Deze column had ik liever niet geschreven. Er lag een andere klaar die nu een weekje moet wachten en allicht een pak meer opwaartse duimpjes had opgeleverd. Maar een columnist die het daarvoor doet, kan beter een andere bezigheid zoeken. Waarheden zijn soms onaangenaam en als ze niet voor iedereen welgevallig klinken is dat maar zo.

In de nacht van maandag op dinsdag is het Israëlische leger opnieuw begonnen aan een reeks bombardementen over de hele Gazastrook, nu zelfs zonder de klassieke evacuatiebevelen. Bedoeling was volgens de officiële communicatie zoals altijd om Hamasdoelwitten en -kopstukken uit te schakelen. Het resultaat is een zware tol aan burgerslachtoffers (meer dan 600 mensen deze week alleen al) waarbij het bange vermoeden groeit, ook bij neutrale waarnemers, dat het Israël daar eigenlijk om te doen is.

De poorten van de hel

Zoals altijd zijn er discussies over het precieze cijfer, alsof dat er nog toe doet, een paar honderd meer of minder. De enige instantie die überhaupt nog cijfers kan geven is het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid. Dat houdt het momenteel op zo’n 50.000 doden voor de hele campagne. En dat zonder de indirecte slachtoffers, als gevolg van ontbering en gebrek aan gezondheidszorg. Want de transporten met noodgoederen komen er niet meer in, ondanks alle afspraken.

De zionistische lobby in de Verenigde Staten dicteert de Amerikaanse buitenlandpolitiek, zeker die in het Midden-Oosten: ook Trump is hier maar een marionet

Met de bombardementen schond Israël eenzijdig het staakt-het-vuren en de mogelijkheid om over de tweede fase te onderhandelen. Die zou gaan over een terugtrekking van het Israëlische leger en de vrijlating van alle gijzelaars, waarna de derde fase zou moeten uitmonden in een stabiel vredesverdrag en de heropbouw van Gaza.

Maar dat laatste interesseert premier Benjamin ‘Bibi’ Netanyahu helemaal niet, toch niet zoals het akkoord het voorzag. De ‘poorten van de hel’ moesten opengaan, zoals VS-president Donald Trump, de trouwste vriend van Israël, had aangekondigd. De zionistische lobby in de VS dicteert de Amerikaanse buitenlandpolitiek, zeker die in het Midden-Oosten: ook Trump is hier maar een marionet. Ten tweede is Netanyahu afhankelijk van de extreemrechtse vleugel in zijn regering, omwille van de aanklachten wegens corruptie die tegen hem lopen.

De poorten van de hemel

De bombardementen leverden op het thuisfront dan ook snel het gewenste resultaat: scherpslijper Itamar Ben-Gvir (Joodse Kracht) was meteen bereid om terug in de regering te zetelen die hij had verlaten wegens het bestand. Zijn kompaan Bezalel Smotrich (Religieuze Zionisten) hoefde dat niet eens te doen: hij had van de premier op voorhand de garantie gekregen dat er nooit een tweede fase zou komen.

De grijns die op het gezicht van de Israëlische premier verscheen toen Trump hem zijn vastgoedplannen voor Gaza Riviera ontvouwde sprak boekdelen. Zou hij echt die groteske fantasie ernstig nemen? Ja dus.

Ondertussen heeft het Internationaal Strafhof wel een aanhoudingsmandaat tegen Benjamin Netanyahu uitgevaardigd — ook tegen Hamasleider Mohammed Deif trouwens. Dat maakt de huidige VS-president in praktijk tot aanstoker en medeplichtige. Niet dat iemand dat luidop zal zeggen: de Europese leiders zijn zelfs te laf om de nieuwe bombardementen te veroordelen, kwestie van Trump niet te bruuskeren.

De grijns die op het gezicht van de Israëlische premier verscheen toen Trump hem zijn vastgoedplannen voor Gaza Riviera ontvouwde sprak boekdelen. Zou hij echt die groteske fantasie ernstig nemen? Ja dus

De schending van het bestand betekent het doodsvonnis voor de resterende gijzelaars. In Israël was er tot hiertoe bijna uitsluitend aandacht voor dat aspect van de zaak. De herneming van de bombardementen lijkt nu toch voor een shift te zorgen in de publieke opinie en doet het besef groeien dat deze overkilloperatie de belangen van Israël niet dient.

Het afdanken van Ronen Bar, baas van de veiligheidsdienst Shin Beth, heeft bijkomende onrust en ergernis veroorzaakt. Die was namelijk een nieuwe omkoopaffaire op het spoor rond medewerkers van Netanyahu en de Qatarconnectie waarlangs de betaling van Hamas door Israël gebeurde. Het Hooggerechtshof heeft het ontslag voorlopig ongedaan gemaakt.

Dubbele loskoppeling

Ik zal niet in de fout van Herman Brusselmans vervallen en me emotioneel laten gaan. Het zou anderzijds wel getuigen van enige menselijkheid, mochten de Joden van bij ons en hun politieke vertegenwoordigers (Michaël Freilich (N-VA) bijvoorbeeld) uitdrukkelijk afstand nemen van wat zich nu in Gaza afspeelt. Het is in die kringen opvallend stil, zoals de moslims ook niet geneigd zijn om zich luidop te distantiëren van de Islamitische staat en soortgelijken.

Daarom dit voorstel van dubbele loskoppeling, die veel cognitieve dissonantie in Europese rechts-conservatieve kringen kan oplossen. Enerzijds moet men stoppen met Israël in een historische slachtofferrol te blijven duwen. Het zionisme is een imperialistische ideologie, die zich al te graag op het verleden blijft beroepen om wereldwijd een aureool van onaantastbaarheid af te dwingen. Daarop kritiek leveren is géén antisemitisme. Een bezinning over normen en waarden is, net bij diegenen die daar graag mee uitpakken, misschien wel aan de orde.

De terechte kritiek op de islamisering in Europa moet zich niet vermengen met een irrationeel pro-Israëlisch sentiment, als zou dat land een vitale voorpost zijn van de joods-christelijke beschaving

Ten tweede — en hier richt ik me speciaal tot de Vlaams-nationalisten — kan men de Palestijnen hun recht op een eigen staat niet ontzeggen omdat het moslims zijn. De terechte kritiek op de islamisering in Europa moet zich niet vermengen met een irrationeel pro-Israëlisch sentiment, als zou dat land een vitale voorpost zijn van de joods-christelijke beschaving. Dat is helemaal niet zo. Het interesseert de machthebbers in Tel-Aviv geen fluit, tenzij voor propagandadoeleinden. Wel staat vast dat we almaar meer Palestijnse vluchtelingen over de vloer zullen krijgen, zeker als de uitdrijvingsplannen daar worden doorgezet.

Soit, de werken aan Gaza Beach vorderen goed, de sloop is bijna voltooid. De transporten met hulpgoederen hoeven zelfs niet meer binnen, men kan de vrachtwagens gebruiken om het puin af te voeren en wat er nog onder ligt. Strandzetels vanaf nu te reserveren, en naar het schijnt komt Elon Musk zelfs langs om bankbiljetten uit te strooien. Met dat goede nieuws laat ik u graag verder genieten van een mooie lentezondag.

Ronen Bar

Werken aan Gaza Beach schieten goed op