fbpx


Analyse
N-VA

‘Control-Alt-Delete’ voor Bart De Wever en de N-VA?




De beelden van de politieagent die bij een arrestatie in Anderlecht een schop in het gelaat kreeg, blijft voor beroering zorgen. Intussen struikelen de partijen over elkaar heen om de relschoppers andermaal te veroordelen. ‘Hoeveel alarmbellen moeten er nog afgaan? Zo kan het niet verder’, twittert Theo Francken (N-VA). ‘Kordate aanpak nu!’ Senator Bob De Brabandere (Vlaams Belang) wil er met de hogedrukreiniger doorgaan. Het confederalisme klinisch dood? De meeste partijen trachten de rellen te beperken tot een regionaal incident.…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


De beelden van de politieagent die bij een arrestatie in Anderlecht een schop in het gelaat kreeg, blijft voor beroering zorgen. Intussen struikelen de partijen over elkaar heen om de relschoppers andermaal te veroordelen. ‘Hoeveel alarmbellen moeten er nog afgaan? Zo kan het niet verder’, twittert Theo Francken (N-VA). ‘Kordate aanpak nu!’ Senator Bob De Brabandere (Vlaams Belang) wil er met de hogedrukreiniger doorgaan.

Het confederalisme klinisch dood?

De meeste partijen trachten de rellen te beperken tot een regionaal incident. Tot wat straatgeweld van enkele losgeslagen jeugdbendes in armlastige, verwaarloosde achterbuurten. Tot het onhandig optreden van enkele wereldvreemde, plaatselijke politieke potentaten. Maar er is meer aan de hand.

De rellen passen in de groeiende malaise waarin dit koninkrijkje zich bevindt. Het land is hopeloos ingewikkeld, hangt aan elkaar van de compromissen. België kent een versplintering van de bevoegdheden over de verschillende bestuursniveaus en is onbestuurbaar. Na de coronacrisis volgt er een sociaaleconomische en een politieke crisis. Die zal dit surrealistisch land op zijn grondvesten doen daveren. De rellen vormen daar een voorbode van. De crisis waarin deze federatie zich bevindt, wordt op scherp gesteld.

In een opiniebijdrage voor Knack trapt Brussels Parlementslid Mathias Vanden Borre (N-VA) een open deur in. ‘Iedereen weet dat de 6 zones en 19 burgemeesters met daarboven een lame duck minister-president in Brussel een slechte basis vormen voor goed bestuur.’ Wat Vanden Borre er vergeet bij te vertellen is dat partijgenoot Jan Jambon als minister van Binnenlandse Zaken de kans had om de hele kwestie rond de zes politiezones en de negentien baronieën op de politieke agenda te plaatsen. Wat hij niet deed omdat hij vond dat er geen draagvlak voor was.

Bart De Wever tracht intussen het confederalisme als springlevend voor te stellen, maar het is eerder klinisch dood. De hervorming van de federale structuren vormt geen prioriteit voor de N-VA. De Vlaams-nationale partij wil op federaal vlak meeregeren. In de oppositie dreigt ze op haar cruciale thema’s door het Vlaamse Belang overvleugeld te worden. De reactie op de aanslepende rellen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de haast catastrofale situatie waar het gewest zich in bevindt, is er één voor de achterban. Als de partij mee aan de onderhandelingstafel wil aanschuiven, dan blijft ze op dit thema beter op de vlakte.

Het DNA van Vlaanderen
Uit het boek van Ivan De Vadder en Jan Callebaut Het DNA van Vlaanderen blijkt dat 71% van de Vlamingen vindt dat mensen die onze waarden niet aanvaarden, hier niet thuishoren. Bijna de helft van de Vlamingen vraagt respect voor de katholieke tradities. Driekwart van de ondervraagden maakt zich zorgen over de radicalisering van de islam in ons land. Nog eens 70% vindt dat het met de migratie welletjes is geweest. De helft van de nieuwe Vlamingen voelt zich niet lekker bij de ongecontroleerde migratie.

