenlust gebruiken. Kies er maar eentje uit. Ik lees het later wel.

Waar eet je de lekkerste hamburger tijdens de Gentse Feesten? (Spoiler: Bij ‘Five Guys’ in Antwerpen.)
Welk kindje verkoopt de mooiste papieren strandbloemen aan de kust? En hoeveel schelpjes moet dat kosten?
Zo voorkom je vieze zweetgeurtjes in je sportkledij: ‘Ga er vooral niet in sporten.’
Onze biersommelier test twintig streekbieren. Eentje vindt hij na het twintigste glas al bij al toch zo slecht niet. De andere negentien test hij volgende keer.
Welke lijm werkt best om je vast te kleven aan een kunstwerk? Activist Wouter Mouton testte er acht: ‘Met nummer zeven ben ik nog lang blijven plakken.’
Welke voedselvergiftiging is het dodelijkst? Weduwe van onze expert getuigt.
Waarvoor dient die opening aan de bovenkant van je sokken?
Wat zijn de beste oogkleppen om ergens van weg te kijken? We vroegen het aan onze opiniemakers.
Wat is het allerlekkerste recept voor gebakken lucht?

Ik gok dat ze die laatste zeker gaan gebruiken, Erwin, want daar weten ze echt alles van.

Aerodynamische vriend Stef,

Van de gebakken lucht gaan we naar het luchtruim. Bij De Morgen zitten ze met een identiteitscrisette. Na een decennium lang op het klimaatnageltje der onverantwoorde vliegreizen te hameren, blijkt de impact van de constructieve journalist van dienst exact nul te zijn. Want wat blijkt? De Belg — als hij er nog is — heeft geen knijt last van vliegschaamte, ook wel bekend als ‘flygscam’ in de Ikea-variant. Geef mij een hand, Stef, en laat ons samen vrolijk van onze stoel vallen. Wie had dat ooit vermoed? Dat de Belg devoot ja zou knikken tijdens de kanselpreken, maar eens de rug gekeerd ‘foert’ zou zeggen en gewoon verder — alle Greta’s Thunbergen ten spijt — zijn goesting zou doen. Vliegschaamte. Vroeger was dat iets dat enkel voorkwam bij mensen met een laakbare persoonlijke hygiëne, nu is het iets waarvan de bubbelbewoners van mainstreamredacties dromen dat wij het koesteren als een uit een boom gevallen musje met vochtige oogjes.

Naar de zevende ring van de hel verwensen zij u wanneer gij het aandurft zomaar zorgeloos op het vliegtuig richting Marbella te stappen, in plaats van zestien uur lang op een houten bankje, quinoa knabbelend, naar Wenen te hobbelen. En ik zeg Wenen, omdat dat ook is wat ge heel de weg hoort te doen — wenen — uit schaamte voor uw hele CO2-uitstotende existentie. Maar kijk: de luchtvaart breekt deze dagen alle records. Op Zaventem gingen 48.000 reizigers de lucht in en kwamen er 44.000 terug. 44.000 te veel, volgens de gazet. Als er nog ergens een Belg zich ergert aan smeltend ijs, dan is het in zijn gin-tonic.

Vroeger was reizen een vorm van emancipatie. Een vlucht, weg van de verfoeide kerktorenmentaliteit. De bohemiengedachte! Die hippies hadden ook nooit kunnen bevroeden dat ze in het tweede decennium na het iconische jaar 2000 mobiliteitsnazi’s zouden genoemd worden. De enige reis die u nog toegestaan wordt, is een reis naar het innerlijke. Waar ge u kunt afvragen wààrom ge al dat reizen eigenlijk nodig hebt. Misschien… om even op een plek te vertoeven waar geen kutkrant vol doemberichten in de bus valt?

Beste Antifa-nmol,

Onze media houden erg veel van nazi’s. Ze zijn er zo dol op dat ze voortdurend van iemand een nazi willen maken. En ik moet toegeven: daar staan ze niet alleen in. Recent tuimelden alle hoofdstroommedia in de Verenigde Staten en ver daarbuiten over mekaar heen van opwinding omdat ze weer een onvervalste nazi hadden ontdekt. Eerder al viel zangeres Taylor Swift die eer te beurt. Deze keer ging het om actrice Sydney Sweeney die je misschien nog kent uit seizoen 1 van de HBO-reeks The White Lotus. (Een aanrader, trouwens.) Sydney Sweeney ziet er goed uit, ze is jong, blank en blond en blauw is de kleur van haar ogen. Uiteraard gaan alle alarmbellen dan meteen rinkelen.

