fbpx


Buitenland
president

Presidentsverkiezingen in Frankrijk: wordt het nog spannend?

Michel Barnier mogelijk écht te duchten tegenstander voor Macron



President Macron leek tot voor kort redelijk zorgeloos de presidentsverkiezingen van april volgend jaar tegemoet te kunnen zien. De linkse en groen-linkse oppositie is kansloos en centrumrechts een rommeltje. De belangrijkste concurrent Marine Le Pen lijkt in de lift naar beneden te zitten en in de tweede ronde opnieuw makkelijk te verslaan - tenzij er vóór de verkiezingen nog de meest verschrikkelijke terroristische aanslagen plaatsvinden. Sarkozy Bij centrumrechts is het vooral hopeloos gedoe om tot één kandidaat te komen, en…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


President Macron leek tot voor kort redelijk zorgeloos de presidentsverkiezingen van april volgend jaar tegemoet te kunnen zien. De linkse en groen-linkse oppositie is kansloos en centrumrechts een rommeltje. De belangrijkste concurrent Marine Le Pen lijkt in de lift naar beneden te zitten en in de tweede ronde opnieuw makkelijk te verslaan – tenzij er vóór de verkiezingen nog de meest verschrikkelijke terroristische aanslagen plaatsvinden.

Sarkozy

Bij centrumrechts is het vooral hopeloos gedoe om tot één kandidaat te komen, en zitten de pretendenten elkaar voortdurend in de haren. De politieke partij Les Républicains zou die kandidaat moeten aanwijzen. Helaas is Xavier Bertrand – de huidige centrumrechtse kandidaat en derde in de peilingen achter Le Pen, al sinds 2017 geen lid meer van die partij.

De laatste president van de Republikeinen was Nicholas Sarkozy, inmiddels wel ‘de meest veroordeelde president van Frankrijk’ genoemd. Deze week kreeg hij een derde veroordeling aan zijn broek, ditmaal een gevangenisstraf wegens onwettige financiering van zijn laatste presidentscampagne. Die hij weliswaar met een enkelband in zijn bepaald niet armetierige onderkomen zou mogen uitzitten, ware het niet dat hij in beroep is gegaan

Hollande

Bij de vorige presidentsverkiezingen hebben de Republikeinen het verknald. Hun kandidaat François Fillon had het presidentschap al zowat op zak, tot de Franse justitie kort voor de verkiezingen met forse beschuldigingen van corruptie aan zijn adres kwam. Geen toeval, maar een streek van zittende president François Hollande. Die steunde Macron, zijn ex-minister van Economische Zaken. Hollande bekende overigens later spijt te hebben van zijn actie, maar dat is weer een ander verhaal…

Fillon was premier onder president Sarkozy, en deed in corruptie weinig onder voor zijn baas. Hij liet zich voor zijn eigen presidentscampagne maatpakken aanmeten van 20 duizend euro, betaald door vermogende supporters. Erger nog: als parlementariër had hij zijn vrouw en kinderen jarenlang flink laten uitbetalen voor werk dat ze zogenaamd voor hem deden. Het inhuren van familieleden op staatskosten door parlementariërs is een algemeen probleem in Frankrijk. Opeenvolgende regeringen probeerden er al wat aan te veranderen, maar tot nu toe vergeefs. Wat wil je, als je inbrekers voor meer politie laat stemmen…

Kleurloze man

De Republikeinen hadden op geen enkele manier ingecalculeerd dat een kandidaat ooit onder dwang zou moeten worden vervangen. Ze zaten met handen en voeten aan Fillon vast – en die wilde niet opgeven. Nu zitten ze dan weer met een centrumrechtse koploper die vijf jaar terug bedankte voor zijn lidmaatschap van de partij: Xavier Bertrand. Deze ex-minister onder de presidenten Chirac en Sarkozy is voorzitter van de regio Hautes de France in het noorden. Een kleurloze man zonder charisma. Mocht hij in de eerste ronde Marine Le Pen voorbijstreven, dan lijkt hij in de tweede ronde nauwelijks een risico voor Macron.

In de peilingen neemt conservatieve columnist Eric Zemmour ergens tussen centrumrechts en extreemrechts ook nog eens ruim 15% van de stemmen weg. Dat vertroebelt het beeld. Maar Zemmour heeft zich officieel nog niet eens kandidaat gesteld, en mist ten ene male de statuur van een president. Kwade tongen fluisteren dat hij alleen maar flirt met het presidentschap om meer exemplaren van zijn nieuwe boek te verkopen: het laatste in een reeks bestsellers. En dat werkt prima: het vliegt de winkels uit.

