Vlaamse Beweging in actie

Ook Johan Van den Driessche maakt de vergelijking met het Egmontpact: ‘we moeten actie voeren zoals met Egmont. Omdat in Brussel en de Rand zaken worden opgegeven die ons later zuur gaan opbreken.’ Erik Stoffelen ziet het nog fundamenteler: ‘de Vlaamse Beweging moet het democratische deficit van België op de politieke agenda houden, zoals ze dat ook met BHV heeft gedaan. Dat wordt de uitdaging, de druk moet hoog blijven. En dan presenteren we de rekening aan de B-partijen op hun samenvallende verkiezingen. Als die opnieuw het communautaire als thema hebben, zullen ze snel ondervinden hoe fijn samenvallende verkiezingen zijn.’

De VVB voert al actie tegen de staatshervorming. Guido Moons: ‘onze slogan is “Di Rupo-akkoord: niet in mijn naam”. We zullen niet enkel slogans bovenhalen, maar ook met argumenten uitleggen waarom we tegen zijn en alternatieven aanbieden. We zullen ook specialisten aan het woord laten om te laten zien dat onze argumenten niet zomaar de kritiek zijn van wat hardliners die nooit akkoord gaan. De modale Vlaming moet het potverterende België onderhouden, dat is niet waar hij op 13 juni 2010 voor gestemd heeft. Wij zullen blijven protesteren.’

Erik Stoffelen kijkt al verder. ‘Die organisaties binnen de Vlaamse Beweging die voor onafhankelijkheid zijn, moeten dat verder uitdiepen en vorm geven. We moeten inhoudelijk werken en aangeven dat het mogelijk is, dat obstakels op een aanvaardbare manier weg te werken zijn. We moeten de Vlamingen ervan overtuigen dat onafhankelijkheid wel degelijk een goede oplossing is.’