Het Britse Hooggerechtshof heeft onlangs geoordeeld dat de wettelijke definitie van ‘vrouw’ gebaseerd is op de geslachtstoewijzing bij de geboorte en dat transgendervrouwen dus wettelijk niet als vrouw mogen worden beschouwd. De uitspraak is niet alleen een triomf voor de vrijheid van meningsuiting maar tevens een overwinning op het genderrelativisme dat door de LGTBQIA+-beweging wordt gepromoot. Een man is in het verenigd Koninkrijk weer een man en een vrouw een vrouw.

De waanzin in de (westerse) wereld is zo ver gevorderd dat, zoals George Orwell zei, het onthullen van de waarheid in tijden van algemene misleiding een revolutionaire handeling wordt. J.K. Rowling wordt zo al jarenlang door de transactivisten zowel fysiek als mentaal belaagd omdat ze zich verzet tegen de aanwezigheid van transgenders in ruimtes die alleen voor vrouwen bestemd zijn, zoals toiletten, kleedruimtes en opvangcentra voor slachtoffers van partnergeweld.

Zelfcensuur

Typisch voor autoritaire ideologieën, zoals de LGTBQIA+-beweging, is de angst van burgers om de eigen kritische mening vrij te uiten. Niet iedereen heeft immers de middelen van J.K. Rowling. De meeste burgers conformeren zich aan het heersende discours, of zwijgen uit angst als een paria te worden behandeld.

Het Italiaanse Hooggerechtshof verwierp onlangs het beroep van de regering-Meloni tegen het gebruik van de neutrale term ‘ouders’ in plaats van het heteronormatieve ‘vader’ en ‘moeder’ op de elektronische identiteitskaart. Een bekende links-progressieve politica, Laura Boldrini, vindt het gebruik van de term vader en moeder zelfs ‘politieke intimidatie’. Wie via de media, het onderwijs of de politieke macht, het taalgebruik van de burgers kan beïnvloeden, wint tevens de strijd om de culturele hegemonie, om de waarden en normen die in de maatschappij overheersen.

Woorden en werkelijkheid

Toen de Chinese filosoof Confucius werd gevraagd wat zijn eerste beleidsdaad zou zijn als gouverneur, antwoordde hij dat hij ‘de namen zou herstellen’, de taal zou laten overeenkomen met de werkelijkheid. Iedereen dient zich te gedragen zoals van hun positie of klasse verwacht wordt. Indien mannen zich voordoen als vrouwen, volwassenen als pubers en politici als narren, dan is dat een teken van civiele decadentie in plaats van vooruitgang.

Het idee van genetisch determinisme druist in tegen de huidige obsessie met vrije wil en individuele zelfbeschikking

Progressief verdraait de betekenis van woorden omdat men de realiteit, of het feit dat het individu zich niet kan bevrijden van de biologische realiteit, niet wil aanvaarden. Anatomie is bestemming, zei Sigmund Freud. Precies datgene waar de transhumane ideologie aan wil ontsnappen. Het idee van genetisch determinisme druist in tegen de huidige obsessie met vrije wil en individuele zelfbeschikking. Na de succesvolle bevrijding van religieuze, culturele en sociale begrenzingen was de enige beperking die nog restte precies die biologische.

Van liefde naar haat

Van ‘amor fati’ naar ‘odium fati’. Van liefde en acceptatie van het lot, naar haat en afkeer ervoor. De biologische realiteit is een vloek voor progressieve mensen. Het is een ongemakkelijk idee. Het betwist de geldigheid van veel van hun morele waarden en overtuigingen: het geloof dat ze volledig zelf de baas zijn over hun leven en beslissingen, de overtuiging dat men zichzelf kan heruitvinden en bepalen tot het eigen geslacht toe, het waanidee dat iedereen volledig vrij en gelijk kan zijn.

De Britse rechter heeft simpelweg een elementaire natuurlijke waarheid hersteld, die voor elke andere beschaving in het heden en verleden duidelijk is en was: een vrouw is een vrouw, een boom is een boom, een paard is een paard. In een wereld waarin (progressieve) gekken de blinde leiden, is een semantische kwalificatie die erop gericht is de nauwkeurige betekenis van woorden te herstellen, een fundamentele stap in de richting van een rechtvaardigere samenleving.

De wet kan niet anders dan zich te houden aan de criteria die door de realiteit, de logica en het gezond verstand zijn opgelegd

‘De unanieme beslissing van de rechtbank is dat de termen “vrouw” en “geslacht” in de Equality Act van 2010 (de Britse wet op gelijkheid) verwijzen naar een biologische vrouw en haar biologische geslacht’, zei Patrick Hodge, vicevoorzitter van de rechtbank, bij het aankondigen van de uitspraak. De wet kan niet anders dan zich te houden aan de criteria die door de realiteit, de logica en het gezond verstand zijn opgelegd.

De rechter verduidelijkte wat overbodig had moeten zijn, omdat het publieke debat steeds agressiever werd overheerst door progressieve wartaal. De dingen benoemen zoals ze zijn, beschermt de burgers tegen het waanidee van de genderideologie om te kunnen zijn wat men van nature niet kan zijn. We moeten vooral kwetsbare persoonlijkheden niet uitleveren aan, maar beschermen tegen de valse profeten van de genderideologie.

Wartaal en zelfbedrog

Beweren dat biologisch geslacht een spectrum is dat volledig onafhankelijk is van iemands genderidentiteit of -expressie, is feitelijk en empirisch onwaar. En wat is genderidentiteit trouwens nog in tijden waarin typische vrouwelijke of mannelijke expressie wordt afgedaan als seksistische clichés van een door het patriarchaat gedomineerde samenleving? Wie niet meer kan definiëren wat nu juist een vrouw of een man is langsheen biologische, psychologische en culturele normen, schaft beide de facto af.

‘Een appel is een appel en wie dat niet gelooft, mag de zaal verlaten’, zei Thomas van Aquino tegen zijn studenten aan de Sorbonne. Men kan de wereld niet begrijpen langsheen God, maar God wel langsheen de wereld. We kunnen onszelf niet leren kennen langsheen abstracte begrippen zoals vrije wil, jezelf zijn of gelijkheid, maar slechts door de realiteit rondom ons te erkennen. Wie de werkelijkheid niet aanvaardt en ze loskoppelt van identiteit, zoals de genderideologie doet, kan niet alleen zichzelf nooit zijn, maar zal altijd zichzelf verliezen in wartaal en zelfbedrog.