De hittegolf loopt op haar einde en de breinschade kan opgemeten worden. Naar het schijnt is een omgevingstemperatuur van 24 graden de bovengrens voor normaal werkende hersenen.

Hoger wordt de ratio op de proef gesteld en krijgt het reptielenbrein de bovenhand. Modale politieke discussies krijgen snel een geur van garnalen die levend worden gekookt. Gelukkig zijn er mensen die het hoofd koel houden en een eresaluut brengen aan dé winnaar in deze hittegolf: de aircobusiness.

Zo verdeelt de Limburgse weerman Ruben Weytjens niet minder dan honderd mobiele koeltoestellen onder zijn volgers. Een publiciteitsstunt van het desbetreffende merk waar Ruben vermoedelijk iets aan over zal houden, namelijk een échte, ingebouwde versie met buitenunit. In feite een mensenrecht, maar voorlopig nog voor de ‘happy few’.

Cultuuroorlog

Wie zich ook nog moet behelpen met het mobiele model is Maarten Boudry, de man die beweert door de media gecanceld te zijn maar die in De Volkskrant een hevig pro-aircopleidooi mocht publiceren (dat woordelijk nog eens werd overgenomen door De Morgen). Daarmee lijkt de sector goed bediend en mag ook Maarten aanspraak maken op een volwaardig geïnstalleerde versie, geschonken door een sponsor.

Enig gevoel voor drama kan de filosoof in zijn promotiestunt niet ontzegd worden. Voor hem zitten we namelijk midden in een nieuwe cultuuroorlog. Ditmaal niet eentje rond Zwarte Piet — dat is voor de wintermaanden — maar een strijd op leven en dood tussen lieden met gezond verstand en de ‘aircofoben’ (sic), die gewoon tegen elke vorm van vooruitgang zijn in naam van het klimaat. In feite reageert Boudry vooral op een artikel in De Standaard, die haar lezers enige aircoschaamte probeert aan te praten.

Maar voor de rest: dat aircofobisch complot? Wie zijn ze? Waar zitten ze? Niemand verbiedt u om zo’n ding in huis te halen, voor zover nog voorradig. De politiek heeft een achterstand inzake hittebeheer, dus houden ze zich gedeisd of sturen elkaar de Zwarte Piet. Hadden de socialisten toch maar airco’s uitgedeeld, in plaats van wasmachines. Zelfs de groenen hopen dat Ruben Weytjens zijn liefdadigheidsactie voortzet, wetende dat vooral de grootste sukkels nu afzien.

De zon: het probleem en de oplossing

Laat ik even technisch resumeren, want ik pretendeer een groene jongen te zijn én dol op techniek, zonder er een cultuuroorlog bij te hoeven sleuren. Airconditioning haalt warmte uit de omgevingslucht en voert die af. Het is een gewone warmtepomp (waar je vandaag subsidies voor krijgt), zoals ook een koelkast of een diepvriezer er een is. Voor die extractie is energie nodig en laat nu net de zon, die de hitte veroorzaakt, de energie leveren om ze af te voeren. Volgens de wetten van de thermodynamica kan je het binnen kouder maken, naarmate het buiten warmer wordt: dat is een geschenk van de natuur.

‘Oeps, dan verplaatsen we alleen maar het probleem’, zult u zeggen. Neen, want ook die restwarmte kan gerecycleerd worden tot energie. Men zou dus theoretisch gezien heel de Sahara kunnen ombouwen tot een stoomketel die energie levert aan een reusachtige koelinstallatie. Dat moet deze dagen een troost zijn, zij het niet direct voor de ongelukkigen die momenteel onder een heet dak wanhopig met waaiers wapperen.

Volgens de wetten van de thermodynamica kan je het binnen kouder maken, naarmate het buiten warmer wordt: dat is een geschenk van de natuur

En dan kom ik bij het libertarische kernmotto: ‘Reken niet op de overheid, help jezelf.’ Politici die niet verder kijken dan hun zwembad lang is, zoals Theo Francken, moedigen in feite mensen aan om het politieke bestel te laten voor wat het is en hun lot in eigen handen te nemen. Door bijvoorbeeld in hun tuintje zelf een zwembad te graven, al dan niet met toelating van de overheid en haar 1.001 regels. Een eigen energiebeheer is de volgende stap. Om zoveel mogelijk zelfvoorziening te creëren, heb je drie zaken nodig die goed op elkaar zijn afgestemd: a) zonnepanelen, b) batterijen die de bekomen energie opslaan en deze afgeven als het nodig is en c) uiteraard energiezuinige apparatuur.

Ontkoppelen

Burgers die echt zichzelf willen behelpen, dat vindt het systeem maar niks. De overheid volgt een en ander met argusogen en wil de controle behouden. Tot op vandaag moet je aangeven hoeveel zonnepanelen én batterijen je thuis hebt staan, waarmee je eigenlijk de problemen van de overheid oplost. Misschien om er in een volgende stap belastingen op te moeten betalen. Mijn raad: geef ze gewoon niet aan. Dat de staat zich bemoeit met haar kerntaken, zoals zien dat de treinen op tijd rijden, en er verdomme voor zorgt dat alle scholen, ziekenhuizen en rustoorden koel zijn in de zomer en warm in de winter. Anders kunnen we de overheid net zo goed afschaffen.

Daarnaast moet autonomie een sleutelbegrip worden en is de rol van de staat als grote schoonmoeder gedateerd. Uiteraard heeft niet iedereen de mogelijkheid om zijn dak vol met zonnepanelen te leggen. Daarom zou het goed zijn dat de gezinnen, eigenaars en huurders in de straten, wijken en gemeentes de koppen bij elkaar steken om zelfvoorzienende netwerken op te zetten.

Daarnaast moet autonomie een sleutelbegrip worden en is de rol van de staat als grote schoonmoeder gedateerd

De bedoeling is uiteindelijk om zich af te koppelen van de grote energieleveranciers (‘off-grid’), waardoor men niet langer afhankelijk is van schommelende stroomprijzen, allerlei heffingen en toeslagen, storingen in het net, onderbrekingen, enzovoort. Het bekendste experiment ter zake is de Noord-Duitse gemeente Feldheim, die volledig ‘energie-autonoom’ (los van het elektriciteitsnetwerk) draait.

Decentralisatie is democratisch een winstpunt én het is strategisch belangrijk. Zelfs bij kernenergie zijn kleine, modulaire reactors te verkiezen boven één megareactor. Centralisme en dirigisme, zowel vanwege de overheid als van grote privémonopolies, zijn nefast en maken ons kwetsbaar. Dat geldt voor energie, voedselvoorziening, digitaal verkeer, eigenlijk alles. Denk maar aan het AZ Sint-Lucas in Gent, waar men geen operaties meer kon uitvoeren omdat de server, die de patiënteninfo beheert, het door de hitte had laten afweten. Bleek dat het ziekenhuis zich door Franse IT’ers een systeem had laten aansmeren met een centrale server die in… Parijs is gelokaliseerd. Waar het nog heter is dan bij ons. Waar het servertje thuis tikt, tikt het nergens, moge de les zijn uit deze miskleun.

Conclusie: ‘Never waste a good crisis.’ De hittegolf was een stresstest voor het systeem, maar veel belangrijker: een bewijs dat het ongezond is om al te veel op dat systeem te rekenen. Aircologisch, toch?

Energiefractuur

Strandnaakt

Festiverval

De week van Vlasti!

Airc-NO!

Schuldenbergstreek