Buitenland, Multicultuur & samenleven
décolleté

Liberté, Fraternité, Décolleté!

Islamitische vrouwen lijken overal en altijd in de vuurlinie te staan van wat het ‘entrisme islamiste‘ wordt genoemd, de oprukkende islamisering. In Frankrijk — en niet alleen daar — is de Moslimbroederschap uiterst actief op dit gebied. Wie kent ze niet, die club met vele dekmantels en de uitvinders van het loze begrip ‘islamofobie’? Steevast geholpen door ‘imbéciles utiles’, nuttige idioten: niet-islamitische medeburgers die zich gretig in laten zetten voor de beoogde middeleeuwisering van de samenleving.

Een jaarlijks terugkerend probleem

Zo is er al even wat gedoe in Frankrijk over het — vanwege de laïciteit — vanzelfsprekende verbod voor moeders om in volledig gesluierde toestand mee te reizen met schoolreisjes. Maar ik wil het nu even hebben over een jaarlijks terugkerend ander probleem: de boerkini, de lichaamsbedekkende badkledij voor vrouwen.

Aan de Moslimbroederschap gelieerde organisaties voeren al lange tijd strijd om dit misogyne attribuut algemeen geaccepteerd te krijgen in Frankrijk, maar juist Fransen zijn van huis uit overgevoelig voor zaken die de vrijheid van vrouwen aantasten. En zeker de vrijheid om zich te kleden zoals ze willen. Dan kunnen we wel stil gaan staan bij het eeuwige argument dat moslima’s zelf zo graag gaan zwemmen in een smurfenpak, maar laten we dat eens overslaan.

In voorafgaande jaren speelde het conflict rond de boerkini zich vooral af aan de Franse stranden, dit jaar hebben de islamisten het gemunt op de openbare zwembaden. Daar mag je wettelijk niet in met een boerkini, vooral ook om redenen van hygiëne.

Burgerlijke ongehoorzaamheid

De burgerlijke ongehoorzaamheid tegen deze regel wordt nu door islamisten op de spits gedreven in de stad Grenoble, bestuurd door een groene burgemeester, die rustig tot eerder genoemde nuttige imbecielen gerekend mag worden. Het islamitische deel van de bevolking van Grenoble laat nogal eens in ongunstige zin van zich spreken. Straatrellen en autobranden zijn aan de orde van de dag, en er bevinden zich verschillende ‘zones de non-droit’: wetteloze buurten. Kortom, de stad staat bekend als één van de onveiligste in Frankrijk. Niet gek dus dat juist hier deze actie is gestart, waarbij moslima’s zich groepsgewijs in boerkini te water hebben gelaten in een gemeentelijk, overdekte zwembad.

Zulke acties gaan steevast gepaard met een publicitair offensief van publieke figuren die niet altijd terecht tot de Franse klasse van opiniemakers worden gerekend: moslim-hipsters met modieus geknipte baarden, vaak in overheidsdienst of verkozen. Dit keer kwamen deze elite-soldaten van de islamisering op het idee de actie in Grenoble te vergelijken met die van de fameuze Rosa Parks in Amerika. De zwarte vrouw die als eerste de moed had voorin de bus te gaan zitten, uit protest tegen segregatie van wit en zwart, wordt nu vergeleken met moslimvrouwen die aangekleed willen zwemmen terwijl dat officieel niet is toegestaan. Altijd als je denkt dat je het meest zotte wel hebt gehoord, weten deze — in bepaalde kringen zeer populaire — wijsneuzen weer iets uit de hoed te toveren.

Tweerichtingsverkeer

Ik hoef u niet te vertellen dat het volk met de mond vol over de ‘vrijheid’ van de vrouw om een boerkini te dragen, vaak de vrijheid van vrouwen om op straat gekleed te gaan zoals ze willen, dan weer niet ziet zitten. Er zijn flink wat buurten in Frankrijk waar een vrouw niet rond kan lopen in een minirok of een décolleté, zonder kritiek van passanten, en zonder voor hoer uitgescholden te worden. Ik garandeer u dat de ‘zones de non-droit’ van Grenoble daartoe behoren.

Door heel West-Europa is dat het geval, maar ik zeg het nog maar eens: dit is een land waar de vrijheid van vrouwen om zich naar believen te kleden — ‘uitdagend’ zou hier specifiek het verkeerde woord zijn — nauw is verweven met de nationale cultuur.

‘Outrage sexuel’ op straat

De overheid doet er weinig aan, al heeft de minister van gelijkheid van mannen en vrouwen ongeveer een jaar geleden nog een wet laten aannemen die ‘outrage sexuel’ op straat tot een overtreding maakt: het nafluiten of anderszins lastig vallen van vrouwen. Dat was al niet toegestaan, zoals dat hoort in een beschaafd land, maar de minister schijnt daar 400 amendementen aan te hebben toegevoegd. Naar eigen zeggen om de ‘sociale tolerantie’ van ‘harcèlement’ — lastigvallen — te verlagen. Critici merkten op dat enerzijds flirten nu zelfs is verboden, en dat je anderzijds toch nooit meer dan een geldboete krijgt, zelfs als je een vrouw in borsten of billen zou knijpen op straat. Wat natuurlijk niets met flirten van doen heeft, voor alle duidelijkheid.

