Vergeten vragen van de voorbije week (242)

Ook de voorbije week werden veel vragen gesteld – en waren er ook vragen die te weinig of helemaal niet werden gesteld. Aan het begin van de nieuwe week kunnen er misschien nog enkele vragen opgeworpen worden. Zoals:

Wie zat er zoal in die beoordelings- en visitatiecommissies? 

(Aan professioneel feministe Bieke Purnelle, die klaagt dat er wordt bespaard op linkse organisaties die een positief verslag kregen van de jury: ‘Je zult maar deel uitmaken van de beoordelings- of visitatiecommissie en je zorgvuldig opgebouwde adviezen doodleuk genegeerd zien worden.’ Purnelle verzwijgt het in haar column, maar ze zetelde zelf in beide commissies. Als directrice van een gesubsidieerd ‘kenniscentrum’ rond gender, als auteur van columns die altijd schoppen naar dezelfde kant. Als dat de juryleden zijn, dan verbazen de verdicten niet.)

Hoeveel Vlamingen zouden nu al gewag maken van migratiedruk? 

(Aan de Europese Commissie, die België heeft aangeduid als ‘risicoland voor migratiedruk’: ‘In die risicolanden zijn er bijvoorbeeld veel migranten, staan opvangsystemen onder druk of is migratie als wapen ingezet.’ Het heeft nog lang geduurd – zeker als je in het achterhoofd houdt dat de Europese Commissie gevestigd is in Brussel, waar je toch moeilijk naast de migratiedruk kan kijken. Wat moet hier eigenlijk nog gebeuren voor de migratiedruk écht erkend wordt? En dan graag ook verlicht.)

Wat zouden uw dochters vinden van een gearrangeerd huwelijk?

(Aan senator Goedele Liekens (Open Vld), die heel wereldwijs is: ‘Ik heb op al mijn reizen met de VN zoveel alternatieve mogelijkheden gezien. Gearrangeerde huwelijken kunnen heel goed zijn, en dat gebeurt vaker dan je denkt.’ Dus dáár zijn VN-reisjes goed voor. Je doet er verfrissende inzichten op!)

Hoeveel dedain voelt u voor gewone burgers?

(Aan architect Leo Van Broeck, die vindt dat alleen hij en zijn soortgenoten een stem verdienen: ‘Een kennisgerichte democratie kijkt naar data, niet naar meningen. Laat experten aan het woord.’ En ook nog: ‘Er is geen publiek debat meer. De mens kijkt naar De Slimste Mens of zit op zijn telefoon. Iedereen swipet zichzelf de vergetelheid in. En de experten blijven aan de zijlijn staan, want ze worden niet au sérieux genomen.’ Dit is de voormalige Vlaamse bouwmeester, in een zoveelste interview, waarin hij door zowel zichzelf als de interviewer heel serieus genomen wordt.)

Welke kritiek is dan nog legitiem? 

(Aan journalist Filip Feyten, die kritiek op de BBC afdoet als ‘een georkestreerde campagne’: ‘Je moet je bij al die kritische verhalen afvragen wie ze brengt en waarom ze dat doen. Het in twijfel trekken van betrouwbaarheid en objectiviteit is een geliefkoosde tactiek.’ Alsof journalistieke fouten minder een probleem zijn als ze worden aangeklaagd door de concurrentie. Alsof kritiek geen hout meer snijdt als er een georganiseerde oppositie is. ‘Georchestreerde campagnes’ zijn doorgaans geen enkel probleem zolang ze de juiste doelen dienen – en geen openbare omroep viseren.)

In welke wijken profiteren ze van ons sociaal systeem? 

(Aan commentaarschrijver Bart Bijnens, die keek naar de documentaire over de werkloosheidscultuur en de sociale fraude in Wallonië: ‘Ook in Limburg zou je vandaag in bepaalde wijken een concentratie van dergelijke verhalen kunnen vinden.’ Noem die wijken dan. Als je als journalist op de hoogte bent van wantoestanden, waarom beperk je jezelf dan tot toespelingen?)

Welke visie op Vlaanderen schemert door in die titel? 

