Blijkbaar menen ernstige journalisten dat zij het belangrijkste nieuws van de week kunnen selecteren. Hoezeer dwalen zij! Iedereen weet dat twee minkukels zonder noemenswaardig talent dat veel beter doen in hun wekelijkse correspondentie!

Beste junior cartoonist Vanmol,

Weet jij wat er aan de hand is met de Senior Writer? Dat is nu al zeker de tweede keer – of misschien zelfs de derde – dat ik een betoog lees van Joël De Ceulaer waar ik het bijna helemaal mee eens ben. Zo schreef hij vorige zaterdag over de culturele elite en het woke fenomeen in De Morgen. Dat is een krant waar ze twee jaar geleden nog dagelijks beweerden dat woke een verzinsel was van radicaal rechtse complotdenkers als Rik Torfs en Mia Doornaert.

Straks gaan ze nog toegeven dat door ongecontroleerde migratie de demografie van Vlaamse centrumsteden en gemeenten sterk veranderd is. Wat gebeurt er toch allemaal in deze verwarrende tijden? Weet je dat hoofdcommentator Bart Eeckhout diezelfde zaterdag ook toegaf dat de verslaggeving over de opstand in Iran te laat op gang kwam? Sterker nog: dat hij bewondering had voor de moed van de opstandelingen in plaats van voor de ayatollahs, zoals het hoort voor een rechtgeaarde progressief!

Als ze zo gaan beginnen, dan lees ik De Morgen niet meer, hoor. Een krant waar zinnige analyses in staan, daar valt weinig lol aan te beleven. Nee, dan liever de beginselvastheid van De Rode Vaan. Excuseer, ik schreef De Standaard verkeerd. Daar durven ze tenminste nog klaar en duidelijk te zeggen dat niemand het Iraanse volk mag komen helpen om het regime van Khamenei omver te werpen. De opstandelingen dienen zich deemoedig te laten doodschieten en mogen hopen dat de ayatollah en zijn discipelen vanzelf tot inkeer komen en spontaan in ballingschap gaan. Zo hoort het!

Ik las nog niet dat het een schande is hoe Elon Musk zijn Starlink-netwerk gratis aanbiedt in Iran, maar dat kan nog komen. Ik blijf hopen. Dat doe ik trouwens op advies van mijn therapeut, mijn sjamaan, mijn astroloog en mijn uroloog.

Howdy pardner!

Het is weer zover. Er is nog eens heel hard nagedacht aan een of andere universiteit. De katholieke van Leuven deze keer. Niet de Palestijnse uit Gent. Daar is de intelligentie alleen artificieel en – zoals bewezen – niet erg performant. Vlaanderen, het roofgebied waar wij toeven, bevat een contingent van hooggeletterden dat 85 prcocent bedraagt. Dat wil zeggen dat Jan met de petflessentaks zich over het algemeen klaar, duidelijk en logisch kan uitdrukken. Universiteiten hebben het dan ook tot hun corebusiness gemaakt het compleet tegenovergestelde te doen. Er moet nu eenmaal onderscheid zijn.

Hij wiens naam klinkt als een veel te dure shampoo, Timothée Chalamet, verwees naar zijn neukmaatje, zij wiens naam klinkt als een voltijdse betrekking, ‘Kylie kloten’, als ‘partner’. Niet als ‘mijn vrouw’, ‘mijn geliefde’, ‘die van ons’ of ‘die waarop ik mijn pijp uitklop’. Neen, niets van dat alles: een geur-, kleur- en vreugdeloos ‘partner’ volstond.

En wie geur-, kleur- en vreugdeloos zegt, zegt De Standaard! Het was in deze bedrukte omgeving dat ene Dorien Van De Mieroop mocht kakelen dat ook hetero’s beter het woord ‘partner’ zouden gebruiken in plaats van ‘ons madam’, ‘de baas van ’t kot’ of ‘de commandant’. Want wat blijkt: het zijn vooral de lgbti-mensen die het woord partner gebruiken om het op een genderneutrale manier over hun wederhelft te hebben. Een simpel ‘het’, zoals in ‘het werkt op mijn zenuwen’, zou daarvoor volstaan. Maar dat is veel te voor de hand liggend. Zeg nu zelf.

Nu signaleert het gebruik van ‘partner’ dat iemand tot een ‘specifieke groep’ behoort. Niet het blauwe haar, niet de ZZ-Top-baard van mevrouw, niet de halve voorraad ijzerbeslag van de plaatselijke bouwmarkt in het aangezicht.

Neen, neen, driewerf neen. Als iedereen het woord ‘partner’ zou gebruiken — ook jij daar, de op bijbels correcte wijze copulerende smiecht — dan zouden die verschillen verdwijnen als sneeuw voor de zon, als gehaktballetjes uit de koelkast, als de logica op onze uniefjes.

