Toen ik op 1 april op X met de mededeling kwam dat ik een politieke partij zou oprichten met als symbool de Vlaamse Leeuw, ‘op vier poten lopend zoals in de natuur, teken van vrijheid en ongebondenheid’, bleken nogal wat volgers dat nieuws heel ernstig te nemen.

Nog altijd krijg ik dus steunbetuigingen en verzoeken om lidmaatschap. Een gelukte grap? Mislukt? Of eentje van het uit de hand gelopen soort? Misschien is de conclusie dat er toch wel nood is aan een Vlaamse vrijheidspartij.

1789 is het jaartal dat om twee redenen met vet in onze geschiedenisboeken staat. Enerzijds het jaar van de Franse Revolutie en de bestorming van de Bastille, de gevangenis waarin zich – komisch genoeg – géén politieke gevangenen bevonden, maar slechts een handvol banale criminelen die doodverbaasd het hazenpad kozen. Soit, de mythe was gecreëerd en de revolutie een feit. Jarenlang voorbereid door de filosofen van de verlichting, met voltaire op kop.

Van revolutie tot terreur

Die verlichting, daar schermen wij, verdedigers van het vrije Westen, nog altijd mee, dikwijls zonder goed te weten waar het om gaat. In wezen was het de 18de eeuwse filosofen om de vrije vergaring van kennis en doorgave van ideeën te doen, niet gehinderd door geloof of dogma’s. Parallel werd de vrijheid van het individu geponeerd, letterlijk de vrijdenker die zich niet door censuur of een opgedrongen ‘pensée unique’ liet fnuiken. Die vrijheidsgedachte werd met zoveel enthousiasme beoefend dat ze uitliep op het terreurregime tussen 1792 en 1794, met Maximilien de Robespierre als bekendste terrorist (jawel, het woord komt daar vandaan). Naar schatting 50.000 vermeende tegenstanders van de revolutie verloren hun kop op het schavot.

Je kunt een hoop boeken verbranden, media ringeloren, beroepsverboden opleggen, mensen uitsluiten of zelfs liquideren, in naam van de vrijheid en de verlichting

Dat er met die ‘verlichting’ iets aan de hand is, is sindsdien duidelijk. Je kunt een hoop boeken verbranden, media ringeloren, beroepsverboden opleggen, mensen uitsluiten of zelfs liquideren, in naam van de vrijheid en de verlichting. In 1947 publiceerden de voor de nazi’s naar Amerika gevluchte filosofen Max Horkheimer en Theodor Adorno hun bekende werk ‘Dialectiek van de verlichting’, waarin ze stelden dat ook het emancipatorische denken de kiemen van totalitarisme bevat. Ze verlieten net op tijd de VS om de heksenjachten van senator Joseph McCarthy niet te hoeven meemaken.

Cowboy Elon

1789 is ook het jaar waarin de Amerikaanse Grondwet boven de doopvont werd gehouden en George Washington als eerste president werd ingezworen. Die vrijstaat, sterk geïnspireerd op dat voornoemde verlichtingsdenken, proclameerde de vrijheid van het individu als hoogste goed, en begon meteen aan een veroveringstocht westwaarts. Daarin was de ‘Indian removal’ van kapitaal belang. Een etnische zuivering die de oorspronkelijke bevolking de keuze liet: zich civiliseren of laten opsluiten in toegewezen reservaten. Welkom in de ‘Free West’.

Misschien beginnen zelfs Trumpfans het raar te vinden dat iemand het vrije Westen wil verdedigen en de strijd tegen de ‘deep state’ aanbindt door met geld te smijten en kiezers uit te kopen

Wat ons direct bij de huidige actualiteit brengt en de VS, waarop sinds het aantreden van Donald Trump alle ogen gericht zijn. De speerpunten van zijn campagne: de migratie stoppen, de doorgeslagen woke-ideologie een halt toeroepen en de overheid drastisch ontvetten. Voor dat laatste werd de hulp ingeroepen van de rijkste man ter wereld, de postmoderne cowboy Elon Musk die orde op zaken stelt. Een beetje te snel en te drastisch zelfs, volgens zijn medestanders.

