De teksten van de pennenvriendjes worden nog op ambachtelijke wijze gegenereerd in tegenstelling tot de mediarelletjes…

Goedheilige Erwin,

Had jij dat ook, Erwin, de allereerste keer dat je een dokter zag, dat je onmiddellijk dacht: verdorie, een dokter lijkt als twee druppels water op Jezus Christus! Die Bijbelse gewaden, die lichtgevende hand, die geknielde volgelingen, de gelijkenis is griezelig groot. Sterker nog: geef de Messias een stethoscoop en hij kan zo meespelen in Medisch Centrum West.

Hoewel de immer diplomatieke knuffelbeer D. J. Trump te Washington D.C. in zijn alleraardigste witte huisje dat deze week tegensprak, is het dus volstrekt begrijpelijk dat de prachtige AI-afbeelding van Trump als dokter op zijn sociale media de indruk kon wekken dat de man zichzelf als de Messias ziet. Temeer omdat een handoplegging de meest gangbare behandeling is bij verkoudheden, longontstekingen, teelbalkankers, AIDS en rigor mortis. De verwarring is nu eenmaal groot. In het nieuwerwetse Rome begon zelfs paus Leo (iedereen komt als je hem roept) aan zijn gebed met de woorden: ‘Onze dokter die in de hemelen zijt…’

Gelukkig had de minzame president van de Verdeelde Staten deze week koning Willem-Alexander en Maxima op bezoek om hem wat af te leiden van de heisa. Trump, die zelf niet drinkt, had meteen een paar bakken Heineken laten aanrukken met daarbij een bruine fruitschaal, zoals ze een portie warm gemengd in Nederland gekscherend noemen. De bitterballen en bami-schijven smaakten verrukkelijk, maar toch had koning Willem nog een vraagje. Of ze bij McDonald’s in Amerika ook een ‘McKroket’ hadden? Dat hebben ze normaal niet, maar niemand durft Trump iets te weigeren en dus werd in de vestiging op New York Avenue 1235 in Washington snel een McBroodje kroket in mekaar geflanst en afgeleverd aan het ovalen kantoor.

Achteraf bleek dat opgezet spel, want de McDonald’s-bestelling was een stunt van olijke Donald om in de verf te zetten dat hij de belastingen op fooien had afgeschaft. In het bucolische Brussel kreeg Vincent Van Peteghem toen een lumineus idee. Strengere belastingen op fooien? Zou hij daar geen 10 miljard extra mee kunnen ophalen?

Prettig uitgekeerde vriend Stef,

Soms moeten we het eens hebben over het rariteitenkabinet dat we ‘bekende Vlamingen’ noemen, een term uitgevonden door de onvolprezen Alain Grootaers. Ten tijde dat Alain meer magazines deed draaien dan een dreupelkot Gentenaars, dekte die term perfect de lading. Sindsdien is de bekende Vlaming steeds meer geëvolueerd naar de ‘ik-wou-dat-ik-hem-niet-kende-Vlaming’.

Neem Jeroen Leenders, een levensvorm die 99 op 100 scoort op de ergerlijkheidsschaal van Donaat Deriemaeker. ‘Ik heb geleerd dat ik heel prettig kan bestaan met een minimumuitkering’, vertelt hij in een interview in de Joepie voor 40-plussers, zijnde de Humo.

Leenders is een kind van zijn tijd, want in het hele interview vertelt hij, niet zonder trots, over filieën, parafilieën, zenuw- en andere inzinkingen en lontjes van het korte type. Zo vindt Jeroen de kapoen dat 90 procent van de bevolking geen rijbewijs verdient wegens middenvakrijden en bumperkleven.
‘Je rijdt als een imbeciel, Kevin! De enige reden dat je lastminute manoeuvreerwerk geen slachtoffers maakt, is omdat er tien andere chauffeurs heel hard werken om jouw idiotie te compenseren. En je hebt het niet eens door, jij zak stront!’ foetert Leenders.

Wel, beste Jeroen, dat is precies hoe mensen denken over personen die heel comfortabel kunnen leven van een minimumuitkering, terwijl de rest — al dan niet forensisch — de hand aan de ploeg moet slaan om die zaligheid te bekostigen. En er als dank voor bespuwd wordt, door creaturen die van mening zijn dat het hun godgegeven recht is de ruif leeg te vreten. In ruil daarvoor comedy zonder moppen te leveren en optredens af te zeggen omdat ze na vier keer geen goesting meer hebben.