(Aan Gazet van Antwerpen, die met grote letters kopte: ‘Ook in het jeugdvoetbal is racisme nooit ver weg’. Die titel sleurt het héle jeugdvoetbal door het slijk, op basis van één incident, dat overigens betwist wordt: op de klacht over racisme volgde een tegenklacht laster en eerroof. Die ‘nooit’ suggereert dat racisme altijd onderhuids aanwezig is rond het voetbalveld, die ‘ook’ impliceert dat de rest van onze samenleving er evenzeer van doordesemd is. Misschien vinden ze ook bij GVA dat het bij de Vlaming in zijn DNA zit?)

Hoe teergevoelig zijn jullie?

(Aan HBVL, nu de Limburgse komiek Yannick Noben vertelt over zijn relatie met de krant: ‘Het Belang van Limburg heeft mij botweg gecanceld, nadat ze me hadden gevraagd om filmpjes te maken waarin ik een grap verzon bij een aantal krantenkoppen. Op basis van één mop in de try-outfase beslisten ze om het project af te voeren, wegens ‘vrouwonvriendelijk’. Dat paste niet bij hun imago, kreeg ik te horen.’ Wij dachten altijd dat er veel voor nodig was om HBVL te laten zwijgen over een Limburger – maar blijkt dat er verrassend weinig voor nodig is.)

Wat voor boeken maken het meeste kans op een prijs?

(Aan de jury van de Boekenbon Literatuurprijs, die een boek bekroonden over onder meer ‘koloniaal geweld’, ‘de mannelijke blik in wetenschap’ en ‘klimaatrouw’. De andere genomineerden waren een boek waarin de mens wordt weggezet als invasieve exoot en een wapenfabriek wordt bezet, een boek over een nazi-concentratiekamp, een ander boek waarin de jaren 30 worden vergeleken met vandaag en een boek waarin de middeleeuwen worden afgezet tegen onze ‘wegwerpmaatschappij’ met ons ‘ik-op-stukbeleid’. Herkent u ook een paar rode draden?)

Is dat een dreigement?

(Aan politicologe Nadia Nsayi, die restitutie wil van alle Afrikaanse kunstvoorwerpen in westerse handen: ‘Laten we niet onderschatten hoe de groeiende bewustwording rond koloniale misdaden, zoals roofkunst, een onrechtvaardigheidsgevoel, ergernis en boosheid voedt. Ik ben bang dat dit op termijn leidt tot geweld in musea.’ Geef toe aan onze eisen of verwacht u aan vandalenstreken – klinkt als een column in een kwaliteitskrant.)

Hoe representatief is dit voor de rest van Afrika?  

(Aan iedereen die dus vindt dat we ‘roofkunst’ moeten terugsturen naar Afrika, nu het helemaal fout loopt met de beroemde Benin-bronzen. Verschillende westerse landen en instellingen stuurden kostbaarheden naar Nigeria – maar nu maken de Nigerianen onderling ruzie over het eigendomsrecht. En dat doen ze met honkbalknuppels in de hand – het ‘geweld in musea’ waarvoor gewaarschuwd wordt, maar dan in Afrika. Hoe vaak moeten restituties nog in de soep draaien vooraleer we lessen trekken?)

Wat als de voorzitter van Vooruit altijd in de buurt blijft? 

(Aan de moeder van Conner Rousseau, die nog altijd de was doet van haar 33-jarige zoon: ‘Wanneer stop je daarmee? Als je kinderen veraf gaan wonen. Met Eloïs heb ik dat geluk, met Conner niet. Hij woont vlakbij.’ Iemand moet deze arme vrouw toch eens vertellen dat veel ouders daar al véél vroeger mee stoppen en dat kinderen zelfs hun was kunnen doen als ze nog thuis wonen. Binnenkort mag mevrouw ook babykleertjes wassen, want Rousseau heeft al aangekondigd dat hij – desnoods alleen – een kind wil: ‘Mijn moeder gaat over 2 jaar met pensioen en woont vlakbij.’ Wat een man, wat een wereldbeeld.)

Zit u zelf ook nog met vragen? Blijf er niet mee zitten. Stel ze hardop in een reactie op dit stuk.