In de Amerikaanse staat Wisconsin moest er een nieuwe rechter verkozen worden, en Musk had een zak geld geïnvesteerd in de campagne van de conservatieve kandidaat Brad Schimel. Twee gelukkigen wonnen in een loterij een cheque van 1 miljoen dollar. De inzet was dan ook niet gering: Musk noemde het duel ‘bepalend voor de toekomst van het vrije Westen’. Ongelukkig genoeg won de Democratische kandidate Susan Crawford, een vrouw dan nog. Misschien beginnen zelfs Trumpfans het raar te vinden dat iemand het vrije Westen wil verdedigen en de strijd tegen de ‘deep state’ aanbindt, door met geld te smijten en kiezers uit te kopen.

Liberation day

De anti-woke kruistocht van Trump oogstte groot applaus bij Europees rechts. Eindelijk een politicus die het opneemt voor de vrije meningsuiting, tegen de censuur, de betutteling en de cancelcultuur. Hierin alweer bijgestaan door Musk, de cafébaas van de grootste digitale toog ter wereld.

Zo blijkt de kruistocht tegen ‘het establishment’ en de populistische roep om méér vrijheid vanwege de politicus maar een glijmiddel bij het grijpen van de macht

De grove borstel wordt bovengehaald. We vernemen dat universiteiten ideologisch gestroomlijnd worden op straffe van verlies van hun toelage, dat intellectuelen de toegang tot het land worden ontzegd nadat de douane Trumpkritische teksten in hun gsm vond, en dat de openbare bibliotheken grondig worden uitgekuist (zelfs het dagboek van Anne Frank moest eraan geloven). President Trump himself heeft zich aan het hoofd gezet van een groot kunstencentrum in Washington, teneinde over de juiste lijn te waken. En nu blijkt hij zelfs te willen morrelen aan de Grondwet om zich van een derde ambtstermijn te verzekeren.

Zo blijkt de kruistocht tegen ‘het establishment’ en de populistische roep om méér vrijheid vanwege de politicus maar een glijmiddel bij het grijpen van de macht. Idem voor bijvoorbeeld de Hongaarse premier Viktor Orbán, die journalistiek het liefst versmalt tot staatspropaganda. De paradox dat een volk kiest voor vrijheid en ‘ontstaatsing’, en in de plaats een overheid krijgt die zich met zowat alles bemoeit, is het tragikomische effect van een democratie die op haar laatste benen loopt.

Gejost

Conclusie: de vrijheidsgedachte rijmt ten gronde niet met de logica van de macht, geen enkele, noch die van Trump, Poetin, of Xi, of De Wever, of eender welke zogenaamde democraat. We stemmen altijd voor de foute partij en worden altijd gejost.

Denk dus niet dat ik Trump viseer: de politieke leugens en alibi’s woekeren overal. Macron wil het vrijheidsbeeld terug omdat de VS-president zich onfatsoenlijk gedraagt, maar Marine Le Pen hebben ze toch maar mooi uitgeschakeld.

In België werd de libertarische prepper Yannick Verdyck in een politierazzia geliquideerd en wordt politiek dissident Dries Van Langenhove deskundig kaltgesteld

Verder naar het oosten (of het westen) heet Vladimir Poetin nu ‘morele immigranten’ welkom, die Rusland zien als Rijk van de Vrijheid en bewaker van christelijke normen en waarden. Een activiste die anti-oorlogsstickers had geplakt op prijskaartjes in de supermarkt, kreeg in naam van die waarden zeven jaar cel. In België, dé kampioen van de mensenrechten en de democratie, werd de libertarische prepper Yannick Verdyck in een politierazzia geliquideerd, en wordt politiek dissident Dries Van Langenhove deskundig kaltgesteld. Dat passeert allemaal tamelijk geruisloos.

De aarde is rond en hét Westen bestaat niet, het ‘Vrije Westen’ nog minder. Amerika grenst aan de andere kant aan Rusland, al druist dat in tegen onze Atlantische intuïtie. Als je lang genoeg westwaarts gaat, kom je in het oosten uit, en vice versa. Misschien best stoppen aan de datumgrens, ergens in de Stille Oceaan waar niemand woont. Hoewel… blijkt president Trump nu toch zeker wel handelstarieven op te leggen aan een eiland dat alleen door pinguïns bevolkt wordt. We zijn misschien allemaal pinguïns, de zoektocht gaat verder.

Susan Crawford

Het vrije Westen, waar ligt dat ergens?