Vroege vogel Vanmol,

Stel: je moet elke ochtend om 4u30 aan je werk beginnen. Dat is niet het holst van de nacht, maar toch holler dan ik mijn hol van de nacht graag heb. Vervolgens krijg je te horen dat je voortaan pas om 7u30 aan de slag moet. Hoe zou jij dan reageren? Zelf zou ik een gat in de lucht springen. Gesteld dat zulks nog toegelaten is in verband met het klimaat, natuurlijk.

Geweldig toch, dat je drie uur langer in je nest kan blijven stinken? Wie zou daar nu niet blij om zijn? We weten wie, Erwin: heel wat postbodes die nu al twee weken staken omdat ze binnenkort later mogen gaan werken. En het wordt misschien nog erger. De kans is groot dat hun werkdag straks pas om 10 uur begint. Stel je dat voor, zeg, een normaal werkritme! Gruwelijk! In de krant deden een paar postbezorgers hun verhaal ‘We hebben het de laatste tijd al zo moeilijk’, zeiden ze. ‘Eerst moest elke facteur zich aanmelden via Peppol, en nu dit weer.’

En er waren nog meer hartverscheurende getuigenissen. ‘Vroeger gingen we in de namiddag met de collega’s eentje drinken op café na onze shift. Dan speelden we darts of biljart. Dat doen we niet meer, want de meesten moeten nu direct hun kinderen gaan ophalen.’ De woorden raken diep. Het sociale onrecht is zo schrijnend dat zelfs Charles Dickens het met geen pen zou kunnen beschrijven. Dat niet heel werkend Vlaanderen solidair met de postbodes het werk neerlegt, het is een vorte schande.

Maar er is ook fijner nieuws. In Hongarije is Orbán na zestien jaar vervangen door een andere rechtse conservatief. Als ik de commentaren in onze media hoor en lees, denk ik dat ze op alle redacties net zo uitbundig hebben staan dansen als die toekomstige minister in de regering-Magyar. Hoera! Niet-Orban heeft gewonnen! Dat Magyar even kritisch als Orbàn staat tegenover de ‘normen en waarden’ en zeker tegenover de migratiestandpunten van Europa? Details, Erwin. We gaan het mediafeestje toch niet bederven, zeker?

Kortgewiekte vriend Stef,

Het gebeurt wel eens dat een drone ergens een bommetje dropt, maar deze keer werd het bommetje gedropt door een drone-reportage. Het is geen geheim dat ik wel eens sakker op de pers en niet in het minst op de openbare omroep, maar voor het programma Pano maak ik graag een uitzondering. Reeds zo lang ik me kan herinneren, van Panorama tot zijn rama-loze opvolger, brengt het onderzoeksjournalistiek van het bovenste schap, puur meesterschap. En daar mogen we blij mee zijn, want het nobele ambt der onderzoeksjournalistiek verdwijnt sneller dan gehaktballetjes uit de koelkast.

Deze keer ging het over het rare fenomeen van de drone-verschijningen boven ons land en het nog raardere fenomeen van de drone-verdwijningen eens de aanbestedingscontracten getekend waren. Voor de details verwijs ik door naar de Pano-reportage, voor de volledigheid en ook omdat ik te lui ben om vijftien pagina’s te typen. Waar ik het wel over wil hebben, is dat je alweer een wap van gargantueske proporties was wanneer je iets te diep fronste over de berichtgeving aangaande Russische spionagedrones boven onze al dan niet militaire luchthavens of infrastructuur. Vooral ook omdat die drones dat deden met een lichtshow, Tomorrowland waardig, en nog net niet met een megafoon van een viskar die schetterde: ‘JOEHOE WIJ ZIJN RUSSISCHE DRONES MAAR JE HEBT ONS NIET GEZIEN, HE!’

Er werden ook nooit drones gevonden, behalve dan die ene keer toen de politie twee journalisten betrapte die het nieuws een handje wilden helpen door een drone te vliegeren boven Brussels Airport.

Hoe het ook zij, Theo Francken slaat een modderfiguur in de reportage. De Mona Lisa-hakkers van Groen hebben bloed geroken en de rest zal spoedig volgen. Als dat maar goed afloopt, want gefoefel met aanbestedingen, daar lachen ze hier niet mee! Theo Francken is nu eenmaal Frank Vandenbroucke niet.

Jeroen Leenders

De pennenvriendjes en dokter Jezus