De uitslag van de Argentijnse tussentijdse verkiezingen kwam als een complete verrassing voor de Vlaamse journalisten. Zij noemen president Milei ‘ultraliberaal’ of ‘extreemrechts’ en gesteund door Trump. De voorbeschouwingen over zijn kansen waren dus overwegend pessimistisch.

In de voorbeschouwing van De Standaard ging veel aandacht naar de gespannen sfeer in Argentinië. De focus lag op de publieke onvrede over de kettingzaagbezuinigingen, die de economie stabiliseren maar sociale spanningen vergroten. Verwijzend naar protesten en nederlagen bij lokale verkiezingen in september, zou Milei’s partij het moeilijk krijgen in een gedesillusioneerd land. De oppositie (peronisten en links) waren de favorieten voor zetelwinst.

Zijden draadje

De Morgen stelde vast dat twee jaar na Milei’s verkiezingsoverwinning in 2023 Argentinië stilstaat. De economie kwakkelt en de desillusie groeit. Ze voorspelden dan ook een moeilijke verkiezingsdag voor Milei: zijn bezuinigingsbeleid heeft inflatie getemd maar armoede en protesten aangewakkerd. Ze wezen wel op ‘peilingen’ die een nek-aan-nekrace voorspelden. Maar de oppositie zou profiteren van Milei’s dalende populariteit.

Milei’s droom van radicale hervormingen hangt aan een zijden draadje, met de verkiezingen als ultieme test. Zo keek De Tijd vooruit naar de verkiezingen. Ze bekeken daar vooral de economische uitdagingen: bezuinigingen stabiliseren de peso maar veroorzaken straatprotesten en dalende populariteit. Zonder verwijzingen naar een peiling zagen ze de verwachtingen somber in, een verlies zou Milei dwingen tot beleidswijzigingen of zelfs aftreden.

De harde realiteit

In deze verkiezingen werden 127 zetels in de Kamer van Afgevaardigden (van de totale 257) en 24 zetels in de Senaat (van de totale 72) opnieuw toegewezen. La Libertad Avanza (LLA, de partij van Milei) behaalde 40,8 procent van de stemmen. Dat zijn 64 zetels, waardoor het totaal in het parlement op 80 komt.

De verwachte winnaars, de peronisten van Fuerza Patria, halen 31,7 procent of 42 zetels. Zij hebben nu 108 zetels in totaal. De partij van Milei heeft dus nog altijd geen absolute meerderheid in het parlement maar versterkt wel haar positie. Zeker moreel. En een coalitie is mogelijk met andere partijen.

Het liep dus anders dan de voorbeschouwingen. De kranten moesten collectief toegeven dat Milei en zijn liberale agenda de winnaars zijn. Hoewel, ook de analyse wordt gemaakt dat de afkeer bij de kiezer voor de andere partijen nog groter is. De kranten wijzen op de veerkracht van de Milei-kiezers en op de stabiliteit die de overwinning met zich meebrengt. Dat Milei geen absolute meerderheid heeft verplicht hem om een coalitie te maken. En ja, ze blijven sociale onrust voorspellen.

Commentaar

In de artikels over Argentinië zie je mooi hoe de bredere Vlaamse journalistieke scepsis tegenover een radicaal liberaal beleid in crisistijden botst met de Argentijnse realiteit. De journalisten lijken niet te kunnen begrijpen dat Argentijnen kozen voor economische groei, ook als dat op korte termijn zorgt voor sociale achteruitgang.

Vanuit dat perspectief blijven ze waarschuwen. Argentinië blijft een gespleten land waar economische stabiliteit tegenover de sociale kost staat. En ze stellen zich gerust met de vaststelling dat Milei’s droom aan een zijden draadje blijft hangen.

Het was nog te vroeg voor commentaren die de Argentijnse situatie vergelijken met de Belgische. Hoe ontkomen ze aan de conclusie dat misschien ook hier zware economische hervormingen, met pijnlijke gevolgen voor de bevolking op korte termijn, toch een verkiezingsoverwinning kunnen opleveren? Een zijden draadje kan hen misschien redden.

Milei

Vlaamse universiteiten eren Javier Milei met eredoctoraat

Milei verschalkt de Vlaamse pers