Een moslima, op beide ogen na volledig gesluierd, met een Belgische vlag op de achtergrond. Met daarboven de haast retorische vraag ‘La France dans 10 ans?’. Voor wie de boodschap nog niet begrepen zou hebben, is er ook nog de bovenkop: ‘België in de greep van het islamisme.’ Niet de cover van een of ander obscuur extreemrechts magazine, wél van het eerder links georiënteerde Franse weekblad Marianne deze week.

Frankrijk, u weet wel. Het land waar Samuel Patty door een islamist onthoofd werd, waar de voorbije jaren al honderden doden vielen bij islamitische aanslagen en waar de zwarte moslim Bally Bagayoko het onlangs tot burgemeester schopte van de grote Parijse voorstad Saint-Denis. Om maar te zeggen: onze zuiderburen zijn intussen wel wat gewoon wanneer het over de radicale islam en het politieke communautarisme gaat.

Dat uitgerekend een links Frans magazine nu een uitgebreid coververhaal wijdt aan de snelle opmars van de islam in ons land, zegt dus wel iets. Sterker nog: het is niet de eerste keer dat dat gebeurt: ruim een jaar geleden hield ook het centrumrechtse Le Figaro Magazine in een uitgebreide reportage al halt in Belgiquistan.

Van gebedshuizen tot scholen

‘Voor Frankrijk en nog een aantal andere Europese landen is België vandaag een soort van doemscenario geworden dat symbool staat voor het oprukkende islamisme’, concludeert Marianne. Het blad wijst daarvoor in eerste instantie de Belgische politiek met de vinger, omdat die aarzelt om het probleem te erkennen en te benoemen. ‘Van gebedshuizen tot scholen, van verenigingen tot gemeenteraden, ja zelfs in het publieke debat: het islamisme wint terrein en rukt op binnen de mazen van de democratie.

En dat uit zich aanvankelijk vooral in het dagelijks leven: jonge meisjes worden terechtgewezen vanwege de manier waarop ze zich kleden. Ouders worden aangemoedigd om lessen over seksualiteit, gendergelijkheid of de geschiedenis aan te vechten. ‘Het is’, zo onderstreept Marianne, ‘een slinkse aanpak die in België de voorbije jaren op weinig tegenstand botste, al zeker niet bij het gerecht.’

Linkerzijde

De boodschap zelf is voldoende om de noodklok te luiden, het profiel van de boodschapper nog veel meer. Marianne – goed voor een oplage van ruim 100.000 exemplaren – geniet bij onze zuiderburen een stevige reputatie op vlak van politieke onthullingen en maatschappelijke onderzoeksverhalen. Tegelijk wordt het blad ook eerder ter linkerzijde gesitueerd. Ter illustratie: de huidige hoofdredactrice Eve Szeftel werd vorig jaar weggeplukt bij Libération, de grootste linkse krant van Frankrijk.

Als zelfs linkse Franse media zich nadrukkelijk zorgen beginnen te maken om de islamisering in België, dan kan je terecht spreken van een kanarie in de koolmijn.

Toujgani

In haar edito waarschuwt Szeftel dat de Franse presidentsverkiezingen van volgend jaar wel eens cruciaal zouden kunnen blijken in de strijd tegen het islamitische separatisme. ‘Nee, Frankrijk is vandaag België nog niet, maar we zouden er goed aan doen lessen te trekken uit de evolutie van de voorbije jaren’, klinkt het.

Als voorbeeld haalt de hoofdredacteur van Marianne onder meer de zaak-Toujgani aan. Die imam – die overigens geen woord Nederlands of Frans spreekt – werd in 2021 door ons land uitgezet omdat hij het zelfs naar Belgische normen iets té bont had gemaakt. Zo had hij in 2009 in de Al-Khalil-moskee in Molenbeek opgeroepen om ‘de zionisten te verbranden’. Daarnaast zag hij er ook geen graten in dat moslims met meisjes van negen jaar zouden trouwen. ‘Op hun negende zijn sommige meisjes immers al geslachtsrijp.’

Triomfantelijke intocht

Maar zie, in dit surrealistische landje is alles mogelijk. In juni vorig jaar maakte Mohammed Toujgani een triomfantelijke intocht op de luchthaven van Zaventem, waar hij werd opgewacht door een schare aanhangers. Onbegrijpelijk? De man had in 2019 al een aanvraag ingediend om Belg te worden. Ondanks een inreisverbod van tien jaar, verkreeg hij in 2024 effectief ook de Belgische nationaliteit, waarna blijkbaar niets zijn terugkeer naar ons land nog in de weg stond.

En jawel, nog geen vier weken geleden plaatste de Averroès-moskee in Jette een bericht op haar sociale media waarin de komst van imam Toujgani voor de preek van vrijdag 1 mei werd aangekondigd. Only in Belgium, inderdaad. Dat weten ze nu ook in Frankrijk.

Mohammed Toujgani

Linkse Franse media waarschuwen voor oprukkend islamisme in België