JavaScript is required for this website to work.
EUROPA

Regularisatie mag, remigratie niet

NieuwsRoan Asselman2/7/2026Leestijd 3 minuten

foto © Belga

Aangeboden door de abonnees van Doorbraak

Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.

Ik neem ook een abonnement

1,3 miljoen illegalen vroegen in Spanje een verblijfsvergunning aan. Dat zijn er meer dan dubbel zoveel als de regering-Sanchez verwacht had. ‘Een groot succes’, volgens de premier, die zijn (naar Spaanse maatstaven) ronkende economie wil voorzien van Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse werkkrachten. Diezelfde dag kregen de remigratieactivisten (de voorstanders van de omgekeerde beweging) het deksel op de neus van de Europese Commissie. Dezelfde Commissie die geen graten ziet in de nieuwste Spaanse regularisatiegolf.

De Save Europe Act is een Europees Burgerinitiatief (European Citizens’ Initiatieve of ECI) dat enkele weken geleden gelanceerd werd om de ‘etnoculturele continuïteit’ van de Europese volkeren op de agenda’s van de Europese Commissie en het Europees Parlement te plaatsen. Door één miljoen handtekeningen te verzamelen willen initiatiefnemers Eva Vlaardingerbroek (uit Nederland) en Martin Sellner (uit Oostenrijk) met hun (re)migratie-eisen de Brusselse bubbel doorprikken. De handtekeningenteller staat intussen op 450.000.

‘Europese waarden’

Op dezelfde dag dat de aanmeldtermijn voor een Spaans verblijfsrecht afliep, stuurden beide activisten via sociale media een boodschap de wereld in. ‘Het ultieme bewijs dat de Europese Unie Europeanen haat’, waarschuwde een intens in de camera starende Vlaardingerbroek.

‘Onze culturen willen beschermen tegen vervanging is volgens de Commissie racistisch’

In een brief aan de organisatoren liet de Europese Commissie weten dat de Save Europe Act allicht niet in aanmerking komt voor de ECI-status, en wel omdat de promotie van remigratie en een einde aan niet-Europese migratie ‘manifest onverenigbaar’ is met ‘Europese waarden’, in het bijzonder het non-discriminatiebeginsel. Dat is opmerkelijk, pikt Sellner in, omdat zowat elk links burgerinitiatief dat voor méér migratie pleit wél aanvaard wordt door de Commissie. ‘Onze culturen willen beschermen tegen vervanging is volgens de Commissie racistisch.’

Pil

Nu is een Europees Burgerinitiatief hoe dan ook niet zaligmakend. Volgens de ECI-website worden de organisatoren van ontvankelijke initiatieven ‘ontvangen door medewerkers van de Commissie’, voor wie ze ‘hun voorstel in detail mogen toelichten’. Binnen de drie maanden kunnen ze hun initiatief ook duiden tijdens een openbare hoorzitting in het Europees Parlement. Geen van de EU-instellingen wordt evenwel verplicht om de succesvolle petitie om te zetten in bindende regels. De initiatiefnemers krijgen koffie, de EU-machine draait ongehinderd door.

Maar een ontvangst in Brussel is wel een legitimering van het behandelde onderwerp: de EU moet erkennen dat de remigratie van niet-Europeanen en de etnoculturele continuïteit van de Europese volkeren – de ‘native peoples of Europe’, aldus Vlaardingerbroek – substantiële steun genieten onder de bevolking. Zelfs in een Europese Unie die geleidelijk naar rechts opschuift, blijft dat blijkbaar een moeilijke pil om slikken.

Discrimineren

De bewering van de Europese Commissie, tot slot, dat de Save Europe Act niet ontvankelijk is omdat ze aanzet tot discriminatie leidt ook tot een vreemde en (indien bevestigd) verontrustende conclusie.

De Commissie lijkt te bepalen dat een verschillend migratiebeleid voeren voor pakweg Canadezen en Nigerianen onwettig is omdat een onderscheid gemaakt wordt op basis van ‘etnische origine’. Dat is vreemd omdat de EU gebaseerd is op net dat soort intra-Europese discriminatie (De Vlamingen – álle Vlamingen – kunnen vrij naar Nederland, de Nigerianen – geen enkele Nigeriaan – kunnen dat niet). Het is ook verontrustend omdat deze logica een democratisch migratiebeleid, waarbij Europese naties kunnen kiezen wie ze ontvangen en wie niet, feitelijk onmogelijk maakt.

Als de Europese Commissie meent wat ze schrijft, is ze in elk geval tevreden met de Spaanse regularisatieoefening. Die maakt immers géén onderscheid op basis van afkomst. Alle illegalen zullen mits ze voldoen aan minimale voorwaarden (een minimumverblijf van vijf maanden en geen strafblad) verblijfspapieren krijgen. Dat betekent dat de grote meerderheid van de 1,3 miljoen illegalen binnenkort een legale inwoner van de Europese Unie wordt. En dat is (zoals iedereen weet) de eerste stap naar het burgerschap.

Roan Asselman (1996) is journalist, analist en redacteur van Doorbraak. Hij concentreert zich op de impact van massamigratie op Europese natiestaten, de invulling van politieke rechten in het digitaal tijdperk en de ethische vraagstukken binnen de (bio)medische wetenschap. Roan is jurist en bio-ethicus (beide KUL) en behaalde een postgraduaat in het vermogensbeheer (EMS).

Commentaren en reacties
Gerelateerde artikelen

Een boetefabriek met minderjarigen, valse handtekeningen op de pv’s en een burgemeester die wegkijkt. Hoe kon dit jaren duren?