Volgens de auteurs wordt de N-VA geassocieerd met identiteit, respect voor waarden en normen en veiligheid. ‘We hebben meer politie nodig om te controleren of de regels worden nageleefd.’ Op al deze thema’s scoort het Vlaams Belang een stuk beter. De partij dreigt N-VA verder electoraal te kannibaliseren. Die Vlaams-nationale partij wordt vooral gepercipieerd als een beleidspartij. Een partij die het land en de economie moet organiseren en laten draaien. Onnodig te zeggen dat het Belang eerder als een zweeppartij ervaren wordt.

De N-VA neemt wel een enorm risico. De frêle economische resultaten die Michel I met de N-VA kon voorleggen, werden als een strohalm door de coronaorkaan weggeblazen. Erger zelfs. Het begrotingstekort dreigt buitenproportionele afmetingen aan te nemen. Maar beter dan weg te kwijnen in de oppositie kiest de partij voor de vlucht vooruit, in de hoop dat de kiezer de N-VA als beleidspartij beloont.
Carl Devos in Knack: ‘… iedereen voelt dat De Wever paniekerig reageert, want hij vreest natuurlijk dat hij in de oppositie belandt. Dat zou voor de partij nog erger zijn dan samen met de PS in een federale regering te moeten zitten.’

Wordt de N-VA de nieuwe CVP?
De partij moet verbinden en regeren, uitgesproken Vlaams en federaal zijn. Ivan de Vadder en Jan Callebaut: ‘Er moet een sociaal toegankelijk beleid komen, waarvan alle mensen kunnen bijdragen en profiteren. Iedereen telt. Er moet vervolgens een financieel gezonde economie worden nagestreefd, die aanmoedigt dat mensen blijven werken en ondernemen.’

Een communautair opbod is momenteel niet aan de orde. De partij dreigt daardoor geïsoleerd te raken. Op Vlaams vlak kan ze de Vlaamse trom blijven roeren. Onder leiding van Jan Jambon legt de Vlaamse regering een duidelijkere nadruk op de Vlaamse natievorming. De partij kan zich momenteel deze spreidstand permitteren. Uit onderzoek blijkt immers dat 57% van de ondervraagden trots is om Vlaming te zijn, terwijl de helft fier is om Belg te zijn. Zo kan de Vlaams-nationale partij van twee walletjes eten. Iets wat de CVP in de jaren negentig met minister-president Luc Van den Brande ook al deed. De electorale afstraffing volgde.

Intussen blijft het Vlaams Belang niet bij de pakken zitten. Tom Van Grieken tracht zijn partij in de markt te zetten als een potentiële beleidspartij. De partij wordt niet geassocieerd ‘met de kenmerken vernieuwend, succesvol, betrouwbaar, verantwoordelijk of bekwaam’, maar volgens De Vadder en Callebaut zou dat wel eens snel kunnen omslaan. ‘Wanneer een partij als Vlaams Belang aan beleid zou kunnen doen, zou dat beeld wel eens heel snel kunnen veranderen.’ Wordt het Belang dan de nieuwe N-VA?

Egbert Lachaert, de derde hond?
Egbert Lachaert is de nieuwe voorzitter van de Open Vld en staat aan het roer van een zwalpend schip. Als Lachaert erin slaagt om aan het roer een flinke draai naar rechts te geven en zo meer in het kielzog van de N-VA te komen, dan liggen de kaarten voor de Vlaams-nationalisten nog een stuk moeilijker. Dan dreigt ze ook kiezers aan de Open Vld te verliezen.

Maar dan zal de Merelbekenaar binnen zijn eigen partij eerst orde op zaken moeten stellen. Open Vld wordt namelijk door De Vadder en Callebaut als ‘de minst geloofwaardige én de minst eerlijke partij’ omschreven. Egbert Lachaert kan in de kortste keren verandering in de partij brengen. Als hij tenminste de Bart De Wever van de Open Vld wordt.

Julien Borremans

Julien Borremans is leerkracht, columnist en werkt mee aan verschillende internetfora.