Een onderzoekscommissie kwam tot de ontdekking dat pennenvriendjes Durnez en Vanmol hun artikels helemaal niet schrijven met een pen. En of ze echte vrienden zijn, is ook al onduidelijk. De titel is dus leugenachtig. De inhoud van hun correspondentie over de actualiteit daarentegen, die bevat honderd procent de zuivere waarheid.

Beste Erwinnering,

Heb jij ook zulke mooie herinneringen aan de coronacrisis? Dat moet zo’n fijne tijd geweest zijn. Ik herinner mij dat zo niet, maar dat ligt ongetwijfeld aan mijn manke memorie. Gelukkig kunnen we in Vlaanderen rekenen op de beste opiniemakers ter wereld. Zij kneden niet alleen onze visie op heden en toekomst, maar ook onze persoonlijke herinneringen.

Ooit was ik een Marxist van de strekking Groucho. Maar nu ben ik overgelopen naar de leer van zijn achterneef Ive. Die hoogleraar sociaal-economische wetenschappen aan de UAntwerpen bracht ons deze week het inzicht dat we zoveel te danken hebben aan de coronacrisis.

Lang verkeerde ik in de waan dat we aan die crisis ongeveer 30.000 overlijdens te danken hadden, mede door fout ingeschatte protocollen in ziekenhuizen en zorgcentra. Sterker nog: ik vond ook dat we corona dankbaar moesten zijn voor belangrijke crisissen in de economie, in de mentale gezondheidszorg, in families, in het vertrouwen tussen burger en politiek, in diverse begrotingen, in de horeca en de evenementensector, in het samenleven van verschillende bevolkingsgroepen, in de geloofwaardigheid van de media, in een minimaal respect voor privacy en in nog een paar details, zoals de rechtsstaat.

Gelukkig besef ik nu dankzij Ive Marx dat door corona de armoede is gedaald, de economische groei aantrok en de werkgelegenheid naar het hoogste peil ooit steeg. Marx deed me inzien dat vooral die eerste coronaweken een zalige tijd waren, omdat er niets mooier is in het leven dan een zee van tijd en niet mogen samenkomen met meer dan drie mensen (of was het meer dan vier op voorwaarde dat er ééntje aan het raam ging zitten, een andere op het toilet en een derde in de dampkap?)

Maar ik zeur alweer over details, Erwin, je kent mij: een hopeloze negativist en conservatiever dan Boris Johnson, Jair Bolsonaro, Otto von Bismarck en zatte-Julien-aan-de-toog bij mekaar.

Wat was dan volgens de hoogleraar dé sleutel waarmee corona ons zoveel goeds bracht? ‘Centrumlinkse regeringen die van Europa de budgettaire teugels mochten laten vieren’, zegt Marx. Lees: meer uitkeringen, meer collectivisme, meer sociale programma’s. Hoera!

En toch. Een klein stemmetje in mij zeurt dat ik beter zou luisteren naar de stem van Harpo Marx.

Beste autocratische vriend Stef,

Alsof het daar nog geen hommeles genoeg was, is het nog eens hommeles in de VS. Je herinnert je nog de vorige president? Joe Biden? Dan herinner je alvast meer dan hijzelf, de man die door de verzamelde Amerikaanse pers omschreven werd als ‘sharp as a tack’ en ook hier te lande door emmerende factcheckers ‘scherper dan een tungsten naald’ genoemd werd. Dat de rest van de wereld met de eigen ogen kon zien dat Biden zo dement was dat hij vanvoor niet wist dat hij vanachter leefde, deed er niet toe.

‘Factcheckers’ kan evengoed ‘feitendammers’ betekenen. Wat nog zo dom niet is. Maar laat mij ter zake komen, goede vriend. Blijkbaar heeft Joe, door zijn tegenstanders ook wel als ‘de slaperige’ omschreven, een heleboel documenten niet zelf ondertekend, maar gebeurde dat door middel van een ‘contraptie’ genaamd de ‘autopen’. Het betreft hier een soort van autograaf die erin slaagt een perfecte handtekening te genereren wanneer de president te druk bezig is met golfen of onoorbare dingen uithalen met sigaren.