Michel Barnier

Hoe dan ook, een serieuze kandidaat tegen Macron moet er nog komen. Maar wie weet is hij er nu. Eind augustus meldde zich als een Deus ex machina een nieuwe kandidaat bij de Republikeinen, in de persoon van Michel Barnier. Deze 70-jarige politicus was eurocommissaris en onder drie Franse presidenten minister. Hij verwierf internationale bekendheid door namens de EU drie jaar lang met Groot-Brittannië te onderhandelen over Brexit.

Barnier weet in ieder geval als late kandidaat de aandacht op zich te vestigen. Tot ontsteltenis van de Europese Unie verklaarde hun voormalige onderhandelaar dat Frankrijk onder zijn leiding zal kiezen voor meer soevereiniteit. Voor Brussel is dat schelden in de kerk. Hij wil met name de Franse rechtsspraak minder afhankelijk maken van Europese rechters, zoals die van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.

Moratorium op immigratie

Alsof Barnier de goegemeente daarmee nog niet genoeg tegen de politiek correcte schenen had getrapt, maakte hij ook bekend een meerjarig moratorium op immigratie uit niet-Westerse landen te willen afkondigen. Hij denkt aan drie of vijf jaar, en zou dat via een referendum willen bevestigen. Zoals bekend zal de bevolking van bijna ieder Europees land in een referendum tegen niet-Westerse immigratie kiezen. Misschien worden daarom zulke referenda niet gehouden…

Kort na deze uitspraken van Barnier kondigde president Macron aan dat hij nog maar de helft van het gebruikelijke aantal visa aan Algerije en Marokko wil verstrekken – voor gezinshereniging en dat soort zaken. Toeval? Of een bewijs dat de president Barnier als mogelijke tegenstander serieus neemt?

Officiële kandidaat

De voormalige Brexit-onderhandelaar moet nog wel een hobbel nemen voor hij officieel presidentskandidaat is: de Republikeinse Partij moet hem als officiële kandidaat aanwijzen. Barnier wil zich keurig aan de regels van de partij houden, terwijl koploper Xavier Bertrand zich daar weinig aan gelegen laat liggen. Hij heeft aangekondigd dat hij eventueel best een congres wil bijwonen waar beslist wordt wie de kandidaat wordt, op voorwaarde dat hij de enige is om kanidaat te worden. Aan voorverkiezingen weigert hij deel te nemen. ‘Ik ben de enige die Macron kan verslaan’ zegt Bertrand.

Barnier zou die voorverkiezingen zeker winnen zonder Bertrand: hij is in no time omhooggeschoten in de peilingen. Wat het ingewikkeld maakt, is dat Bertrand ook buiten de Republikeinen om kan deelnemen aan de presidentsverkiezingen. Dat mag in Frankrijk iedereen doen die tenminste 500 ‘parrainages’ – steunbetuigingen weet te verzamelen van gekozen politici, die op hun beurt ieder één kandidaat mogen steunen. 500 lijkt veel, maar er zijn in Frankrijk zo’n 42.000 van die gekozen politici, waaronder alleen al 36.000 burgemeesters…

In ieder geval weet Bertrand zich verzekerd van meer dan genoeg parrainages.

Volgt u het nog?

Echte concurrent voor Macron

Uiteindelijk kunnen de Republikeinen met twee kandidaten op centrumrechts wel inpakken, en zullen ze dus alles op alles moeten zetten om met één kandidaat te komen. Stel dat Michel Barnier die kandidaat wordt in plaats van Xavier Bertrand, dan kan hij in de eerste ronde eenvoudig als tweede eindigen na Macron. Concurrent Marine Le Pen begint immers steeds meer te lijken op een grammofoonplaat die blijft steken.

In dat geval heeft Barnier goede kaarten voor de tweede ronde. Die zal anders lopen dan in 2017, toen Macron in de tweede ronde grotendeels de stemmen erbij kreeg die in de eerste ronde op andere kandidaten dan Le Pen werden uitgebracht. Voor zover de kiezer niet helemaal wegbleef: de absentie en het aantal blanco stemmen waren nooit eerder zo hoog. Wordt het Macron tegen Barnier, dan zouden de stemmen voor Le Pen in de tweede ronde bij Barnier terecht kunnen komen. Zeker na zijn eerdergenoemde forse uitspraken over de EU en immigratie.

Kortom, Michel Barnier heeft veel mee om de volgende president van Frankrijk te worden. Hij komt charismatisch over, straalt autoriteit uit en is internationaal bekend. Maar misschien belangrijker nog, hij lijkt over een binnen het Franse politieke bestel uiterst schaarse kwaliteit te beschikken: onkreukbaarheid…

[ARForms id=103]

Alexander van der Meer

Amsterdammer, mathematicus, documentairemaker, romanschrijver, chroniqueur.