Terwijl een groepje ‘studenten’ met Palestijnse vlaggen het Boerekot en de campus Coupure van de UGent bezet en dreigt niet te vertrekken zolang niet alle banden met Israël verbroken zijn, kijken we toe hoe een gerenommeerde universiteit zich laat gijzelen door een radicaal-extremistische minderheid. Dit is geen vreedzaam protest. Dit is pure chantage.

En wat doet de leiding? Als ze zwichten, doen ze precies wat ze Israël verwijten: toegeven aan brute kracht, aan de bezetting van ruimtes om politieke concessies af te dwingen. De bezetters schreeuwen over ‘bezetting’ (van de Palestijnse gebieden) terwijl ze zelf een universiteit bezetten en de missie van de universiteit met voeten treden. Hypocrisie op steroïden.

Toegeven aan zulke dwang is toxisch gedrag belonen. Het creëert een gevaarlijk precedent: wie het hardst schreeuwt, het langst blokkeert en de meeste overlast veroorzaakt, die wint. Dat is geen progressie, dat is regressie naar de wet van de jungle.

Progressieve fabrieken

Dit is wat je krijgt wanneer universiteiten na de marxistische ‘mars door de instellingen’ veranderen van tempels van vrije meningsuiting en open debat naar progressieve fabrieken van eenheidsdenken. In plaats van kritisch denken, wetenschappelijke methode en intellectuele diversiteit te koesteren, pompen ze generaties afgestudeerden vol met woke gedachten en onverdraagzaamheid: dekolonisatie, intersectionaliteit, onderdrukker versus onderdrukte.

Het wokisme is het operating system van al onze instellingen geworden

Het wokisme is het operating system van al onze instellingen geworden, inclusief onze universiteiten. Afwijkende meningen worden gecanceld, nuance is verdacht en Israël fungeert als de ultieme zondebok voor alle zonden van de wereld. academische vrijheid is allang geofferd op het altaar van de ‘social justice’.

Incompetente hoogopgeleiden

De complete verloedering van onze universiteiten is geen toeval. Wat begon als een nobele democratisering van het hoger onderwijs, is ontaard in massaproductie van masterdiploma’s. Vooral in de sociale wetenschappen waar ideologie primeert en feiten vervelende bijzaken geworden zijn. Het resultaat is een groeiende klasse van incompetente hoogopgeleiden die zich elite voelen, maar in een krappe jobmarkt vaak onderbenut en gefrustreerd raken. De Starbuckselite.

Universiteiten horen plekken van debat, onderzoek en waarheidsvinding te zijn

Dat fenomeen werd reeds uitvoerig beschreven door complexiteitsdenker Peter Turchin. Zijn theorie over elite overproductie waarschuwt dat een overaanbod aan aspirant-elites – te veel mensen met dure diploma’s die vechten om te schaarse posities in academia, media, politiek en instellingen – leidt tot intra-eliteconcurrentie, frustratie en maatschappelijke destabilisatie. Die ‘counter-elites’ vinden steevast hun uitlaatklep in radicale bewegingen, identiteitspolitiek en moreel superioriteitsvertoon.

De UGent-bezetting is daarvan een schoolvoorbeeld: overgeproduceerde activisten die hun persoonlijke onvrede en ideologische woede projecteren op een complex geopolitiek conflict, terwijl ze de instelling die hen gevormd heeft ondermijnen.

Schande

Universiteiten horen plekken van debat, onderzoek en waarheidsvinding te zijn. We mogen geen tentenkampen en boycot-eisen tolereren. Doen ze dit wel, dan verraden universiteiten hun kerntaak.

Het is hoog tijd voor een klare en striemende veroordeling: deze blokkade is een schande voor de UGent, een regelrechte aanslag op de academische vrijheid en een bedreiging voor de open samenleving. De lakse houding van de universiteitsleiding en de ordediensten is laf, onverantwoordelijk en ronduit beschamend. In plaats van te onderhandelen met gijzelnemers, is het tijd voor duidelijke handhaving: ontruimen, sancties voor betrokken studenten en personeel, en een helder statement dat chantage nooit loont.

Vlaanderen verdient universiteiten die in dienst staan van kennis, niet van activisme. Wie daar niet klaar voor is, verliest elke legitimiteit.

Peter Turchin

Gent gegijzeld