Wat een tijden om te leven!

Andersvalide Erwin,

Goed nieuws voor Felix Heremans, Greta Thunberg en koning Filip: er is eindelijk een Barbie met autisme. Autisme is nu eenmaal de populairste stoornis sinds Chronische Vermoeidheidssyndroom. Na Rolstoel Barbie, Downsyndroom Barbie, Blinde Barbie, Prothese Barbie, Hoorapparaat Barbie en Diabetes Barbie (ik verzin hier tegen mijn gewoonte in niets) is er nu eindelijk een Barbie met een roze geluiddempende koptelefoon die wegkijkt om direct oogcontact te vermijden. Autisme Barbie draagt een loszittende jurk om direct huidcontact te beperken en heeft een roze tablet om te communiceren met andere mensen, in plaats van er gewoon mee te praten.

Fantastisch is dat! Inclusief, verbindend en wereldvrede bevorderend. Ik wil producent Mattel graag adviseren over nog te ontwikkelen Barbies. Ik denk spontaan aan Queer Palestijnse Barbie (compleet met blauw haar en hoog gebouwtje om haar van het dak te gooien), Journalist Barbie (compleet met olifanten in de kamer om van weg te kijken) of Experten Barbie (compleet met tien tv-schermpjes waarop ze elke dag te zien is).

Over experts gesproken: die zijn uiteraard niet te spreken over de Barbie met autisme. Gelukkig maar, zo kennen we onze contra-intuïtieve geitenbreiers weer. Wat moet het leven van een expert heerlijk zijn. Als er geen Barbie met autisme bestaat, kan je oordelen dat die er dringend moet komen omdat meer kinderen zichzelf dan gerepresenteerd zien. En als er wel een Barbie met autisme op de markt komt, kan je er meteen over beginnen mekkeren. Dat ze een te eenzijdig beeld geeft van autisme. Dat zo’n aparte pop extra stereotyperend werkt. Dat Barbie het hokjesdenken bevordert. Kortom: dat haar verschijning even ongepast is als bloopers in de aftiteling van Schindler’s List. Weet je, Erwin, de media zouden veel vaker experts moeten opvoeren. Liefst altijd dezelfde.

Sexy modderfokker Stef,

Het is altijd dikke ambiance wanneer er in het parlement weer eens een stevig sjakossengevecht uitbreekt. Het doet met heimwee terugdenken aan de schone tijden waarin onze excellenties zich nog mochten vollappen met promillehoudende dranken om elkaar daarna, licht lallend maar des te vrijpostiger, onder vuur te nemen. Maar zoals menig herstellend alcoholist weet: ook zonder drank kan het plezant worden. En dat werd het ook. Een spannend staaltje moddercatch ontspon zich tijdens een debat over de fraude bij de 3×3-basketbalploeg, tussen Annick De Ridder en uitdager Gwendolyn Rutten. Een verslag.

In de linkerhoek: Gwendolyn ‘mensen hebben vleugels om buiten te vliegen’ Rutten.

In de rechterhoek: Annick ‘Antwerpen is ’t Stad, de rest is parking’ De Ridder.

De bel gaat.

Ronde 1
Rutten opent met haar typerende ethiek-greep:
‘Wie al jaren op de hoogte is van fraude, moet opstappen.’

De Ridder blockt koelbloedig met:
‘Er loopt een gerechtelijk onderzoek.’

Ronde 2
De temperatuur stijgt. Blue Hulk Rutten haalt opnieuw hard uit, maar Slim Shady De Ridder pareert onzacht met: ‘Ik wacht het onderzoek af voor ik iemand ontsla. U bent toch jurist?’

De eerste modderspetters vliegen door de zaal. Het publiek voelt het: dit wordt geen puntenwedstrijd.
‘Goed der neffest, mevrouw!’ roept Rutten, net voor we aanbelanden bij…

Ronde 3
Gwendolynch snuift van woede. Dat ontlokt bij Annick De Ripper een vileine uithaal: ‘Drink anders nog een camillethee, moeke.’

Rutten gaat compleet door het lint en tiert: ‘Snuif anders nog wat Antwerps talkpoeder, havenloeder!’

Wat volgt is één grote chaos. Het valt niet langer uit te maken welk been bij welke romp hoort. De toeschouwers geven deze match unaniem vijf sterren.

Maar dat is buiten het Haven-Aambeeld De Ridder gerekend, die onafgebroken blijft tieren: ‘NIVEAU NUL! NIVEAU NUL!’

Felix Heremans

De pennenvriendjes steunen de ayatollahs in hun strijd tegen het volk