fbpx


Multicultuur & samenleven
woke

Nu is ook de Franse keuken te wit

Hoe wokers zelfs eetgewoonten in de ban slagen



In Frankrijk is ophef ontstaan rond een zekere Mathilde Cohen, een Amerikaanse hoogleraar rechten die tijdelijk onderzoek doet aan het prestigieuze Centre Nationale de la Recherche Scientifique. Per video sprak zij een congres toe van de Parijse universiteit Sciences Po, over het verslag van haar onderzoek, getiteld: 'The Whiteness of French Food. Law, Race and Eating Culture in France'.  Professor Cohen had zich verdiept in culturele en legale aspecten van de Franse gastronomie, en dat pakte slecht uit. De Franse…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


In Frankrijk is ophef ontstaan rond een zekere Mathilde Cohen, een Amerikaanse hoogleraar rechten die tijdelijk onderzoek doet aan het prestigieuze Centre Nationale de la Recherche Scientifique. Per video sprak zij een congres toe van de Parijse universiteit Sciences Po, over het verslag van haar onderzoek, getiteld: ‘The Whiteness of French Food. Law, Race and Eating Culture in France’. 

Professor Cohen had zich verdiept in culturele en legale aspecten van de Franse gastronomie, en dat pakte slecht uit. De Franse keuken blijkt ‘wit’ en racistisch te zijn! Erger nog: ze heeft zowaar als doel ‘de witheid (la blanchité*) te versterken als dominante raciale identiteit.’

Eet u op de grond of aan tafel?

Franse eetgewoontes komen van de blanke hogere middenklasse, aldus de wetenschapper, en worden dwingend opgelegd aan andere culturen. In voormalige kolonies werden immers ooit al inheemse sollicitanten vragen gesteld als: ‘Eet u rijst of brood?’ en ‘Eet u op de grond of aan tafel?’

De Franse keuken marginaliseert raciale en etnische minderheden – en doet dat nog steeds, volgens mevrouw Cohen. Bijvoorbeeld in schoolkantines, waar men moeilijk doet over halal. In het verlengde wist ze te melden dat het varken centraal staat in de Franse keuken. Een loze opmerking voor wie deze keuken een beetje kent. De professor wilde blijkbaar duidelijk maken hoe graag wit Frankrijk met zijn gastronomie raciaal uitgedaagden tegen de schenen schopt. Met haar ontluisterende teksten over het heiligste van Frankrijks heilige huisjes schopt ze vooral de integrale Franse bevolking tegen de schenen.

Woke gedachtengoed uit Amerika

Zo blijkt maar weer hoezeer Franse universiteiten in de ban zijn van – in dit geval rechtstreeks uit Amerika overgewaaid – woke gedachtengoed. Sciences Po is hierin de onbetwiste leider. Opmerkelijk, als je bedenkt dat vijf van de negen presidenten van de Vijfde Republiek er hebben gestudeerd.

Vijf jaar geleden, op een heel ander congres, verscheen Jack Dorsey, medeoprichter en directeur van Twitter, in een T-shirt met behalve het Twitterlogo de tekst ‘#StayWoke’. Niet toevallig was dat het jaar waarin het woke gedachtengoed aan zijn opmars begon. Al had het woord toen al een lange geschiedenis achter de rug in het zogeheten ‘Vernacular African American English’. Een soort verbasterd Engels, gesproken door veel Afrikaanse Amerikanen. Daarin was de oorspronkelijke betekenis van woke ‘bij de tijd’, of ‘goed op de hoogte’. Overigens gaan woke ultra’s zo ver om daarom het woord taboe te verklaren voor blanken, want dat zou ‘culturele toeëigening’ zijn als een blanke het gebruikt. De zogenaamde ‘cultural appropriation’.

Doorgeslagen naar het absurde

Eén jaar later nam de gezaghebbende Oxford Dictionary het woord op, als: ‘waakzaam voor raciale of sociale discriminatie en onrechtvaardigheid’. Maar al snel daarna kreeg woke een overwegend negatieve betekenis. Hoewel er met de definitie goedbeschouwd niks mis is. Waarom zou je tegen sociale rechtvaardigheid zijn? Of niet opmerkzaam mogen zijn wat betreft racisme?

Zoals dat gaat, ontstond die pejoratieve betekenis vooral door talloze excessen, zoals nu bij de Franse gastronomie, waarin het woke zijn doorsloeg naar het absurde. Wat ook niet heeft geholpen, is dat veel hele en halve beroemdheden zich het gedachtengoed hebben toegeëigend, om  hun vermeende morele superioriteit te kunnen tonen. Ook een groot deel van de gegoede en blanke middenklasse maakt zich daar graag schuldig aan. Dat verschijnsel staat bekend als ‘virtue signalling’; in goed Nederlands ‘deug pronken’. Zoiets wordt in het weerzinwekkende geperfectioneerd door bijvoorbeeld Harry en Meghan, de graaf en gravin van Sussex.

Containerbegrip

Woke is een containerbegrip geworden . Een scheldwoord voor politiek correct volk en een populair handvat voor conservatieven om liberaal-progressieven te karikaturiseren.

