Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld – en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet gesteld werden. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen werden. Zoals:

Zegt dit misschien meer over u dan over Bart De Wever?

(Aan ex-minister Tinne Van der Straeten (Groen), die de premier hypocrisie verwijt: ‘Hij valt mij vaak aan, maar als we elkaar zien, geven we elkaar altijd een hand en wordt er een vriendelijk woord gewisseld. Misschien is ’t een façade bij hem’. De Groenen hebben nog wat te leren als het gaat over normaal en menselijk omgaan met andersdenkenden.)

Wat vindt de mama van Sanda hiervan?

(Aan sterrregisseurs Adil El Arbi en Bilall Fallah, die de dood van Sanda Dia gaan verfilmen: ‘Een liefdesbrief van zijn vader aan Sanda’. En wat met zijn moeder, die al enige tijd smeekt om sereniteit? Nog een vraag: wie wil deze film eigenlijk gaan kijken? Wie wil nu blijven zwelgen in deze tragedie?)

Hoeveel tijd en geld heeft dit gekost?

(Aan de onderzoekers van de UGent die een nieuwe rechtszaal ontwierpen voor jonge asielzoekers, om hen ‘meer op hun gemak te stellen’. Zo zit de rechter niet meer op een verhoogd podium. Het aantal aanvragen loopt alle spuigaten uit, de wachttijden zijn veel te lang, de procedures nodeloos omslachtig en uitgebreid – maar gelukkig zijn onderzoekers, ambtenaren en journalisten bezig met architectuur.)

Wie maakt de spoorwegen kapot?

(Aan Groen-fractieleider Stefaan Van Hecke, die pertinent weigert om een spoorstaking van 9 dagen (!!!) te veroordelen: ‘Ik begrijp de boosheid. Ik kan mij heel goed voorstellen dat treinbestuurders met hun heel onregelmatige uren en een grote verantwoordelijkheid voor alle reizigers een zwaar beroep hebben’. Vertel dat maar niet aan piloten of buschauffeurs en 101 andere beroepsgroepen… De laatste keer dat treinbestuurders écht een fors vervroegd pensioen nodig hadden, was toen ze nog kolen in een ketel moesten scheppen.)

Welke mannen laten hun gezin het meest in de steek?

(Aan armoede-expert Wim Van Lancker, die geïnterviewd werd over alleenstaande moeders ‘die vaker lager opgeleid zijn of een migratieachtergrond hebben’. Uiteraard geen details over dat laatste. Er wordt alleen gefluisterd over het profiel van sommige mannen die gemiddeld veel vaker hun vaderlijke verantwoordelijkheid ontlopen – vaak voor of al kort na de bevalling. Zijn we jonge vrouwen bepaalde statistieken niet verschuldigd?)

Is leren altijd leuk?

(Aan kinderrechtencommissaris Caroline Vrijens, die wil dat kinderen op school elk hun eigen taal spreken: ‘Als je hen daar voortdurend op aanspreekt, is dat nefast voor hun zelfbeeld en voor hun leerproces. Als je de periode waarin je een taal leert, associeert met negatieve gevoelens, dan gaan je gevoelens voor die taal ook negatief zijn’. Nederlands is nochtans zoals elke andere taal: hoe meer je kan oefenen, hoe beter je zal leren. En zeker in het begin is dat niet altijd makkelijk en al zeker niet altijd leuk. Maar alleen maar leuke lessen zijn géén kinderrecht.)

Hoeveel mensenlevens zijn er al gered door ggo’s?

(Aan Groen-ondervoorzitter Natacha Waldmann, die niet wil praten over genetisch gemodificeerde organismen: ‘Er zijn maar weinig mensen bezig met ggo’s. Wij vinden het daarom belangrijker om te spreken over de besparingen in de zorg en de pensioenen’. Terwijl ggo’s een groter verschil maken voor arme boeren in de Derde Wereld dan al die ngo’s waar Groen zo dik mee is. Hoeveel mensenlevens lopen gevaar omdat de groene beweging zich blijft verzetten tegen wetenschappelijke vooruitgang?)

Wie mag kritiek geven op wie?

(Aan iedereen die pathetisch blijft doen over de speech van JD Vance op de veiligheidsconferentie in München. Al vele jaren is het in Europa bon ton om de meest platte kritiek te leveren op de Amerikaanse samenleving, maar oh wee als een Amerikaan eens kritisch is voor Europa. In veel Europese hoofden is de Noord-Atlantische relatie er een van eeuwig eenrichtingsverkeer.)

Hoe kijken Republikeinen naar SNL?

(Aan columnist Mark Coenen, die het jarige tv-programma ‘Saturday Night Live’ bejubelt: ‘Ze trappen elke zaterdagavond vaardig en voluit tegen de schenen van de macht’. Goh ja, toch vooral als die macht Republikeins is. Tijdens de Biden-jaren waren ze bijvoorbeeld veel scherper voor Trump dan voor de zittende president – over hun voorliefde voor Obama zwijgen we dan nog. ‘Een eenzaam humoristisch baken, in een voor de rest totaal verdeeld land’, schrijft Coenen. Daar klopt niets van: SNL heeft in de VS (terecht) een zeer partijdig imago, en de meeste SNL-sterren steken hun Democratische voorkeur ook niet weg. Maar Coenen is een boegbeeld van onze columnisten-kaste, en hun kijk op satire is ook nogal eenzijdig.)

Waar komt die zwarte haat vandaan?

(Aan activiste Dalilla Hermans, die nog eens een uitgebreid interview geeft over racisme in Vlaanderen: ‘Ik heb ook ooit haatberichten uit de black community gekregen, omdat ik met een witte man ben getrouwd’. Geen bijvraag daarover, want de focus moet blijven liggen op het racisme van blanke Vlamingen en die keer toen Bart De Wever mevrouw Hermans haar eigen woorden voor de voeten wierp. God verhoedde dat we het eens echt konden hebben over het racisme in gemeenschappen ‘van kleur’, dat soms veel virulenter is.)

Wat weet u over de uitdrukking ‘first world problem’?

(Aan columniste Nele Van den Broeck, die zich onvrij voelt: ‘Nooit in de geschiedenis waren wij vrouwen zo vrij. Maar als dat waar is, waar komt dat nijpende gevoel van onontkoombare onvrijheid dan vandaan?’. Wel Nele, misschien wordt dat gevoel wel aangewakkerd door al die columns waarin verwende artiesten hun luxeproblemen verwarren met ketenen. Natuurlijk is het waar dat we allemaal nog nooit zo vrij waren. Hoe durf je dat zelfs maar in twijfel te trekken?)

Wanneer gaat u geweld gebruiken?

(Aan theatermaakster en nepobaby Martha Balthazar, die onder het motto ‘Rot op, Theo’ uithaalt naar de Arizona-regering: ‘Hun ideologie is gebaseerd op superioriteit, en dat is een ideologie die altijd met geweld gepaard gaat’. Dat is dan het orgelpunt van een tekstje dat weer bulkt van haar eigen morele superioriteit. We hebben altijd smakelijk moeten lachen met Malle Martha, maar gaan we haar columns ooit lezen als kronieken van een aangekondigde tragedie?)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.

Natacha Waldmann

Vergeten vragen van de voorbije week (222)