Democratische oppositie toont vastberadenheid voor regimewissel in Iran

Het is deze maand exact 46 jaar geleden dat in Iran een anti-monarchistische revolutie plaatsvond. Hoewel veel Iraniërs streefden naar democratie, grepen islamitische geestelijken toen de macht en vestigden ze er een van de meest repressieve dictaturen in de moderne geschiedenis.

Toch heeft de Iraanse bevolking haar strijd voor vrijheid en democratie nooit opgegeven. De voorbije decennia hebben zij een sterke verzetsbeweging opgebouwd, geleid door de Nationale Raad van Verzet van Iran (NCRI). Al sinds de jaren tachtig roept de NCRI op tot een regimewissel in Iran. Ondanks enorme obstakels is de organisatie vastberaden gebleven in haar missie en heeft zij zich gefocust op de totstandbrenging van een vrij en democratisch Iran. Ter gelegenheid van de verjaardag van de revolutie van 1979 organiseerde NCRI begin deze maand een grote bijeenkomst op Denfert-Rochereau in Parijs.Tienduizenden Iraniërs uit heel Europa, waaronder honderden uit België, namen deel aan dit evenement. Zij riepen de Europese regeringen op om het recht van Iraniërs op een regimewissel en het recht op zelfverdediging tegen brutale repressie te erkennen. Oud-premier Guy Verhofstadt (Open Vld) was een van de hoofdsprekers op het evenement: ‘2025 wordt het jaar van verandering voor Iran. Het beleid van appeasement moet stoppen’, verklaarde Verhofstadt in zijn toespraak. ‘Net zoals Syrië zich heeft bevrijd van Bashar al-Assad, zal Iran zich bevrijden van de mullahs.’ Verhofstadt veroordeelde sterk de nucleaire ambities van het regime en de manipulatie van internationale onderhandelingen. Ook riep hij westerse regeringen op om een harde houding aan te nemen tegenover het regime in Teheran.

Executies

Maryam Rajavi, de verkozen president van NCRI, sprak de demonstranten toe via een videoboodschap. Zij benadrukte de vastberadenheid van Iraniërs en hun recht op verzet. ‘Met of zonder onderhandelingen, met of zonder kernwapens – een opstand en de omverwerping van het regime zijn onvermijdelijk’, aldus Rajavi. De val van de Syrische dictator al-Assad heeft de kwetsbaarheid van de Iraanse theocratie blootgelegd. Het regime slaagde er niet in zijn strategische positie in de regio te behouden. Vandaag wordt het onvermijdelijke karakter van een regimewissel in Iran breed erkend. Decennialang heeft het westerse beleid van appeasement de Iraanse leiders in staat gesteld hun proxy-milities uit te breiden, hun nucleaire programma tot aan de rand van bewapening te brengen en terreur en gijzelneming als winstgevende tactieken te gebruiken. In het binnenland gebruikt het regime repressie om zijn macht te behouden. In 2024 bereikte het een nieuw record in wreedheid, met minstens duizend executies. Onder de geëxecuteerden bevonden zich negen politieke gevangenen, waaronder demonstranten van de opstanden in 2022. De zaken van Mehdi Hassani en Behrouz Ehsani, twee politieke gevangenen gelinkt aan PMOI/MEK, veroorzaakten wereldwijde verontwaardiging. Hoewel hun executie tijdelijk is opgeschort, blijft hun leven in groot gevaar.

Vrij Iran

Hoewel de overgang van macht na een revolutie grote uitdagingen met zich meebrengt, heeft NCRI een duidelijke en gestructureerde routekaart naar democratie uitgestippeld. Dit plan heeft brede internationale steun gekregen. De kern ervan wordt gevormd door het tienpuntenplan van president Rajavi. Dit plan garandeert fundamentele mensenrechten voor elke Iraniër en voorziet in een democratische republiek gebaseerd op de scheiding van kerk en staat, gendergelijkheid, de afschaffing van doodstraf, een onafhankelijke justitie en de opberging van de nucleaire plannen. De verantwoordelijkheid om Iran naar vrijheid en democratie toe te leiden, ligt in handen van Iraniërs. Maar de internationale gemeenschap heeft minstens de morele plicht om zich achter hun waarden te voegen en zich solidair te tonen met het Iraanse volk in hun strijd. Want hoewel de toekomst onzeker blijft, staat één waarheid vast: de strijd voor vrijheid en democratie eindigt pas wanneer het volk alle dictators heeft omvergeworpen en een toekomst gebaseerd op vrijheid en gerechtigheid heeft omarmd.