Het was me weer het weekje wel. De kranten stonden er vol van. Maar vertelden zij wel alles? Welnee! Gelukkig delen de pennenvriendjes extraatjes die u nergens anders leest.

Vrouwvriendelijke vriend Vanmol,

In het anders zo smaakvolle Kortrijk vond vorig weekend het ‘Kamping Kitsch Club’-festival plaats, ook wel ‘Het marginaalste festival van het land’ genoemd door mensen die de ‘Margilympics’ in Teralfene niet kennen. (Niet dat ik die ken, maar de foto’s die jij jaarlijks op sociale media zet, zijn beschamend genoeg.)

Naast gerenommeerde marginalen als ‘Junior & Christopher Planckaert’, DJ Grannie en Jelle Cleymans was er dit jaar blijkbaar een optreden van de meidengroep K3, maar de organisatie van Kamping Kitsch projecteerde achter de meisjes AI-beelden van de K3’tjes, nu eens gehuld in lange gewaden met een hoofddoek, dan weer in bikini. Zo werd het eigenlijk ‘Kech 3’.

Onze ruimdenkende vrienden van Muslim Right Watch België (MRWB), die anders nooit eens ergens over klagen, reageerden lichtjes furieus. Ook een woedende Gert Verhulst liet weten dat hij het extreem ongepast vond om de K3’tjes zo afgebeeld te zien. ‘In bikini?! Dat vind ik niet kunnen!’ riep hij.

Vanzelfsprekend boden de organisatoren van Kamping Kitsch Club meteen hun excuses aan. Ze hadden ook kunnen uitleggen dat het humoristisch bedoeld was en dat ze nu eenmaal met alles lachen omdat dat het hele concept van het festival is, maar dat hebben ze gelukkig niet gedaan want: hey, we zijn dus wel 2025 en bekrompen zijn is pas écht verbindend en inclusief.

Trouwens: waarom alleen sorry zeggen voor K3 in hoofddoek en bikini? Een uur of wat later was er op hetzelfde festival een dj-set van een manspersoon die bekendstaat als ‘Meneer Spaghetti’ uit de bekende haram kinderserie ‘Gert en Christenhond’. Daar zijn géén excuses voor.

En laat ze meteen maar eens sorry zeggen voor het feit dat het festival ‘vrouwen toegelaten’ was. Dat er geen gebedsruimte voorzien was. Dat Frank Verstraeten tijdens zijn optreden in de ‘Spoiler Room’ niet opriep tot een boycot van Israël. En nu ik er zo over nadenk: hoe durven die eigenlijk nog een festival organiseren als je bedenkt dat de Grote 100%-Genocide tegen de Palestijnen begon omdat de Israëlische jeugd een muziekfestival organiseerde? Heeft Israël voor die 7 oktober 2023 eigenlijk al sorry gezegd?

Kleurrijke vriend Stef,

Blauw is het nieuwe gevangenis-oranje. Je kunt in België beter iemand op gewelddadige wijze naar gene zijde helpen dan een busje ‘smurfenspray’ in je handtas dragen. In het eerste geval ben je ‘iemand die met zijn rug tegen de muur staat’, in het tweede geval ‘iemand met verboden wapendracht’ — ongeacht of jij degene bent die met je rug tegen een mes staat.

smurfenspray

Indien je nog onwetend bent over wat een smurfenspray precies is: dat is een busje blauwe kleurstof waarmee de belaagde de belager kan bespuiten, en dat er zeker drie dagen op blijft zitten. Het is een zogezegd alternatief voor de illegale pepperspray. Bij ’t Amerikaantje vliegen ze sinds de moord op Lisa buiten als broodjes van de gesuikerde variant. Maar wat blijkt? Het busje gepigmenteerd scheerschuim is óók illegaal! Zo kennen we de Belgische justitie en haar prioriteiten weer. De spray is een verboden wapen omdat het niet alleen de aanvaller kleurt, maar hem ook verblindt. En dat kan je een potentiële verkrachter natuurlijk niet aandoen. Dat de dader dan drie dagen lang duidelijk herkenbaar is, doet er ook niet toe: de meesten onder hen waren voordien toch al gekend bij de politie.

Daarom stel ik voor dat dames voortaan volstrekt legale attributen in hun handtas dragen, die de efficiëntie van de smurfenspray ruimschoots overstijgen:

Een busje haarlak en een aansteker: de aanvaller zal opvallen door zijn plotse gebronzeerdheid.
Een thermos met hete frituurolie: de politie kan dan op zoek naar een krokante dader.
Een spuit met wc-ontstopper: de dader ruikt naar WC-Eend.
Een draadloze mixer: de dader ziet eruit als een puzzel.
Kattenbakvulling: de dader heeft droge ogen.

Volstrekt legaal, én doeltreffender dan een beeperaanslag van de Mossad.

Onderkoelde Erwin,

Het mooie van feiten is dat je ze in politiek en media naast je neer kan leggen. Het mooie aan meningen is dan weer dat je ze in politiek en media zodanig vaak kan herhalen dat het feiten worden die je niet meer naast je neer mág leggen.

golfstroom

Die laatste truc, de herhalingstsunami, kan je bijvoorbeeld gebruiken om van een heftige oorlog in stedelijk gebied, en dus met een hoog aantal burgerslachtoffers, desgewenst een genocide te maken. Of om een pandemie door een onbekend virus dusdanig weer te geven dat ze tot handzame massahysterie leidt.

