Het geval Verlinden

Bij Arizona zijn ze het over weinig zaken eens. De begrotingsgesprekken worden op de lange baan geschoven wegens gebrek aan aanknopingspunten. Maar over één zaak begint er toch stilaan unanimiteit te groeien binnen de regering: Annelies Verlinden is een vervelend mens, zonder politiek verstand en de daadkracht van een gekookte mossel die een wetboek voorleest. De enige die het daar niet mee eens is,  is – alweer! – Verlinden. Zelfs daar doet ze moeilijk over.

We kunnen er niet omheen. Arizona zal niet de geschiedenis ingaan als de grote hervormingsregering en al helemaal niet de regering die de rekening op orde heeft gezet. Bovendien is ze al virtueel dood. Er komt geen Arizona 2. De Franstalige kiezer heeft het met de dag meer gehad met de plannen van meneer Bouchez, die de PS weer torenhoog boven MR ziet uitsteken.

Aan Vlaamse kant hebben de peilingen nog geen zwart schaap aangewezen voor het naderende debacle. Maar als het aan N-VA en Vooruit ligt, krijgt cd&v straks die functie. Met een glansrol voor de leading lady Verlinden en Sammy ‘Sabotage’ Mahdi.

Annelies Verlinden heeft helemaal niks gedaan om dat te verdienen. Sterker nog, ze heeft helemaal niks gedaan. En dat wordt pijnlijk duidelijk als we dat in grondslapers gaan uitrekenen. Bij haar aantreden lagen er zo’n 250 gevangenen op de grond te slapen. Vandaag zo’n 750. En dan hebben we nog niks gezegd over ongelukkige magistraten en mislukte digitalisering.

‘Ik heb de middelen niet’, huilt Verlinden regelmatig in de pers. En dat is volledig waar. Alleen vergeet ze er bij te vertellen dat zij hoofdonderhandelaar was voor het departement Justitie tijdens de regeringsvorming. Toen vond ze die tekorten en grondslapers allemaal prima. In de wetenschap dat iemand anders met die miserie zou blijven zitten. Zelf zou ze gewoon voort brokkelen op Binnenlandse Zaken. Dat was het plan.

Het liep even anders. Vanaf dag één als minister van Justitie stak ze klaagzang na klaagzang af over de middelen die ze zelf had onderhandeld. Wie een put graaft voor een ander …

Brokken maken

Het treurige palmares van Verlinden, inclusief de strategische leugentjes over het ‘racistische’ beleid van Pieter De Crem (‘ik weet helemaal nergens van hoor’), de lijken die uit de kast vallen van haar beleid onder Vivaldi en haar niet-aflatende gezeur over meer geld, maken haar een makkelijk doelwit voor de oppositie. En nu ook voor de eigen meerderheid.

Het is geen geheim dat premier De Wever geen fan is van Verlinden en nog minder van haar voorzitter Mahdi. Dat laat hij graag doorschemeren in de pers. Met het profileringsgestuntel rond de ‘ethische dossiers’ sprong Vooruit mee op de kar. ‘De vraag is: kunnen mensen mevrouw Verlinden nog vertrouwen, als je kijkt hoe ze zich gedragen heeft? Het is niet het eerste dossier waarin ze brokken maakt’, lanceerde Conner Rousseau op de radio. Sammy Mahdi zag zijn goudkipje stilaan afglijden naar de afgrond en nam de verdediging op zich.

Niet in het minst omdat hij zelf de architect is van de profilering in de ethische dossiers. Wat moet je anders als je enige andere cd&v-excellentie de minister van Begroting is die machteloos moet toekijken naar de schuivende schuldenberg?

Jaloerse De Wever

De verdediging van Mahdi is er eentje die hij zo van ChatGPT heeft geplukt. Chat zag twee verdedigingslijnen. Eén: Vrouwen krijgen het altijd hard te verduren. Minister Verlinden is geen ‘zwart schaap’, maar een ‘onschuldig schaap’ dat geviseerd wordt omdat ze vrouw is. Dat gaat er vlotjes in bij sommige kiezers. Al is het opmerkelijke dat Mahdi er niet in slaagt om ook maar één inhoudelijk argument aan te halen. Wat ook niet bepaald vrouwvriendelijk is.

En twee: De Wever wil de enige bedreiging in de Antwerpse kieskring kaltstellen. Al evenmin inhoudelijk en ook nog eens absurd. Pakken we er even de recentste peiling van DPG bij, dan staat BDW op 1 met een uitgesproken voorkeur van 28 procent van de Vlaamse kiezers. Annelies Verlinden staat op plaats 16 met de uitgesproken voorkeur van 2 procent bij de kiezers. Bij de vorige verkiezingen in 2024 kreeg Verlinden 65.307 stemmen. De Wever 255.446, of bijna een factor vier. De theorie van de jaloerse De Wever snijdt geen hout. Het snijdt amper papier.

Verkiezingen?

De stampen die Verlinden uitdeelt en rijkelijk terugkrijgt binnen de meerderheid zijn het resultaat van haar zwak, oncollegiaal ministerschap. De onvrede over haar verwezenlijkingen en stijl zorgen al veel langer voor interne wrevel. Dat het zonder schroom naar buiten wordt gebracht, is vooral een teken dat iedereen er rekening mee houdt dat er verkiezingen aankomen en iemand de Arizona-rekening moet betalen. Mahdi en Verlinden zijn daar uitstekend voor geschikt. Voorhoedegevechten zeg maar …

Of dat slecht nieuws is voor Verlinden? Dat hoeft niet per se. Het zou niet de eerste keer zijn dat een zwart schaap de underdog wordt in Vlaanderen.