De MR draagt voormalig Dexia-CEO Axel Miller voor als voorzitter van de federale investeringsmaatschappij SFPIM. Peter Dedecker, die in de parlementaire Dexia-commissie zetelde voor N-VA, vindt dat een slecht idee. ‘Miller heeft de belastingbetaler laten opdraaien voor zijn fouten.’

Het voelde als een déjà vu voor wie de Belgische bankengeschiedenis kent. Woensdagmiddag kondigde MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez via X aan dat hij Axel Miller voordraagt als voorzitter van de SFPIM, de federale participatie- en investeringsmaatschappij. Axel Miller stond als CEO van Dexia aan het roer toen de bank in 2008 crashte. Dat kostte de Belgische belastingbetaler 3 miljard euro. Diezelfde Miller moet nu de gedeeltelijke privatisering van Belfius – de bank die uit het puin van datzelfde Dexia verrees – mee in goede banen leiden.

De SFPIM is een belangrijke overheidsinstelling. Ze is de facto het soevereine investeringsfonds van België met een eigen portefeuille van circa 2,5 miljard euro en nog eens 14 miljard euro aan activa die het beheert voor de federale staat. Dat omvat onder meer participaties in bpost, Brussels Airport en Belfius. Met de geplande verkoop van 20 procent van de Belfius-aandelen — een operatie die zo’n 2 miljard euro moet opleveren — staat de SFPIM voor haar belangrijkste opdracht in jaren.

‘Compleet onverantwoord’

Peter Dedecker zetelde in de parlementaire onderzoekscommissie naar Dexia. Hij kent het dossier van binnenuit. Over de schade die Miller volgens hem heeft aangericht, laat hij geen twijfel bestaan: ‘Miller heeft de aandeelhouders en coöperanten van Dexia en de belastingbetaler laten opdraaien voor de waardevernietiging waar hij zelf voor verantwoordelijk was. Dat is compleet onverantwoord.’

Over de keuze voor Miller als SFPIM-voorzitter is Dedecker stellig. ‘Ik denk niet dat dit de beste keuze is. Er zijn voldoende mensen met een sterk en positief trackrecord. Deze persoon was samen met Pierre Richard (voormalig CEO van Dexia) een van de hoofdverantwoordelijken voor het uitbouwen van Dexia tot wat je bijna een ‘casino’ kan noemen, met onverantwoorde risico’s.’

De conclusies van die parlementaire commissie waren over alle partijgrenzen heen bijzonder hard. De commissie oordeelde dat de tekortkomingen van het toenmalige management het kader van aanvaardbare beheerfouten te buiten gingen. ‘Ook nadien heeft hij geen uitgesproken positief parcours afgelegd’, vervolgt Dedecker. ‘Bij D’Ieteren waren aandeelhouders niet tevreden en was er sprake van twijfelachtige overnames zoals Moleskine. Hiervoor werd volgens veel aandeelhouders te veel geld betaald terwijl de toegevoegde waarde beperkt was.’

Geen veroordeling, geen schone lei

Na Dexia adviseerden de experts van de commissie om gerechtelijke stappen te zetten tegen de voormalige bestuurders. Dat is nooit gebeurd. Betekent het ontbreken van een veroordeling dat Miller een schone lei heeft?

Dedecker maakt een helder onderscheid: ‘We moeten een verschil maken tussen strafrechtelijke aansprakelijkheid en bestuurlijke competentie. Dat iemand niet is veroordeeld, betekent niet automatisch dat er geen zware fouten zijn gemaakt. We hadden die gerechtelijke stappen effectief moeten ondernemen. Dat is door de toenmalige meerderheid helaas tegengehouden.’ Maar wanneer Groen-Kamerlid Meyrem Almaci stelt dat Miller zeker veroordeeld zou zijn, tempert Dedecker: ‘Dat is een stap te ver. Dat is aan het gerecht en aan juristen.’

Een direct belangenconflict ziet Dedecker op dit moment niet. ‘Tot bewijs van het tegendeel wil ik hem dat voordeel van de twijfel geven. Maar dat neemt niet weg dat mijn vertrouwen in zijn capaciteiten beperkt is.’

‘Van geen kanten geschikt’

Gevraagd of hij Miller uiteindelijk geschikt acht voor de rol, is Dedecker onomwonden: ‘Van geen kanten. Als je kijkt naar het verleden en de conclusies van de Dexia-commissie, dan zijn die ronduit vernietigend. Ik begrijp niet waarom men deze keuze maakt.’ Hij wijst erop dat iedereen een tweede of derde kans verdient, maar dat dit geen profiel is dat zich duidelijk heeft bewezen als de juiste keuze voor zo’n functie. ‘Het risico bestaat dat dit niet alleen de geloofwaardigheid van de betrokken instellingen schaadt, maar ook politieke schade veroorzaakt. Het is moeilijk te verantwoorden tegenover de publieke opinie.’

Dedecker staat niet alleen in zijn kritiek. SFPIM-ondervoorzitter Koen Schoors, econoom aan de UGent, dreigde in Terzake met ontslag en telde vier financiële puinhopen op Millers palmares. Groen-Kamerlid Meyrem Almaci noemde de voordracht ‘ronduit pervers’. Miller was tot vorig jaar kabinetschef van Bouchez zelf. De federale regering moet de benoeming nog goedkeuren. We konden Axel Miller niet bereiken voor een reactie.

Pierre Richard

Peter Dedecker over benoeming Miller: ‘Van geen kanten geschikt’