Geen Brusselse gemeente die er slechter aan toe is dan Molenbeek. Burgemeester Cathérine Moureaux slaagde er met veel moeite in een ‘progressieve’ coalitie samen te brengen van haar partij PS met Vooruit, de PTB/PVDA en Molenbeek Autrement. Er waren meteen problemen met een kandidaat-schepen die een net iets te zwaar juridisch verleden meesleepte. Zevende schepen Mohammed Kalandar kwam ook in opspraak omdat hij een Iraanse terroristische militie had verdedigd, maar dat bleek geen bezwaar.

De sterke man van Molenbeek Autrement, Ahmed El Khannouss, is tot OCMW-voorzitter gepromoveerd. Dat hij een zeer radicale imam had verdedigd die had opgeroepen om zionisten te verbranden werd niet als een onoverkomelijk probleem gezien. Al evenmin als zijn inzet voor Oussama Attar, die tien jaar geleden zogenaamd ziek was in een Iraakse cel. Samen met Ecolo-kopstuk Zoé Génot ijverde hij voor Attars vrijlating. Dat gebeurde ook en Attar verdween meteen van de radar. Hij werd het brein achter de Brusselse islamistische aanslagen van 2016. Nooit excuseerde El Khannouss of Génot zich voor hun fatale vergissing…

RWDM

Burgemeester Cathérine Moureaux worstelt al maanden met een depressie en laat zich maar één dag per maand zien op het gemeentehuis. Daardoor komt haar loon niet in gevaar. Maar voor de rest drijft het Molenbeekse schip verder, zonder kapitein, op zeer woelige wateren. Er waren regelmatig schietpartijen — vorige week nog voor het politiekantoor — maar de politieke klasse verklaart zich onmachtig om daar iets aan te doen. Verder dan federale ondersteuning vragen komen ze niet.

Het enige moment dat de plaatselijke coryfeeën sterk uit hun stille hoek kwamen, was toen er sprake was van een naamsverandering bij de plaatselijke voetbalclub RWDM. De Amerikaanse eigenaar wou de club omdopen tot Racing Brussels. Dat leidde tot een ware Molenbeekse volksopstand omdat de naam van de gemeente uit de clubnaam zou verdwijnen. Er volgden betogingen en dreigementen. Nooit was een dergelijke engagement te zien om veel serieuzere problemen — radicalisering, onveiligheid, drugshandel, … — aan te pakken.

Laaouej weet dat zijn partij zich niet kan veroorloven dat Molenbeek verder zou afglijden naar bestuurlijke chaos.

Ahmed Laaouej, de godfather van de Brusselse PS, weet natuurlijk ook dat zijn partij zich niet kan veroorloven dat Molenbeek verder zou afglijden naar bestuurlijke chaos. Hij had het nooit begrepen op Cathérine Moureaux en had veel liever Jamal Ikazban als burgemeester gezien. Ikazban, de voormalige kabinetschef en schepen van vader Philippe, had in de vorige legislatuur als schepen grote problemen met dochter Moureaux en trok zich terug in het Brussels parlement.

Moslimbroeder Ikazban

Ook Ikazban heeft een omstreden reputatie. Hij ontkent lid te zijn van de Moslimbroeders, een organisatie die in alle stilte ijvert voor een radicale geloofsbeleving. Maar er circuleren foto’s van hem waarop hij het teken van die gemeenschap met de vingers vormt; hij beweert dat hij de betekenis hiervan niet kende. Dat belette hem niet om een petitie te ondertekenen om Hamas van de lijst van terreurbewegingen te schrappen en openlijk zijn sympathie voor Hezbollah te laten blijken.

Tijdens een debat op RTL schold Ikazban een terrorisme-expert uit voor ‘zionistische vuilak’ en ook hij zette zich in voor de bevrijding van Oussama Attar. Hij liep mee in een betoging tegen een verbod op islamitische gezichtsbedekking. Tegenstanders blijven in de hoofddoek een religieus symbool zien. Nadat de Franse gemeenschap besloten had de hoofddoek in het hoger onderwijs toe te laten, sloot Ikazban een toespraak in een commissie van het parlement af met ‘Inch’Allah’.

Ikazban ondertekende een petitie om Hamas van de lijst van terreurbewegingen te schrappen.

Na zijn conflict met burgemeester Cathérine Moureaux zetelde Ikazban niet langer in de gemeenteraad. Maar sinds enige tijd circuleren geruchten dat Laaouej hem ziet als burgemeester, mocht Moureaux definitief afhaken. Lid zijn van de gemeenteraad is daarvoor geen voorwaarde.

Dat zegt natuurlijk veel over het vertrouwen dat de PS-top heeft in Ikazban, ondanks zijn eerder beladen religieus profiel. Dat is in Brussel eerder een voordeel geworden om aanhang te verwerven bij inwoners met islamitische achtergrond.

Parkeerboetes

Als vertrouweling van Laaouej is het interessant Ikazban op te volgen bij zijn parlementaire activiteiten. Daar trok er één veel aandacht: de PS’er vindt dat de boetes voor achterstallige verkeersovertredingen veel te hoog liggen. Die kunnen oplopen tot 600 euro en geïnd worden door een gerechtsdeurwaarder. Hij wil hierover een resolutie laten aannemen in het Brusselse parlement waarbij het gewestelijk parkeeragentschap niet langer de ultieme stap van deurwaarder zou mogen gebruiken.

Ikazbans motivatie is niet van enig populisme gespeend.

Van enig populisme is de motivatie van Ikazban niet gespeend: het is pas na drie herinneringen dat Parking Brussels hiertoe overgaat. ‘Mensen vergeten soms te betalen’, zegt Ikazban als excuus. Dat is niet meer of minder dan een verdediging van een totaal gebrek aan burgerzin: je betaalt geen parkeergeld, laat drie herinneringen aan je voorbijgaan en bent dan verontwaardigd over een opgelopen boete. Parking Brussel beklaagt er zich over dat veel mensen hun brieven haast principieel negeren.

Dat Ahmed Laaouej het blijkbaar eens is met de demarche van Ikazban, zegt veel over wat er verwacht mag worden van een toekomstige regering met socialistische deelname: het voorzetten van een populistische politiek zonder enige financiële discipline, met als enige doel de verkiezingen van 2029 te winnen…

Oussama Attar

Stemmen belangrijker dan parkeerboetes