Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld – en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet gesteld werden. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen worden. Zoals:

Hoeveel veroordelingen zijn genoeg veroordelingen?

(Aan onderzoeker Jogchum Vrielink (UCLouvain), die de antidiscriminatiewetten nog verder wil aanscherpen omdat ‘slechts’ 40 procent van de rechtszaken tot een veroordeling leiden. Dus we hebben in vergelijking met het buitenland al verregaande wetten, in veel zaken is het nu aan de beschuldigde om zijn onschuld te bewijzen (!), onze media zijn maar al te bereid om bij elk incident te supporteren voor de vermeende slachtoffers, er zijn honderden zaken per jaar en 40 procent veroordelingen is toch niet weinig — maar nog wil men meer scalpen van boze blanke mannen.)

Hoe onnozel denken jullie dat wij zijn?

(Aan de makers van The Best Immigrant, die ontkennen dat de extreemrechtse partij in hun tv-reeks verwijst naar Vlaams Belang: ‘Het klopt niet dat de VB-slogan “Vlaanderen weer van ons” herbruikt wordt. In de serie gaat het om “Vlaanderen terug van ons”.’ Kijk, als je dan toch een amper verhulde karikatuur van de tweede grootste partij van dit land gaat maken, heb dan tenminste de ballen om het toe te geven.)

Hoe vaak gaan we dit soort pijnlijke hetzes nog zien?

(Aan de advocaat van de familie van Marwa, wiens levenseinde breed werd uitgesmeerd in de pers. Het kwam maar zijdelings aan bod in een deel van de media, maar hier botsen duidelijk gelovige moslims op grotendeels ongelovige zorgverstrekkers: een Maghrebijns milieu komt lijnrecht tegenover grotendeels autochtone Vlaamse dokters te staan. Natuurlijk heeft veel van het wantrouwen tegen het ziekenhuis precies daarmee te maken. We gaan dit in de nabije toekomst alleen maar vaker zien, zeker op plaatsen waar de allochtone bevolking numeriek sterk staat.)

Welke kleur hebben uw handen?

(Aan historicus Idesbald Goddeeris (KU Leuven), die klaagt over het Afrika Museum: ‘Zowel bij tentoonstellingen als in het bestuur geldt: de controle blijft altijd in witte handen’. Als huidskleur je diskwalificeert, waarom zouden we dan waarde hechten aan wat de lelieblanke Goddeeris beweert?)

Hoeveel niet-moslims zitten er in de gevangenis?

(Aan de gevangenisdirecteur van Hasselt, waar ze ‘rekening houden met voedselvoorkeuren’: ‘Daarom dat we nu overgeschakeld zijn op halal voor iedereen’. Als er gekozen moet worden, dan vinden Vlamingen het vaak makkelijk om gewoon te plooien. Natuurlijk schakelen we over naar uw taal. Natuurlijk eten we voortaan volgens uw religieuze voorschriften.)

Welke grenzen zijn er aan het recht op betogen?

(Aan senior writer Kris Vanmarsenille (GVA), die geen betogingen tegen asielcentra meer wil zien: ‘Je boosheid over migratie uiten als er een asielcentrum in je gemeente wordt geopend: dat is niet de juiste plaats. We kunnen de mensen die hier zijn en die in een asielcentrum terechtkomen, maar beter een beetje respect en medeleven betonen’. Goh ja, iedereen zal bepaalde betogingen wel misplaatst vinden. Maar ze mogen wel plaats vinden. Of worden de democratische rechten van rechts Vlaanderen nog niet genoeg ingeperkt?)

Hoe komt het dat dit net in Brussel zo’n probleem is?

(Aan zanger Max Colombie, die het bijna argeloos laat klinken: ‘In Brussel ben ik meer dan eens in mijn gezicht gespuugd en ik ben ook al geslagen op straat. Veel queer mensen leren zich aan om “straight” te spelen, om niet op te vallen. Zeker in Brussel dacht ik lang dat dit de enige manier was om mezelf te beschermen’. Dit soort verhalen over onze hoofdstad zijn intussen zo banaal dat er niet eens een opvolgvraag volgt.)

