JavaScript is required for this website to work.
Binnenland

Belgische trots ten koste van de Vlaamse kust

NieuwsPieter Bauwens6/6/2026Leestijd 3 minuten
Bernard Quintin (rechts) poseerde in maart nog graag met Brits asielminister
Alex Norris (midden), maar wil geen Britse hulp aannemen om het probleem van
migrantenbootjes over het Kanaal aan te pakken.

Bernard Quintin (rechts) poseerde in maart nog graag met Brits asielminister Alex Norris (midden), maar wil geen Britse hulp aannemen om het probleem van migrantenbootjes over het Kanaal aan te pakken.

foto © Belga/DB

Aangeboden door de abonnees van Doorbraak

Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.

Ik neem ook een abonnement

Mensensmokkelaars verleggen hun werkterrein van de Franse duinen naar de Vlaamse stranden, maar federaal minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR), is vooral bekommerd om de nationale trots. ‘België is geen bedelaar die zijn veiligheidsbeleid laat afhangen van buitenlandse cheques’. Maar heeft hij die keuze wel?

Terwijl de minister zich op de borst slaat, kraakt de politie aan de Westkust onder de druk. Door de massale investeringen van de Britten in Frankrijk, maar liefst 660 miljoen pond (765 miljoen euro), is er een waterbedeffect ontstaan. In minder dan zes maanden tijd werden al 33 bootjes en meer dan vierhonderd migranten onderschept. Dat zijn er nu al meer dan in de afgelopen drie jaar samen.

Het Verenigd Koninkrijk wil België graag financieel ondersteunen om de boten tegen te houden. Hun motivatie is niet altruïstisch. Elke migrant die België tegenhoudt, is een dossier minder voor de UK Border Force. Quintin spreekt over ‘operationele samenwerking’ en ‘informatie-uitwisseling’, maar de Britse ponden worden geweigerd – alsof België een overschot op de begroting heeft.

De sjofele baron

Quintins argumentatie is die van de principiële politicus: België moet onafhankelijk blijven en mag niet in een situatie komen waarin het gedwongen wordt meer informatie te delen dan de wet toelaat. Hij weigerde zelfs een aanbod van de Britten om krachtige computers aan te kopen voor de federale politie om daarmee smartphones van migranten uit te lezen. Want dat zou ‘moeilijk verenigbaar zijn met de wet op overheidsopdrachten’. Het klinkt als een technisch excuus om politieke onwil te maskeren.

Terwijl België miljarden moet vinden tijdens het volgende begrotingsconclaaf, weigert Quintin Britse hulp

De minister schudt ook een drogreden uit de mouw: ‘Als Britse financiële steun de oplossing was, had Frankrijk het al lang opgelost’. Net omdat Frankrijk resultaten boekt, zitten de smokkelaars nu bij ons. Quintin lijkt op een baron die er sjofel uitziet, en woont in een vervallen kasteel, maar de schijn van ‘meneer de baron’ denkt te kunnen ophouden.

In het parlement kreeg hij weerwerk van meerderheid en oppositie. N-VA-Kamerlid Maaike De Vreese noemde de houding van de minister ‘opmerkelijk’. Ze benadrukte dat samenwerking met buurlanden niets te maken heeft met het verkopen van nationale soevereiniteit. Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) merkte op ‘Als er iets een probleem is in dit land, dan is het wel geld’. Terwijl België miljarden moet vinden tijdens het volgende begrotingsconclaaf, weigert Quintin middelen die de lokale politiezones aan de kust nodig hebben voor drones, warmtecamera’s en patrouillevoertuigen.

Gouverneur Carl Decaluwé en de lokale politiezones trekken al maanden aan de alarmbel. De minister beloofde weliswaar extra federale steun voor de zomermaanden, maar een oproep voor 38 extra agenten leverde amper elf vrijwilligers op. Quintin suggereert dat de politiezones maar moeten fuseren om hun slagkracht te vergroten. Horen we daar een revanchistische echo van de verplichte fusie van de Brusselse politiezones?

Diplomaat of politicus?

Bernard Quintin moet beseffen dat de realiteit op het strand van De Panne of Koksijde niet wordt opgelost met juridische voetnoten over soevereiniteit, maar met middelen en manschappen. Zijn gebrek aan pragmatisme ondermijnt een coherent regeringsbeleid over migratie. N-VA pleit voor een humaan maar streng beleid. Voor hen is efficiëntie de norm. Wat betekent dat hulp van bondgenoten om de grenzen te beveiligen aanvaard wordt.

Quintins gebrek aan pragmatisme ondermijnt een coherent regeringsbeleid over migratie

En stond ook de MR niet voor een strenger migratiebeleid? De MR profileert zich graag als de partij van de ‘fermeté’ (strengheid), maar die strengheid lijkt hier vooral gericht tegenover de Britten in plaats van tegen de mensensmokkelaars. Echte strengheid zou betekenen dat men elk instrument aangrijpt om de illegale oversteken te stoppen, inclusief Britse financiering voor technologie.

Quintin kondigt nu een beleid af gebaseerd op de neo-belgicistische en misplaatste Belgische trots. Een trots die de politiezones aan de kust in de steek laat. De mensensmokkelaars kunnen straks zwaaien met een Belgische vlag, trots op de Belgische soevereiniteit!

Pieter Bauwens is sinds 2010 hoofdredacteur van Doorbraak. Journalistiek heeft hij oog voor communautaire politiek, Vlaamse beweging en religie.

Commentaren en reacties