Waar het om gaat, is dat de politie in de buurten waar dit vooral speelt, wel wat anders aan het hoofd heeft dan mannen boetes voor dit nieuwe vergrijp uit te delen. Nog afgezien van het feit dat zulk optreden in dit soort wijken behoorlijk riskant zou zijn, en al snel tot volksoproer zou kunnen leiden.

‘Feministische’ reacties

Eind 2017 trokken de laatste autochtone vrouwen die in bepaalde wijken van Parijs nog over zijn, aan de bel. Omdat ze nauwelijks meer op straat konden zonder lastiggevallen, of op zijn minst uitgescholden te worden, en al helemaal niet meer gekleed konden gaan zoals ze dat gewend waren. Bijvoorbeeld in La Chapelle-Pujol, een wijk boven het Gare du Nord, waar dag en nacht hordes nieuwkomers op straat hangen, uiteraard alleen mannen. In bijna alle windstreken direct rond het centrum van Parijs is de situatie op straat in dit opzicht schrikbarend, weet ik uit ervaring.

Het is heel bizar om van een dure wijk waar alleen wat millenials op elektrische stepjes rondzoeven, op weg van de ene peperdure winkel naar de andere, voor een paar haltes de metro te nemen en in wijken terecht te komen waar de straten stampvol zijn, en waar autochtonen — vooral vrouwen — uit het straatbeeld zijn verdwenen.

Zoals bekend reageren ‘feministes’ vrij spastisch als de vrouwonvriendelijke groepen in kwestie voornamelijk uit islamieten en asielzoekers bestaan. Ze kwamen in Parijs niet veel verder dan te suggereren de trottoirs te verbreden, zodat vrouwen deze groepen mannen op straat makkelijker konden passeren. Eerder genoemde minister van emancipatie ging zelf ’s nachts een wandelingetje maken in La Chapelle, waarbij ze zich liet filmen, om aan te tonen dat er geen vuiltje aan de lucht was. Geen wonder met die twintig man begeleiding net buiten beeld…

De overheid blijft muisstil

De krampachtige pogingen van West-Europese overheden om dit soort problemen op straat te minimaliseren of liefst te ontkennen, is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Denkt u maar eens terug aan die beruchte Nieuwjaarsnacht in Keulen, waar de overheid, ondanks honderden aangiften van vrouwen wegens verkrachting, maandenlang überhaupt met geen woord repte over wat er was gebeurd… En waar de vrouwelijke burgemeester later suggereerde dat vrouwen zich misschien wat meer ‘gekleed’ op straat zouden moeten begeven, met de armen uitgestrekt om eventueel ongewenst contact voor te zijn…

Wie normaal gesproken vooraan staat om gelijke rechten van vrouwen af te dwingen, houdt zich in dit soort gevallen muisstil. Nieuwkomers uit andere culturen of islamieten meer in het algemeen in een kwaad daglicht stellen, staat op de ladder van politieke incorrectheid kennelijk een stuk hoger dan het lastigvallen van vrouwen op straat…

De kruik gaat zo lang te water…

In Frankrijk kon dit allemaal niet goed blijven gaan. En inderdaad, de kruik staat op barsten. Terwijl nep-feministes zich druk maken over het feit dat moslima’s niet volledig aangekleed in een Frans zwembad mogen zwemmen, is er in zeer korte tijd een nieuwe beweging ontstaan van vrouwen die in décolleté over straat willen kunnen zonder voor hoer te worden uitgemaakt.

Onder de hashtag #Jekiffemondécolleté hebben inmiddels al tienduizenden vrouwen selfies geplaatst op Twitter van hun décolleté. ‘Je kiffe’ is ‘urban language’ voor ‘ik hou van’, afgeleid van het Arabisch. In dit geval een beetje typisch, omdat het leed van vrouwen op straat meestal uit die hoek komt. Maar eerlijk is eerlijk, de initiator van deze beweging is zelf van Algerijnse afkomst: Zohra Bitan, een lokale politica uit Parijs, en een opvallende commentator op de televisie.

In een interview met de Figaro dinsdag zei ze onder meer dit: ‘De boerkini is geen vrijheid, want die komt uit een land waar het décolleté is verboden.’ Ik volg Bitan al tijden op Twitter. Kort geleden kreeg ze een tweet van een zekere Céline B., met een selfie van haar décolleté, en een kwade tekst dat ze steeds voor ‘sale putain’ werd uitgemaakt vanwege dat décolleté, en daar schoon genoeg van had. Dat was de aanleiding voor deze actie, die inmiddels door de Franse media is opgepikt en zelfs buiten Frankrijk wordt opgemerkt.

Let maar op, dit wordt nog heel groot.

Alexander van der Meer

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van Alexander van der Meer?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbraak.

Ik help Doorbraak groeien.
Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel i.s.m. Perruptio cvba Hoofdredacteur: Pieter Bauwens Webbeheer: Dirk Laeremans