Welke jonge mannen spuwen het vaakst op straat?

(Aan cultuursocioloog Walter Weyns, die reageert op een Brusselse campagne tegen spuwen op straat: ‘Helaas zullen de mensen voor wie de campagne bedoeld is, er vermoedelijk eens mee lachen. Het zijn vaak jonge mannen die frequenter spugen in het openbaar’. We vernemen ook dat dit vaak gebeurt uit ‘een vorm van verachting’, ‘een “ik-kan-hier-doen-wat-ik-wil”-gevoel’ en ’territoriale toe-eigening’. We krijgen ook een getuigenis van een transgender die vaak bespuwd wordt. Hebt u al een bepaald soort spuwende ‘jonge mannen’ voor ogen?)

Welk Brussels OCMW deelt sociale woningen uit aan gegoeden?

(Aan Dag Allemaal, waar ze onthullen dat een Brussels OCMW sociale woningen gaf aan een personeelslid van een Zuid-Amerikaanse ambassade en een medewerker van de NAVO: ‘Zulke dossiers kregen een code, waardoor geen voorafgaand onderzoek nodig was. Het OCMW betaalde sowieso de facturen’. Het is niet dat Dag Allemaal grote budgetten spendeert aan onderzoeksjournalistiek, maar zelfs zij vonden een bron die een boekje wou opendoen. Andere media vonden het dan weer niet de moeite om dit verhaal over te nemen.)

Hoeveel horecabazen hebben dit soort verhalen?

(Aan acteur Peter Van Asbroeck, die jarenlang een restaurant had: ‘De overheid heeft de horeca doodgeknepen’. Hij vertelt over de achttien vergunningen die hij nodig had, over de draconische technieken van de sociale inspectie en over de werkloze die een opleiding van zes maand moest komen volgen: die man had daar geen zin in, dreigde de baas af en saboteerde de boel tot Van Asbroeck na een paar dagen alle stempeltjes zette om er vanaf te zijn. Het zal wel weer anekdotiek zijn — maar hoeveel anekdotiek is genoeg?)

Wat is er echt van de gekke?

(Aan sportjournalist Hans Vandeweghe, die af wil van Formule 1: ‘Racen met auto’s op fossiele brandstoffen is niet meer van deze tijd. Het blijft van de gekke dat die brullende motoren vandaag nog aanvaard worden’. Maar dat is de prijs van een vrije samenleving: Hans moet ermee leren leven dat honderden miljoenen mensen gek zijn van die brullende motoren. Een beetje zoals wij moeten aanvaarden dat mensen zoals Hans hun verzuring verkopen als column in een ‘kwaliteitskrant’.)

Hoe lang hebt u daarnaar moeten zoeken?

(Aan podcastmaakster Rosie Coetsier, die het opneemt voor roodharigen: ‘Ook wij hebben een geschiedenis van onderdrukking. Kinderen van de Thraciërs, een volk met veel roodharigen, werden als slaaf verkocht aan de Grieken en ingezet als clowns in de Griekse theaters’. Een nogal betwistbare interpretatie, maar soit. Op deze manier heeft natuurlijk iedereen ‘een geschiedenis van onderdrukking’. Hoe komt het toch dat een bepaald soort jonkies zo graag gediscrimineerd wil zijn?)

Wie heeft je pijn gedaan?

(Aan columniste Heleen Debruyne, die ook na 6 december bleef doorgaan: ‘Wat Sinterklaas betreft ben ik geradicaliseerd: niet alleen Zwarte Piet is het probleem, maar het hele feest is een bedenkelijk spel met de sentimenten van kinderen. Straten zonder sinterklazen: een verademing. De eerste politicus die dat durft te roepen, heeft mijn stem’. Dit is natuurlijk pathologisch. Wie geeft Heleen eens een knuffel?)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.

Max Colombie

Vergeten vragen van de voorbije week (246)