Niets zou gemakkelijker zijn dan wekelijks een schamper stukje te wijden aan een VRT-product, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover de andere zogeheten ‘generieke’ zenders. Dat zijn de nationale tv-stations die zich niet specifiek tot een niche richten. In mensentaal: VRT1, VTM en Play4, voorheen Vier en daarvoor nog bekend als VT4, in de beginperiode ook wel eens ‘de Vettige 4’ genoemd wegens een overdaad aan slechte smaak en bloot. Dat is tegenwoordig wel anders. Neem nu ‘Blind Gekocht’, al zeven seizoenen lang een van de grootste successen op Play4.

Hoe kan je als televisiemaker het grote geld verdienen? Door de rechten op je succesvolle format te verkopen aan zoveel mogelijk andere landen. Hoe verkoop je een format? Door de insteek zo opvallend mogelijk te maken. Er bestonden al honderden varianten op ‘dating’-programma’s, maar in Denemarken bedachten ze dat het veel spannender wordt als je twee mensen eerst laat trouwen en pas daarna laat uitzoeken of ze wel bij mekaar passen. Ziedaar het succes van ‘Blind getrouwd’.

Krijgen we bij de grote onthulling op het einde traantjes van geluk of traantjes van miserie?

Er zijn ook al tientallen varianten op het thema ‘huizen verbouwen’, maar hetzelfde Deense productiehuis bedacht dat het veel meer emoties oproept als de aspirant-huizenkopers hun volledige budget aan de tv-ploeg geven. Die gaat dan helemaal op eigen houtje een huis kopen en afwerken zonder dat de kopers van iets weten. Dat is dus al zeven seizoenen lang de formule van ‘Blind Gekocht’. Krijgen we bij de grote onthulling op het einde traantjes van geluk of traantjes van miserie? Daar draait het om.

‘Teringduur’

Het team van ‘Blind Gekocht’ werd dit jaar zelf grondig gerenoveerd. Al in 2022 nam Jani Kazaltsis (‘Zo man, zo vrouw’ en ‘Viva La Feta’) de presentatie over van Kobe Ilsen. En interieurarchitecte Dorien Boven is er sinds 2024 bij. Helemaal nieuw zijn makelaar Sophie Beguin (‘Ze noemen mij bulldozer Beguin’) en vooral interieurontwerper Daan Alferink.

Daan is een Rotterdammer, woont al jaren in Antwerpen en raakte bekend door interieurvlogs en taalgebruik dat kleurrijker is dan tweehonderd gayprides bij mekaar. ‘Ik zorg dat het er teringduur uitziet, maar eigenlijk is het goedkoowp!’ is een van zijn motto’s. Geregeld kan iemand van hem ‘de tyfus’ krijgen en als hij nerveus wordt ‘springen de aambeien in me reet’.

De koppels zijn vaak de wanhoop nabij

Vooraf zou je denken: én Jani én Daan in één programma? Is dat niet dubbelop? Maar het werkt wonderwel, vooral omdat Jani zich in deze show ontpopt als de superempathische begeleider van de deelnemende koppels. Dat is heel erg nodig, want de koppels zijn vaak de wanhoop nabij. Vooral wanneer ze halverwege het traject de woning te zien krijgen die met hun spaarcentjes is gekocht. Die bevindt zich op dat moment nog in de oorspronkelijke staat, wat meestal betekent: uitgeleefd, muf, mottig en mijlenver verwijderd van hun droomhuis.

Wat hebben we geleerd vandaag?

De kans bestaat dat reality-tv niet uw favoriete genre is, beste Doorbraak-lezer. Dat is begrijpelijk, want zulke programma’s grossieren doorgaans in middelmatigheid en nietszeggendheid, of ze exploiteren irritante domheid.

Dat is minder het geval bij ‘Blind Gekocht’. Sterker nog: je kan er een en ander uit leren over ‘ons land’ en ‘ons volk’. Dat er veel te dure en afgeleefde huizen in Vlaanderen staan bijvoorbeeld. En dat we behoorlijk veeleisend zijn in onze woonwensen.

Vlamingen zijn behoorlijk veeleisend

Zo verlangt een koppel dertigers een art deco-appartement op de duurste locatie van Vorst, met twee slaapkamers, een terras, een panoramisch uitzicht (ze noemen het steevast: een ‘view’) en een gunstige EPC-waarde voor 420.000 euro. Als makelaar Sophie Beguin met die wensen aan de slag gaat, ontdekt ze al gauw dat zo’n appartement 1,2 miljoen euro kost.

Het drama dat ontstaat wanneer het koppel ziet wat er dan wél met hun geld werd aangekocht, is van epische proporties. Alles vinden ze ‘fugly’ (samentrekking van ‘fucking ugly’ of ‘jak’ (van ‘jakkes’). Uiteindelijk weet het team er toch nog een mooi appartement van te maken waarvan mevrouw alleen nog de slaapkamer ‘jak’ vindt.

Nobelprijs

Een recentere aflevering krijgt een tragikomische wending wanneer een koppel de kleine tuin bij het voor hen aangekochte huis ontdekt. De makelaar begrijpt het niet. ‘Jullie hadden toch gevraagd om een tuin van 150 vierkante meter?’ — ‘Nee, ik bedoelde minstens 500 vierkante meter!’

Jani verdient voor dit programma de Nobelprijs

Jani verdient voor dit programma de Nobelprijs voor de vrede. Hoe hij de koppels telkens weer tot bedaren brengt, dat is buitengewoon. Makelaar Sophie Beguin krijgt een eremedaille voor de vasthoudendheid waarmee ze de onmogelijke wensen van de kandidaten omzet in realistischer aankopen. En interieurexperten Dorien Boven en Daan Alferink verdienen Olympisch Goud voor de optische wonderen die ze in elk uitgewoond pand toch weer verrichten.

Nog dit: wie het verschil tussen de emotionele Vlaming en de nuchtere Hollander eens ten voeten uit geïllustreerd wil zien, kan op Play4 en GoPlay ook kijken naar de Nederlandse versie van ‘Blind Gekocht’, met opvallend minder drama. Al zit de woningnood bij onze noorderburen daar ook voor iets tussen. Die zijn sowieso al blij met een te dure doorzonwoning voor het gezin in plaats van een appartement van 60 m2 op de vierde verdieping zonder lift in een probleemwijk.

Jani Kazaltsis

Blind gekocht, goed gezien.