Die dingen gebeuren weleens wanneer er in bulk moet worden ondertekend. Zo’n tweeëntachtigjarige pols is al wat stroever. Maar, die Amerikanen toch met hun gekke wetten, niet als er persoonlijke gratie verleend wordt, omdat die – nou ja – persoonlijk verleend wordt. Spannende tijden voor Hunter Biden of Anthony Fauci. En hier te lande de grootviroloog.

Beste burger Vanmol,

Het feeërieke stadje Sint-Niklaas met zijn vele historische bezienswaardigheden – het Waasland Shopping Center! Het rondpunt op de kruising Parklaan-N70! – heeft er alweer een topattractie bij. In weerwil van de tijdsgeest opende ter hoogte van het pittoreske industriepark een ware Amerikaanse ‘diner’ zijn deuren.

Op het dak staat een vrijheidsbeeld, binnen pronkt de motorkap van een oude GMC-truck en de vloer is zwart-wit betegeld met de bekende rood-wit gestreepte ‘booths’ in plaats van gewone stoelen. Volgens HLN waant de bezoeker er zich in het Amerika van de jaren 1950. De Standaard noemt het dan weer opmerkelijk ‘nu Europa en Amerika op ramkoers liggen’, en lijkt zich wat zorgen te maken. Is het misschien de nieuwe uitvalsbasis van Trumpfanaten die Europa van binnenuit willen verzwakken?

Gelukkig relativeert de eigenaar dat meteen. ‘Ik sta toch niet te roepen “Make America Great Again”?’ Nee, de man houdt van Amerika ‘omdat er alles kan’. De krant probeert hem nog een paar diepe inzichten in de Amerikaanse samenleving en politiek te ontlokken, maar dan komt de aap uit de mouw: de eigenaar is nog nooit in het land van nonkel Sam geweest.

Dat vermoedde ik eigenlijk al door de foto bij het artikel. Die toonde een hamburger met een ‘Belgische’ portie frietjes: zoveel ‘french fries’ geven ze er in de VS meestal niet bij. Toen zag ik op de kaart ook nog ‘American préparé’. Ten eerste heet dat in Amerika niet zo, zoals een Frans brood in Frankrijk ook niet ‘Frans brood’ heet, ten tweede is ‘steak tartaar’ eerder zeldzaam op een Amerikaans menu, wegens angst voor de voedselveiligheid.

Daarmee – en hier komt mijn punt – doet de ‘diner’ in Sint-Niklaas mij denken aan onze media over de VS: te vaak gebaseerd op wat ‘wij’ denken hoe het is.

Onderkoelde maat Stef,

Heb je al gehoord van de zeven, de zeven, heb je al gehoord van de zeven gelukkigste landen ter wereld? Wel, België is er niet bij. Ook niet in de top tien. Op plaats veertien staan wij. De top

wordt wederom aangevoerd door de Scandinavische landen. Daarmee is dan ook de mythe van de baan dat zonlicht de geluksfactor doet stijgen, temeer omdat zonovergoten bestemmingen zoals Libanon, Sierra Leone en Afghanistan de hekken sluiten. Denemarken staat op twee. Dat impliceert dat de poll afgenomen werd voor El Donaldo Trumpo in pure maffiastijl Groenland wou inlijven. Op de eerste plaats staan de Finnen. ‘Wat staan die daar te lachen?’, denk je dan. Behalve sneeuwscooteren en kariboetestikels overbijten is daar toch weinig vermaak?

Tenzij je natuurlijk de ‘kalsarikännit’ overweegt. ‘Kalsarikännit’ is het Finse neologisme voor ‘in je onderbroek op de bank hangen, alcohol drinken en de rest van de dag de woonst niet meer verlaten’. Als dat niet klinkt als het paradijs op aarde, weet ik het ook niet meer.

Misschien moeten wij ook zo’n woord uitvinden, Stef. Wat dacht je van ‘pantyproosten’? ‘Slipzuipen’? ‘Boxershotjes doen’? ‘Pyjamapilsen’? ‘Huishijsen’? Ik reserveer alvast de domeinnamen, voorzie jij drank?

Harpo Marx

De pennenvriendjes koesteren mooie coronatijd