Of neem nu het klimaat. Mij hoor je niet zeggen dat er niks mee aan de hand is, ik ga het zonlicht niet ontkennen, al heb ik de indruk dat activisten dat letterlijk juist wél doen. Maar ik merk wel dat de klimaatactivisten meer en meer andere narratiefjes lanceren. Almaar vaker duikt het The Day After Tomorrow-scenario weer op. In die film uit 2004 valt de golfstroom stil en ontstaat in ijltempo een nieuwe ijstijd. Ongeveer wat we nu al een paar dagen in alle kranten opgedist krijgen. Die ijstijd werd al in de jaren ’70 voorspeld, trouwens, waarna we ook nog de zure regen over ons kregen, het gat in de ozonlaag, het millennium-virus, een stuk of wat allesvernietigende meteoren, en de Maya-kalender.

Zelfs Anunaatje zegt nu dat ze ‘bijna allergisch is voor het klimaatdebat.’ Al komt dat vooral omdat ze een nog winstgevender debat heeft gevonden: dat over het kapitalisme in het algemeen en over Israël in het bijzonder. Juffer De Wever windt zich in een vederlicht zomerinterview op dat ze ‘in een OCAD-rapport als terrorist wordt geframed’. Ze vindt het onbegrijpelijk en totaal onterecht dat men haar staatsgevaarlijk noemt.

anuna de wever

Waarna ze doodleuk uitlegt dat we niets kunnen veranderen met ‘alleen brave optochten’. ‘Ik roep niet op tot geweld’, beweert ze, maar een andere keer zei ze: ‘als we pijpleidingen moeten kapotmaken om het kapitalisme de rug toe te keren, is dat maar zo.’

Geef ze eens ongelijk, Erwin. Het vernietigen van de imperialistische, koloniale, kapitalistische infrastructuur bij Mittal in Zelzate, met potentieel catastrofale gevolgen voor omwonenden, dat kan je toch geen geweld noemen? Als ik iets beledigends zou schrijven over het meisje, bijvoorbeeld door haar ‘meisje’ te noemen, dát zou pas geweld zijn. En daarom doe ik dat dus niet en zeg ik integendeel: Bravo, Anuna! Ga zo door, meid!

Dobryy den’ Stefan!

Wat is dat toch met dat geheugenverlies van al die would-be commies zoals Anuna? Zitten de herinneringen aan de meest gruwelijk mislukte ideologie uit de recente geschiedenis – het communisme – misschien verstopt in die door J. De Ceulaer zo vaak geprezen extra hersenkwab van de linksmens? De Anunaatjes van deze wereld wanen zich horzels in de pels, maar in werkelijkheid zijn ze hooguit zuigvissen op de haai van de superstaat.

‘Wie het heden beheerst, beheerst het verleden’, schreef George Orwell in zijn dystopische roman 1984. Daaraan moest ik denken toen ik hoorde over het plan om de nationale geschiedenissen van de lidstaten te schrappen ten voordele van één alomvattende Europese geschiedenis.

Het voorstel komt van ene Sabine Verheyen, vicevoorzitter van het Europees Parlement en lid van de EVP van Frau Ursula. Nadat de EU ons al verblijdde met de euro, het migratieprobleem en de klimaatangst, is het nu tijd voor een collectieve lobotomie. Nationale geschiedenissen zijn duister, conflictueus en onhandig. In de plaats moet een verhaal komen vol vlinders en bloemetjes over het ontstaan van de EU en alle voorspoed die zij bracht.

Weg met Karel Martel! Weg met Ambiorix! Weg met de val van de Berlijnse Muur! Voortaan rekenen we in vóór of ná Walter Hallstein – de eerste voorzitter van de Europese Commissie. In iedere school komt een altaar voor de aanbidding van het kapsel van Ursula von der Leyen.

Wie hierin een heropstanding van de USSR of een ander totalitair project ziet, is natuurlijk een complotdenker zonder weerga. Alhoewel – nu ik erover nadenk: de Berlijnse Muur is misschien helemaal niet gevallen. Ze hebben die gewoon rond Europa gezet.

En laten wij nu samen de Tien Brusselse Geboden opzeggen:

Geen frank, geen mark, geen lire meer,
de euro prijst gij keer op keer.
Uw vlag is blauw met sterren rond,
geen leeuw, geen haan, geen zwarte hond.
Uw parlement mag spreken zacht,
maar stemt zoals Brussel verwacht.
De Europese Bank is wijs en groot,
en gij steunt haar trouw met spaargeld in nood.
Uw begroting offert gij zonder pijn,
het Stabiliteitspact zal uw herder zijn.
Grenzen opent gij met zwier,
al komt er een wolf of ander dier.
Referenda zijn niet van deze tijd,
waarover gij het spreken mijdt.
Al wordt uw pint drie keer zo duur,
gij verdedigt de euro met zwaard en vuur.
Uw kinderen leert gij heel gepast,
hoe tante Ursula haar handen wast.
En soevereiniteit, o kind, pas op,
vernoem dat nooit – zelfs niet als mop.

Walter Hallstein

De pennenvriendjes gingen eens naar Kech3