fbpx


Actualiteit

Wie niet ‘woke’ is, is gezien

Wanneer politieke correctheid alle maskers laat vallen


Op 7 juli verscheen op de website van Harper’s Magazine een open brief van 153 Engelstalige schrijvers en intellectuelen, waaronder Noam Chomsky en Salman Rushdie. De ondertekenaars uiten hun bezorgdheid over de cancel culture (‘uitsluitingscultuur’) van linkse activisten die het anti-racisme gebruiken als een hefboom om andersdenkenden sociaal te elimineren.

Vrijdag verscheen hier op Doorbraak, gelijktijdig met de Nederlandse versie, de Vlaamse open brief die ik opstelde en liet rondgaan. Daarin prominente namen als UA-rector Herman Van Goethem, Johan Braeckman, Mark Elchardus en Carl Devos, mensen die weten wat er zich vandaag op de universiteiten afspeelt. En misschien ook wel niet genoeg doen om het te stoppen. Anderzijds liet een aantal gecontacteerden weten, wel achter de tekst te staan maar hem ‘om privé redenen’ niet te zullen tekenen.

De Standaard publiceerde de open brief van Rushdie en co, maar haastte zich de dag nadien om een rist opinieschrijvers te mobiliseren die het fenomeen van de cancel culture in alle toonaarden ontkenden. Er was niets aan de hand, Rushdie en co zien spoken. Onze open brief werd door De Standaard overigens genegeerd, De Morgen besliste na wat getreuzel om hem evenmin te publiceren.  Knack zette hem wel op zijn webstek.

Nooit meer slapen

Oudere witte mannen moet stoppen met moppen tappen

BlackLivesMatter is al lang geen gewone protestbeweging meer. Er heeft zich een dominante totalitaire stroom in die beweging genesteld die politieke correctheid een veel extremere invulling geeft dan we gewoon waren. Binnen de logica van het cordon sanitaire was het in Vlaanderen, en zeker in de sector van pers, uitgevers en cultuur, al decennia gangbaar om mensen verdacht van ‘foute’ opinies uit te sluiten. Maar nu werd het tijd voor een groter verhaal.

De nieuwe antiracistische en antiseksistische golf is een totaalgebeuren dat de media overspoelt en met het verstand op nul werkelijk op alles schiet wat beweegt. Voor deze revolutionaire garde zitten de racisten en seksisten overal, discriminatie is universeel, en wie het daar niet mee eens is, gelieve op te hoepelen. Nieuwe termen als ‘intersectionaliteit’ (combinatie van verschillende onderdrukkingsfactoren) moeten we ons eigen maken. Terwijl alsmaar het woord ‘inclusief’ wordt gebruikt, is uitsluiting in deze cultuur de regel. Wie ‘woke’ is (letterlijk: wakker, ontwaakt) moet de slapenden wakker schudden en de slaperigen corrigeren. Elkaar punten geven op ‘wokeness’ helpt ook.

Zin voor nuance, om in debat te gaan, of gewoon eens te lachen, zit er bij deze mensen niet meer in. Humor en satire zijn totaal on-woke, het zou maar eens beledigend kunnen overkomen. De taal en het woordgebruik zijn onderhevig aan voortdurende revisie, om haar uit te zuiveren van ongewenste ondertonen.

Wie enige gelijkenis met de culturele revolutie onder Mao bespeurt, zit er niet ver naast. Na de al bij al nog naïef-idealistische klimaatbeweging is het bij links nu tijd voor het betere werk. BlackLivesMatter is het uit Amerika overgewaaid vehikel om de universiteiten, de media, de cultuurwereld en uiteindelijk heel de samenleving ideologisch te ontsmetten en het open debat gewoon te annuleren.

Toxische fenomenen

De ‘wokes’ zijn in feite het voetvolk ofte nuttige idioten van dit nieuwe fascisme. Het gaat voornamelijk om tieners tot prille twintigers, de zogenaamde generatie Z van mensen die na 2000 geboren zijn. Vooral scholieren en studenten dus: sociaal uit de boot vallen is in deze leeftijdsgroep geen optie. Er hangt een kinderachtigheid over de ‘wokeness’, het politieke vervolg is echter niet vrijblijvend. Vanuit een puberale angst om niet aanvaard te worden, is men bereid om zich compleet te conformeren. Isolement is de ultieme straf. Discussies zijn nutteloos en tijdrovend: ontneem andersdenkenden of twijfelaars gewoon het spreekrecht. Het is de plicht van eenieder om het groepsideaal zo ver mogelijk door te zetten en geen enkele dissidentie te dulden.

