fbpx


Multicultuur & samenleven
singlesclub

Daten in groep is voor gevorderden

De alleenwoner deel 3



‘Zo’n singlesclub, wat is dat voor een raar businessmodel,’ verwonderde zich de mannelijke helft van een kwiek koppel uit mijn entourage. ‘Het is alsof ik in mijn bridgeclub mensen zou aantrekken door hen te leren bridgen, maar zodra ze dat kunnen moet ik hen vragen op te hoepelen. Wég lidgeld. Leg mij dat eens uit, hoe werkt zo’n singlesclub eigenlijk?’ Of hoe een portie nuchterheid het drama van daten in groep scherpstelt. Daten in groep is voor gevorderden, maar wie…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


‘Zo’n singlesclub, wat is dat voor een raar businessmodel,’ verwonderde zich de mannelijke helft van een kwiek koppel uit mijn entourage. ‘Het is alsof ik in mijn bridgeclub mensen zou aantrekken door hen te leren bridgen, maar zodra ze dat kunnen moet ik hen vragen op te hoepelen. Wég lidgeld. Leg mij dat eens uit, hoe werkt zo’n singlesclub eigenlijk?’

Of hoe een portie nuchterheid het drama van daten in groep scherpstelt. Daten in groep is voor gevorderden, maar wie lid wordt van zo’n singlesclub is vaak een beginner, begon ik uit te leggen, iemand die worstelt met relaties aan te knopen, het een-op-een-contact te confronterend vindt en dan maar kiest voor de wazige weg van de groep waar je geen blauwtje kan lopen of toch alleszins geen dat schreeuwerig zichtbaar is.

Leen

Zo is er het verloren verhaal van Ludwig en Leen, allebei schrikbarend bedachtzaam. Ze treffen elkaar voor de tigste keer, dit keer in Diksmuide, voor een IJzerwandeling met de vrijgezellenclub.

Ludwig stond inwendig panikerend maar schijnbaar onbewogen voor zich uit te staren toen hij haar zag aankomen in haar wagen. Hij was 44, directeur in een groot bedrijf en vrijgezel met het strakke plan om daar verandering in te brengen. Leen was 36, manager in een al even groot bedrijf en single met dito plan. Hij stak een sigaret op en slenterde naar een groepje vrouwen dat onmiddellijk tegen hem begon te kirren. Hij was dan ook een knappe man, twee eigenschappen die zeldzaam waren in de club. Zij zwaaide naar hem maar hij deed alsof hij haar niet zag.

Waarom negeer je mij? Wat is er met jou aan de hand? Wat zoek je bij die vrouwen? Die zijn toch te pompeus, te oud en te dom voor jou? Hebben die iets te vertellen en wat dan? Vind je ze boeiend? Wat hebben zij méér dan ik? Hebben ze kinderen, want die wilde jij toch niet meer? Wat wil je eigenlijk in het leven? Wie ben je? Wat doe je bij deze club? Waarom kan je alleen maar gepassioneerd praten over je werk en val je stil als het over je privéleven gaat? Hoe kan je nu als personeelschef bezig zijn met de ontwikkeling van je werknemers en daar nog prijzen voor winnen ook als je zelf op persoonlijk vlak in je comfortzone blijft hangen? En wat is dat met je zieke ouders die je altijd maar als theatraal excuus gebruikt om niet buiten de club te moeten afspreken met mij?

Dat had Leen allemaal graag tegen Ludwig gezegd, dat ging allemaal door haar hoofd. In plaats daarvan zei ze na de wandeling alleen: ‘Ah, Ludwig, jij bent hier ook!’

Ludwig

Er nestelde zich een mist van onbehagen tussen hen toen ze met de groep naar een cafeetje struinden.

Waarom nestel je je weer naast mij, alsof we een koppel zijn zonder het te zijn? Stop met mij op elke godverdomse activiteit aan te klampen met jouw overdadige aandacht. We hebben interessante gesprekken over ons beroep, maar ook niet meer dan dat. Stop die geladen subtiele opdringerigheid. Ik ben niet geïnteresseerd in jou als potentiële partner. Ik vind zo’n weekendwandelingen leuk en ik praat graag met veel mensen. Jij laat mij niet eens de tijd om verliefd te worden op iemand. Wie zijn eigenlijk al deze vrouwen die zich hebben opgetut maar hun provinciale beperktheid niet kunnen wegschminken? Wil ik wel mijn hart verliezen aan iemand hier? Laat. Mij. Alsjeblieft. Gerust.

Dat had Ludwig allemaal graag tegen Leen gezegd, maar in plaats daarvan babbelde hij met een geraffineerde onverschilligheid met iedereen behalve met haar, tot de groep opbrak en iedereen huiswaarts reed.

Vissen kijken

Leen wilde deze keer niet capituleren voor haar onvermogen om de onderhuidse wrevel te benoemen. Ze liep hem na toen hij naar zijn auto liep en zei: ‘Ludwig, mag ik eens iets vragen? Waarom ontloop je mij al de hele dag?’ Hij draaide zich om met een trage, achteloze manier die bijna aan arrogantie grensde en repliceerde beheerst terwijl hij nog wat spullen in zijn koffer legde: ‘Hoe bedoel je? Ik was vandaag gewoon in ander gezelschap.’ Leen liet zich niet van de wijs brengen en drong aan: ‘Je ontloopt mij, dat was de vorige keren niet zo.’ Het moeizame begin van een gesprek eindigde abrupt toen hij tot zijn eigen verbazing eruit flapte: ‘Laat mij gerust. Ja?’

De activiteiten nadien liet ze hem gerust, ze was gemaakt vrolijk en ging in op avances van andere mannen terwijl haar hart in scherven lag. Af en toe keek ze naar hem in de hoop iets vertrouwds van hun eerste ontmoetingen terug te vinden, maar ze kwamen niet meer nader tot elkaar en leerden elkaar niet eens echt kennen.

‘Dat er genoeg vis in de zee zit’ is dan een oppepper compleet naast de kwestie. Vrijgezellen leren in zo’n singlesclub wel andere alleenstaanden kennen maar ze leren er geen relaties aangaan. Ze leren wel naar vissen kijken maar geen vissen vangen. En voor sommigen is de comfortzone van het kijken ook prettiger dan die nieuwe ervaring van het vangen, binnenhalen, houden en houden van. Of om het met de woorden van een vrijgezel te zeggen na een afgesprongen pril begin: ‘Ach, het is goed zo. Ik miste toch het daten. Je spreekt af met een onbekende en dat is spannend. Nadien ga je naar huis en zijn er geen verwachtingen. Heerlijk.’ Zo is een jaar bij een singlesclub om voor je er erg in hebt en moet het lidgeld opnieuw worden gestort. Ktsjing! Kassa kassa!

Volgende week gaat het over vrijgezellen die hun plaats niet kennen, of althans niet de plaats die de samenleving hen toebedeelt.

[ARForms id=103]

Lieve Van den Broeck

Juriste. Eerst de naakte feiten en het gezond boerenverstand. Dan pas het recht.