Morgen trekt er een stille mars door Lyon ter ere van de 23-jarige student en radicaal-rechtse miltant Quentin Deranque, die vorige zaterdag overleed nadat hij door een groepje antifascistische ‘militanten’ was gelyncht. De affaire zet nog maar eens de schijnwerpers op het optreden van het radicaal-linkse Franse Europarlementslid Rima Hassan (33), dat niet enkel in Frankrijk op almaar meer verzet botst.

De beelden zijn gruwelijk, en laten weinig aan de verbeelding over: de jongeman, die zelf geen strafblad had, werd letterlijk doodgeslagen door een groepje andere jongeren. Begin deze week pakte het Franse gerecht negen verdachten op. Ze werden gelinkt aan Jeune Garde, een radicaal-linkse en zelfbenoemde ‘antifascistische’ groepering die mee werd opgericht door La France insoumise-parlementslid Raphaël Arnault.

De doodgeslagen jongeman was samen met een vijftiental vrienden naar Lyon afgezakt op vraag van het Collectif Némesis, een identitaire rechts-feministische organisatie. Zij wilden die dag een spandoek ontrollen op de universiteitscampus waar La France insoumise-Europarlementslid Rima Hassan een toespraak zou houden. Hassan, een juriste met Palestijnse roots, heeft in Frankrijk evenveel virulente tegenstanders als voorstanders. Uit angst voor geweld vanuit antifascistische hoek hadden de rechtse feministen dus ook wat mannelijke sympathisanten uitgenodigd.

Geweld in groep

De dag na de feiten probeerde het Franse Europarlementslid – die uitgerekend in de commissie mensenrechten van het EP zetelt – de feiten nog te ontkennen. Ze benadrukte dat de linkse militanten die ze had ingezet om de veiligheid te verzekeren tijdens haar toespraak in het Institut d’Etudes Politiques op geen enkele wijze betrokken waren bij de lynchpartij. Het gerechtelijk onderzoek lijkt nu aan te geven dat ze liegt. Samen met twee anderen werd Quentin door zijn antifascistische belagers geïsoleerd, op de grond geworpen en zwaar toegetakeld.

Het gerechtelijk onderzoek lijkt nu aan te geven dat Hassan liegt over de betrokkenheid van linkse militanten

Intussen blijken minstens twee mogelijke betrokkenen directe medewerkers te zijn van het radicaal-linkse parlementslid Raphaël Arnault, een partijgenoot van Hassan. Arnault zelf werd in het verleden overigens ook al veroordeeld voor geweld in groep. Het Franse onderzoek spitst zich nu verder toe op de vraag in welke mate de Jeune Garde door La France Insoumise werd ingezet als knokploeg tegen politieke tegenstanders.

Gaza-vloot

Rima Hassan zelf is intussen van strategie veranderd: ze vraagt zich openlijk af waarom er vorige donderdag geen politie aanwezig was, toen de vrouwen van Collectif Némesis een spandoek wilden ontrollen tijdens haar toespraak. En ze beweert dat de acties van ‘antifascistische activisten’ los moeten worden gezien van haar partij, als reactie op de aanwezigheid van ‘extreemrechtse groepjes.’

Nu is Hassan zelf ook van geen kleintje vervaard. Ze werd geboren in een vluchtelingenkamp in Syrië en belandde op negenjarige leeftijd in Frankrijk, waar haar gescheiden moeder een job had gevonden als kokkin. Op haar achttiende kreeg ze de Franse nationaliteit. Ze stampte een eigen NGO voor vluchtelingen uit de grond, werkte als juriste rond het asielrecht en groeide de voorbije jaren uit tot een radicaal boegbeeld van het pro-Palestijnse activisme bij onze zuiderburen. Vorig jaar scheepte ze samen met onder meer Greta Thunberg mee in op de Gaza-vloot die de voedselblokkade daar wilde doorbreken, waarna ze werd gearresteerd door Israël.

Islamo-gauchisme

Gezien haar eigen achtergrond is die sympathie voor de Palestijnse zaak niet zo verbazingwekkend, maar Hassan staat intussen ook symbool voor het oprukkende islamo-gauchisme in Frankrijk, en breder in de hele EU. Niet enkel haar politieke tegenstanders maar ook de Franse veiligheidsdiensten waarschuwden daar de voorbije jaren almaar nadrukkelijker voor. Een commentaarschrijver van het Franse weekblad Le Point omschreef haar ooit zelfs als een ‘nieuwe Jean-Marie Le Pen’.

Hassan staat intussen ook symbool voor het oprukkende islamo-gauchisme in Frankrijk

Een opvallende vergelijking waarmee hij vooral het in zijn ogen fel antisemitische discours van het even jonge als radicale Europarlementslid wilde aanklagen. Toen La France Insoumise in 2024 bekendmaakte haar een plaats op de Europese lijst te geven, ging die aankondiging in Frankrijk allerminst onopgemerkt voorbij. Sylvain Maillard, die toen de Renaissance-fractie van president Emmanuel Macron in de Franse Assemblée leidde, had het over ‘een absolute schande’. Tal van andere politici verweten de radicaal-linkse partij onbeschaamd cliëntelisme, door voluit de moslimkaart te trekken met een bijzonder omstreden figuur als Hassan.

ULB

In februari vorig jaar zette Rima Hassan politiek Frankrijk nog maar eens in rep een roer, nadat ze op Sud Radio had verklaard dat de Hamas-terreur tegen Israël volgens het internationale recht legitiem was. Twee ministers, maar ook een Franse imam, eisten daarop de intrekking van haar Franse nationaliteit.

Eén ding moet je Hassan alvast aangeven: nadat ze er de voorbije jaren beter dan wie ook in geslaagd is om de Franse moslimkiezer te mobiliseren – waarbij ze niet op een bedreiging of belediging van politieke tegenstanders meer of minder kijkt – probeert ze dat nu ook vanuit het Europees Parlement nog eens dunnetjes over te doen. Ook in eigen land heeft ze intussen in Brussel en in het Franstalige landsgedeelte een stevige aanhang verworven. In die mate zelfs dat de rechtenstudenten van de Franstalige universiteit ULB haar vorig jaar zelfs tot naamgever van hun afstudeerjaar verkozen.

Springplank

In het EP maakt Hassan deelt uit van de radicaal-linkse fractie The Left, maar brak ze voorlopig politiek bijzonder weinig potten. Het heeft er dan ook alle schijn van dat ze het Europese podium vooral als een springplank voor de eigen naambekendheid ziet. Iets wat almaar meer collega’s, ook op links, stilaan stevig op de zenuwen begint te werken.

Begin vorig jaar stemde ze in het Europees Parlement zelfs tegen een resolutie waarin werd opgeroepen tot de vrijlating van Boualem Sansal. Die Frans-Algerijnse schrijver kwijnde tot november 2025 ziek weg in een Algerijnse cel. Hij werd in 2024 opgepakt na een trip naar Frankrijk, omdat hij ‘de Algerijnse nationale eenheid zou hebben ondermijnd.’ Hassan was één van de weinige Europarlementsleden die toen tegen die resolutie stemde, wat opnieuw tot grote controverse leidde. Afwachten maar of de moord op Quentin Deranque nu niet stilaan het einde van haar politieke blitzcarrière inluidt.

Quentin Deranque

Bouchez stuurt kat naar Magnettes cordonoverleg

Radicaal-rechtse student vermoord door radicaal-linkse militanten