In ‘Get woke, go broke’ , een stuk op Doorbraak van twee jaar geleden, was het nog nodig om het woord ‘woke’ uit te leggen. Daarbij werden al meteen de extremen van stal gehaald: “Een vage verdenking is voor woke volk al genoeg om levens te verwoesten,” stond er onder meer.

Een voorbeeld waren de Amerikaanse studenten die eisten dat in werken van de klassieke literatuur waarschuwingen kwamen voor aanstootgevende of politiek minder correcte passages. En studenten op rechtenfaculteiten, die in colleges niets wilden horen over aanrandingszaken. Inderdaad betekent ‘woke zijn’ ook vaak ‘het recht opeisen niet gekwetst te worden’.

Cancel Culture

Dat soort uitwassen zijn sindsdien alleen maar erger en frequenter geworden. Neem het cancelen van de laatste jaren. Iedereen kent het voorbeeld van Harry Potter auteur J.K. Rowling. Of de woke hordes van Amerikaanse ‘progressief-liberalen’, al jaren aan het proberen iedereen kalt te stellen die ooit iets positiefs over ex-president Trump heeft gezegd.

Onder het containerbegrip woke vallen meer onplezierige fenomenen, die niet bepaald positief afstralen op de aanhangers ervan. Zoals de quasiwetenschappelijke Kritische Rassentheorie, en het eindeloze gemekker over rechten van de steeds meer letters bevattende LHBTIQAPC-gemeenschap**.

Dat negatieve imago bracht bepaalde naslagwerken ertoe hun definitie van woke te herzien. Zoals de Urban Dictionary, die het begrip sinds 2018 omschrijft als: ‘zeer pretentieus zijn over hoeveel je om een sociaal onderwerp geeft.’ Er blijven natuurlijk hordes mensen over die woke hoe dan ook als een geuzennaam beschouwen, en op kritiek reageren met ontkenning. De hoofdredacteur van de ooit gezaghebbende New York Times is zo iemand. Hij houdt vol dat cancelen helemaal niet bestaat. Het publiek grijpt soms naar middelen om ongewenst gedrag van bekende mensen af te straffen, zei hij. Meer stelt het niet voor.

Bloemkool is kolonialisme

Een columniste van The Guardian – ook al aanzienlijk minder gezaghebbend dan ooit – schreef zelfs: ‘wie het woord woke bezigt, is een rechtse militant, en kwaad op een fenomeen dat alleen in zijn of haar verbeelding bestaat.’

Eén ding is zeker: de woke ideologie heeft een verbazingwekkende opmars achter de rug in nagenoeg alle deelgebieden van de westerse samenleving. Overheid, politiek, sport en bedrijfsleven: allemaal omarmen ze zonder enige terughoudendheid het woke gedachtengoed. Die terughoudendheid is er overigens dan weer wel als het gaat om hun motieven in deze.

Woke is in feite een nieuw waardensysteem. Het vloog vooral uit de bocht omdat het op de vreemdste onderwerpen werd toegepast. Neem de ‘Queen of Woke’: de immens populaire Amerikaanse politica Alexandra Ocasio-Cortez. Democratische afgevaardigde in het Congres, met bijna 13 miljoen volgers op Twitter. Ze vertegenwoordigt een wijk in New York, en maakte zich druk over bloemkool in de volkstuintjes van die stad.

Bloemkool heeft daar niks te zoeken, verklaarde ze, omdat het een ‘kolonialiserende’ groente is. Niet inheems, zeg maar. En natuurlijk wit, al heeft ze dat laatste er meen ik niet bij gezegd. Konden de mensen niet beter een groente als Yuca gaan verbouwen, vroeg ze zich hardop af.

Woke is Marxisme

Woke volk legt om het even welk onderwerp in het woke Procrustesbed, ook als het niets te maken heeft met de oorspronkelijke agenda. Precies hetzelfde kennen we van de Groenen: oorspronkelijk ging het om milieubewustzijn, nu hebben ze overal een mening over.

Maar woke heeft meer gemeen met het Marxisme. Het zijn beide elitaire, antidemocratische en intolerante bewegingen, met ooit de belangen van de onderdrukten der aarde als uitgangspunt. Aan dat nobele streven ontlenen ze de legitimatie om andersdenkenden de mond te snoeren of zelfs kapot te maken. En om hun gedachtengoed op te dringen aan de samenleving, met dwang en als het moet met geweld.

 

 

*: ‘Blanchité’ en ‘blanchitude’ zijn Franse neologismen die een systeem van ‘witte superioriteit’ moeten aanduiden. Min of meer vertalingen van het woord ‘whiteness’, zoals dat gebezigd wordt in onder meer kritische rassentheorie, transgender- en postkoloniale studies.

**: LHBTIQAPC = Lesbisch, Homoseksueel, Biseksueel, Transgender, Intersekse Conditie, Queer, Aseksueel, Panseksueel, Cisgender.

 

[ARForms id=103]

Alexander van der Meer

Amsterdammer, mathematicus, documentairemaker, romanschrijver, chroniqueur.