De vrouwen van Van Gucht

Ze zijn er in het Vlaanderen van toen allebei wereldberoemd mee geworden: Eddy Wally en Jan Van Rompaey. Jan interviewde Eddy, maakte hem belachelijk, en Eddy had dat niet in de gaten, of deed alsof. Van Rompaey heeft naar verluidt intussen spijt van die ‘uitlachinterviews’. Jan vindt nu dat hij Eddy Wally onfatsoenlijk heeft behandeld.

Een halve eeuw later – een mens hoopt altijd dat we erop vooruitgaan en niet dezelfde fouten blijven maken – zie je exact hetzelfde gebeuren in Het Nieuwsblad, in een ‘uitlachinterview’ vorig weekend met ene Charlotte Van Looy, één van de vrouwen van Ruben Van Gucht. Ze wordt er voorgesteld als auteur, leerkracht en horecamedewerkster, maar wie verder leest verneemt dat ze ‘momenteel voltijds zwanger’ is. Van Van Gucht. Er staan fraaie foto’s van haar buikje bij: de toekomstige moeder poseert in en bij het Italiaanse zwembad van journalist Thomas Siffer.

Ze kent overigens het huis en de omgeving. Vorig jaar was Van Gucht er namelijk zelf te gast, en Van Looy was toen mee, vernemen we nu, maar, zo onthult Siffer, ‘ik mocht haar niet in mijn reportage schrijven’. Als het een beetje meezit weten we dus volgend jaar wie er dit jaar te gast was, maar er ‘uit moest worden geschreven’.

Heftige Thema’s

Van Looy vertelt giechelend en klaterlachend over haar overwonnen alcoholprobleem. ‘En vanzelf rollen we in een ander Heftig Thema. Het gaat snel vooruit met ons Charlotje’, schrijft Siffer vrolijk: Van Looy’s eetstoornis. Verleden tijd, zegt ze, al is ze nog altijd erg bezig met haar gewicht: de weegschaal gaat altijd mee op reis; minstens twee keer per dag gaat ze erop staan, zwanger of niet.

Journalistiek interessant is dat Siffer de lezers laat weten hoe weinig Van Looy eet. Meer zelfs: vlak na aankomst zegt Van Looy niets te willen eten, omdat ze op de luchthaven een broodje heeft gekocht. Na afloop van het driedaagse verblijf vindt Siffer dat broodje terug in Van Looy’s kamer. Ongeopend. Voor het overige wordt over Siffers vuilnisemmer-onderzoek niets gemeld.

‘Ze heeft over haarzelf en haar leven nagedacht en er boeken over geschreven… Dus durf ik een derde Zwaar Thema aan te snijden’, schrijft vrolijke Siffer: Ruben Van Gucht. Van wie Van Looy kennelijk toch iets heeft opgestoken. Want er is het merk Ruben Van Gucht – volgens Van Gucht zelf zijn enig product dat optimaal moet renderen – maar er is ook het merk Charlotte Van Looy, zo blijkt. Als Siffer te snel te veel wil weten over Van Gucht, trapt ze op de rem. ‘Op den duur verveelt het om in zijn schaduw te staan.’

Charlotte is nummer één

In plaats daarvan krijgen we de mededeling dat Van Looy geen valse wimpers en geen gebleekte tanden heeft, maar wel vals haar en valse borsten. ‘Veel heeft die silicone niet geholpen.’ En nog meer info: Charlotte heeft dit keer haar Satisfyer niet meegenomen. ‘Zoek het maar eens op: zo’n pinguïn met een zuigmondje.’

Wel mee is de smartphone van Van Looy. Ze is er voortdurend mee bezig. Van moetens. Ze heeft een hele kinderkamer en allerlei babyspullen gekregen, in ruil voor aandacht op sociale media. ‘Ik moet dat wat bijhouden.’

Toch krijgen we nog veel Van Gucht. Van Looy wijst erop dat zij de partner is met wie hij zijn duurterecord gebroken heeft, ‘maar ik ben meer dan dat’.  Een jaar terug moest ze nog uit de reportage worden geschreven, maar nu mag ze dus wel het onderwerp zijn, zelfs alleen. Op diezelfde sociale media mag ze het melden: ‘We zijn een koppel. Vlaanderen mag weten dat wij al jaren samenwonen. Al zes en een half jaar.’ Dat Van Gucht in die periode in Kroatië vader is geworden, en er ook getrouwd is en dan weer gescheiden, is een detail. Een kniesoor die daarover valt. ‘Wij zijn het kernkoppel. (…) Het is heel belangrijk: weten dat ik de nummer één ben. We wonen samen… We hebben een kindje op komst.’

Nummer twee, nummer drie…

Dat ene Valentine Besard in een andere krant ongeveer hetzelfde zegt, blijft onbesproken. ‘Niemand is meer de vriendin van Ruben Van Gucht dan ik. We streven naar een monogame relatie’, zegt Valentine; ze wil een gezin. (Dat werkwoord streven vat ons tijdperk goed samen.) Het kind van Charlotte is wat haar betreft ‘ongepland en onverwacht’. Het is moeilijk ‘zowel voor mij als voor Ruben’. Ruben heeft Valentine leren kennen toen hij haar moest troosten, na de ontrouw van haar ex.

Ook onbesproken is het verhaal van Karen Jansen, miss België 2025. Van Gucht zat bij haar verkiezing in de jury. Bij Napoleon Sport kan er kort na haar kroning worden gegokt op de vraag of Van Gucht voor 1 januari 2026 trouwt met…’ Van Gucht zendt een bericht naar Jansen: ‘Gaan we geld verdienen?’ Jansen is zeer verbolgen.

Blauwbaard anno 2026

Ja zeker, er is iets tragikomisch aan. Vrouwen worden personages, groupies in de soap met de weerzinwekkende Van Gucht in de hoofdrol, Blauwbaard anno 2026. Optimaal rendement verzekerd. Maar moeten media daaraan meedoen? Hebben ook journalisten geen zorgplicht?

Van Looy is – Siffer schrijft het zelf – erg kwetsbaar en extreem onzeker, dag en nacht hunkerend naar bevestiging, schreeuwend om aandacht. Moet men dat soort mensen niet tegen zichzelf in bescherming nemen? Hen beletten dat ze van zichzelf karikaturen maken?

En nee, dit is geen kwestie van censuur. Wel een kwestie van beschaving.