Daarbij helpen de incentives van de rapperscultuur en allerlei YouTube-influencers die de maat aangeven en de beweging van eenduidige motto’s voorzien. Er ontstaat een opbod van sectair puritanisme, waarbij voortdurend nieuwe ‘onzuiverheden’ aan het licht komen, ‘toxische’ fenomenen (ook een centraal begrip in het woke-jargon), die meteen aan een epuratie worden onderworpen.

‘Witheid’ en ‘mannelijkheid’ zijn, hoe kan het anders, twee typische haarden van vervuiling. Vooral witte oudere hetero’s moeten hun ‘privileges’ inleveren en zwijgen. Natuurlijk kan u het ook niet helpen van met een wit vel en een penis geboren te zijn, maar hoed u voor een verkeerde beweging of foute taal. Alles is namelijk symbolisch en aan interpretatie onderworpen. Rechtstaande tegen een boom plassen is bijvoorbeeld een teken van toxiciteit, niet voor de boom maar wel omwille van de fallokratische bijbetekenis en de belediging aan het adres van vrouwen die dat niet kunnen.

Naar de psycholoog

Twitter

De foto die Emmanuel Cafferty zijn baan kostte

U denkt dat ik overdrijf? Helaas. Er is het hallucinante verhaal van de Amerikaanse truckchauffeur Emmanuel Cafferty die langs een BLM-betoging reed, terwijl hij achteloos zijn linkerarm uit het open raam liet hangen, met een wijsvinger die de duim raakte. Een andere chauffeur zag er een white power-gebaar in, maakte een foto en zette die met een opruiende commentaar op Twitter. De tweet kwam bij Cafferty’s personeelschef terecht en een paar uur later was de man zijn job kwijt. Racisme? Cafferty heeft nota bene Mexicaans bloed in de aderen, zijn moeder is een Latina. Desalniettemin: een witte supremacist. Hij is nu in therapie bij een psycholoog. ‘Welke fout?’ mag de trucker nog honderd keer roepen. Weerom de verkeerde reflex. Als hij schuld bekent en berouw toont krijgt hij misschien zijn job wel terug.

Het is geen alleenstaand geval: intimidatie werkt. En opmerkelijk: het establishment en de media gaan mee in de afrekencultuur, uit schrik of uit opportunisme, of beide. Bedrijven willen naar buiten uit demonstreren hoezeer ze wel mee zijn met de nieuwe socio-politieke trend, en aarzelen niet om met veel vertoon een werknemer te ontslaan op simpel aangeven van een ‘woke’. Terwijl de antiracisten overal discriminatie zien, ontstaat er een nieuwe categorie van echte gedupeerden, de Cafferty’s, dikwijls doodgewone mensen die het etiket ‘racist’ op zich geplakt krijgen vanwege een meute fanatici. Trump moet nog niet te gauw wanhopen.

Scheermesjes

De heksenjacht wordt — o ironie — nu zelfs door merken opgepikt om de interessante doelgroep van jongeren en jongvolwassenen — de millennials dus — aan zich te binden. In een veelbesproken reclamefilmpje van Gilette wordt de klassieke gebruiker van die scheermesjes ter verantwoording geroepen. Onder het motto ‘Is this the best a man can get?’ moet deze in de spiegel kijken en zich afvragen wat er mis is met hem, hoe hij de wereld zo slecht heeft gemaakt, en hoe hij zich kan verbeteren. Foei, witte man. De consument affronteren is het nieuwste-van-het-nieuwste in de reclamewereld.

Daarmee komt de cancel culture in het straatje van de zelfbestraffing en de vrijwillige vernedering terecht, ook dat is maoïsme pur sang. Dat houdt dan weer verband met de al langer sluimerende oikofobie, de schaamte en zelfhaat die ons wordt opgedrongen omwille van onze eigen collectieve identiteit en waarden.

Er staan ons nog mooie tijden te wachten als scheermesjes moeten dienen om tot voortschrijdend inzicht te komen. Noteer tenslotte dat ook deze column, gepleegd door een oudere witte mannelijke hetero (weliswaar met scheerapparaat), als totaal on-woke zal gedeclasseerd worden. Voorlopig voelt het nog aan als een eremerk.

Op een of andere manier — daar ben ik zeker van — gaan de wokers finaal voor het loslaten van het westers rationalisme, het kritische denken an sich: het is pure ballast. En dan… rrrrttt, beste dames en heren, gaat het licht uit en laat de islam zich triomfantelijk binnen halen. Dat is nog erger dan een Chinees scenario, en worden we wakker onder de sharia. Houellebecq moet dringend nog eens een roman schrijven, titelsuggestie: Cancel. En nu moet ik dringend naar mijn psycholoog.

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.