Bella Swiatlowski staat aan het hoofd van de Brusselse ‘Association pour la Mémoire de la Shoah – Vereniging voor de Herinnering van de Shoah’ (AMS), die zogenaamde struikelstenen aanbrengt op het trottoir voor de huizen waarvan de Joodse bewoners tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gedeporteerd. Die liggen talrijk in voormalige Joodse wijken van Brussel, zoals in de Marollen.

Ook in de Anderlechtse wijk Kuregem woonden tot in de jaren dertig veel Joden. Daar onthult AMS binnenkort twee nieuwe struikelstenen bij de woningen van Joodse families die in Auschwitz zijn vermoord. De vereniging maakt er een punt van om bij die plechtige momenten telkens scholen uit de buurt te betrekken met educatieve activiteiten over de Jodenvervolging.

Scholen

Swiatlowski stelde dit ook nu weer voor aan twee scholen uit Anderlecht. Maar tot haar verbazing en ontgoocheling weigerden die. De eerste directrice stelde dat ze dit niet wou ‘opleggen aan haar leerlingen en dat ze de oorlog niet naar hier wilde verplaatsen’. Toen de verantwoordelijke van AMS uitleg bij vroeg bij die merkwaardige argumentatie, bleek dat de directrice het niet over de Tweede Wereldoorlog had, maar over het conflict in Gaza. Ook de tweede school weigerde, maar ging nog verder: de directie zei dat ze geen leerkrachten wou verplichten het over de holocaust te hebben.

Dat is een bepaald schokkende verklaring. De Anderlechtse scholen worden zo openlijk medeplichtig aan het uitwissen van een van de meest schrijnende momenten uit onze recente geschiedenis.

Niet praten over de Holocaust!

De waarheid is dat ze niet durven in te gaan tegen de ouders van Maghrebijnse afkomst, die blijkbaar hebben laten voelen dat ze liever hebben dat er niet over de Holocaust gepraat wordt.

In de Arabische wereld bestond altijd al een sterke antisemitische stroming, lang voor de stichting van Israël

Nieuw is dit niet in Brussel. Tien jaar geleden al wijdde RTL een reportage aan de onmogelijkheid om het in bepaalde scholen te hebben over de Jodenvervolging. De huidige weerstand tegen de struikelstenen is niet te wijten aan Gaza, maar is veel ouder. In de Arabische wereld bestond altijd al een sterke antisemitische stroming, lang voor de stichting van Israël.

Valérie Glatigny (MR), minister van Onderwijs in de Franse Gemeenschap, wil de scholen tot de orde roepen en schreef hun een vermanende brief. De socialistische Anderlechtse schepen van onderwijs Luiza Duraki betreurde weliswaar dat de scholen niet naar de plechtigheid rond de struikelstenen wilden gaan, maar voegde daar meteen aan toe begrip te hebben voor de standpunten van de ouders. Met hen zat ze blijkbaar meer in dan met de nakomelingen van de gedeporteerde Joden, die voor de struikelstenen in Kuregem geijverd hadden.

Gaskamers detail van de geschiedenis

Zo kan het dus gebeuren dat activistische ouders erin slagen om het leerprogramma van scholen openlijk te saboteren, omdat zij vinden dat er in tijden van spanningen in het Midden-Oosten niet over de dood van zes miljoen Joden moet worden gesproken.

Of hoe die laten zien hoe dicht antizionisme of kritiek op Israël dezer dagen ligt bij puur antisemitisme, daarmee de stelling bevestigend van Daniel Goldhagen die schreef dat de haat voor de Joden een ‘duivel is die nooit sterft’…

Gelukkig redde de Anderlechtse burgemeester Fabrice Cumps (PS) de eer van zijn gemeente door ervoor te zorgen dat er toch een delegatie van scholieren aanwezig was bij de plechtige inhuldiging van de struikelstenen, weliswaar op vrijwillige basis.

Daarmee gaat Cumps bewust in tegen de directies van de Anderlechtse scholen, die het wel eens leken te zijn met Jean-Marie Le Pen, de pas overleden stichter van het Franse extreemrechtse Front National. Die vond het ook de moeite niet om het te hebben over de gaskamers, die hij omschreef als een ‘detail van de geschiedenis’…

Luiza Duraki

Anderlechtse scholen volgen Jean-Marie Le Pen