Ongetwijfeld is Sweeney een product van een geheim neonazistisch Lebensborn-programma. Het zou niemand verbazen als ze een lidkaart op zak had van de SS-Jugend. Maar daar zijn vooralsnog geen harde bewijzen van. Bovendien bestaan complottheorieën niet aan de linkerzijde. Die vind je enkel op rechts. Er was dus meer nodig om haar te kunnen beschuldigen.

Wie het maar hard genoeg wil, kan overal rechtsextremisme zien. En als het moeilijk te zien is, dan noem je het ‘een hondenfluitje’. Fwiet, fwiet, klonk het dan ook onhoorbaar toen Sydney Sweeney twee jaar geleden de zestigste verjaardag van haar moeder vierde in de stijl van de ‘Deep South’. Zo reden ze op een mechanische stier (zoals Adolf Hitler ook zo vaak deed!), iedereen kreeg een petje ‘Make sixty great again’ (zoals Heinrich Himmler er altijd ééntje droeg!) en ‘iemand’ droeg een T-shirt met het opschrift ‘Blue Lives Matter’ (blauw, zoals de kleur van de nazihemden!)

En nu is er weer een incident. Een Amerikaans jeansmerk lanceerde een reclamecampagne waarin de camera focust op de niet te versmaden lichamelijke vormen van mejuffrouw Sweeney, gekleed in een uitdagend topje en jeansbroek. De slogan erbij luidt: ‘Sydney Sweeney has great jeans.’ FWIET! FWIET! FWIEEEEEET! De hondenfluit is nu zelfs hoorbaar voor doven en slechthorenden.

Hoezo, vraagt u zich af? Wel, het ‘onschuldige’ woord ‘jeans’ klinkt ook als ‘genes’. Genen, dus. En dan staat er: deze juffrouw heeft geweldige genen. Wat dan weer klinkt als Donald J. Trump, Mussolini, Satan, Eichmann, Mengele, Goebbels en Pierke Pierlala samen. Je begrijpt, Erwin: het vierde rijk is nabij. FWIEEEEETTTT!

Tariefloze vriend Stef,

Er was een tijd — niet eens zo lang geleden — dat de Vlaamse pers unaniem wist hoe de wereld in elkaar zat. Trump? Dat was een oranje-oetang met een vocabulaire van twaalf woorden en een ego groter dan de pruik van tante Ursula. Joe Biden was een wijze oude uil, die ‘al eens blunderde, maar moeiteloos alle andere wereldleiders overklaste’ (aldus Bert ‘de-Vlaming-is-genetisch-racistisch’ Bultinck in Knack). Biden ging niet alleen Amerika, maar heel de wereld great maken – en dat zonder karmozijnen petje. En kijk nu.

Daar stond Frau Von der Leyen, het Europese baken van waardigheid, geoefende diplomatie en vaardig gewassen handen, naast Donald ‘grab-‘em-by-the-tariffs’ Trump. Ze keek alsof ze net vernomen had dat haar kat in een Volkswagenworst gedraaid was. En ook wel alsof ze net harder gerold werd dan een kruidensigaret in Jamaica. En dat was geeneens een millimeter naast de waarheid. ‘Het beste wat we konden krijgen’, mompelde ze. In het Duits. Trump deed niet eens moeite om zijn grijns weg te steken.

De feiten zijn pijnlijk. De EU sloot een akkoord waarin ze prompt méér mag betalen om mínder te mogen verkopen aan Trumpistan. In ruil voor hogere invoertarieven geniet Europa het voorrecht om verplicht Amerikaanse energie in te voeren tegen woekerprijzen. Een daad van energie-kolonialisme zo schaamteloos dat zelfs de Fransen even met de ogen knipperden. En dan komt het Verenigd Koninkrijk — door onze pers jarenlang afgeschilderd als een eiland dat nog minder bij de tijd is dan North Sentinel Island — met een tarief dat slechts 10% bedraagt. Ze kwamen daar tongen te kort om ‘in cheek’ te steken.

Terwijl Joe Biden in Delaware naast zijn ijsje zat te likken, parkeerde Donald Trump The Beast op de golfbaan van The King en nam enkele EU-onderhandelaars als ontbijt. De man die door diezelfde onderhandelaars werd uitgelachen als een Cro-Magnon met een petje op en een veel te lange das, liet hen vervolgens een deal tekenen om meer Amerikaanse goederen te kopen in ruil voor het verkopen van minder Europese producten.

The art of the deal? The art of the steal! Like candy from a baby…

Donald J. Trump

De pennenvriendjes hebben slechte genen en mottige jeans

De pennenvriendjes hebben een mooie aanbieding voor Trump