fbpx


In Wallonië
MCC

Gérard Deprez: ‘Trots om liberaal te zijn, ik vind dat maar niks’

25 jaar MCC: waarom Georges-Louis Bouchez maar beter rekening houdt met de Franstalige christendemocratie


Aangeboden door deze bibliotheek


Dit plus-artikel wordt u aangeboden door deze bibliotheek die voor u een abonnement nam.

Vindt u het interessant? Neem dan vandaag uw eigen gratis proefabonnement van 30 dagen.



Na de affaire-Dutroux woei er een revolutionaire wind door België. In Franstalig België kwamen enkele leden van de toenmalige PSC (Parti Social Chrétien), de christendemocraten, tot de conclusie dat de politiek anders moest. Minister van Staat en Europees Parlementslid Gérard Deprez was tot het voorjaar van 1996 voorzitter van die PSC. Toen echter Charles-Ferdinand Nothomb werd verkozen tot voorzitter, werd Deprez uit de PSC gezet. Eind 1997 besloot Deprez daarop de MCC (Mouvement des Citoyens pour le Changement) te stichten.…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Na de affaire-Dutroux woei er een revolutionaire wind door België. In Franstalig België kwamen enkele leden van de toenmalige PSC (Parti Social Chrétien), de christendemocraten, tot de conclusie dat de politiek anders moest. Minister van Staat en Europees Parlementslid Gérard Deprez was tot het voorjaar van 1996 voorzitter van die PSC. Toen echter Charles-Ferdinand Nothomb werd verkozen tot voorzitter, werd Deprez uit de PSC gezet. Eind 1997 besloot Deprez daarop de MCC (Mouvement des Citoyens pour le Changement) te stichten.

In de eerste plaats was de MCC bedoeld als een toenadering van christelijk geïnspireerde politici tot de liberalen. In Deprez’ ideale wereld zou die nieuwe beweging de brug kunnen zijn tussen de liberale en humanistisch-christelijke partij. Maar bij de PSC — toen nog voluit onderdeel van het Belgische machtsestablishment — viel dat streven op een koude steen.

Deprez bracht zijn MCC dan maar onder bij de PRL (Parti réformateur libéral), een van de voorlopers van wat in 2002 de liberale MR zou worden. Vanaf 2002 maakt de MCC integraal onderdeel uit van de MR.

Blitz Charles Michel

Wat is de macht van de MCC vandaag? Doorbraak trok naar Bastogne/Bastenaken om er een impressie van te krijgen. In Bastogne werd afgelopen weekend immers het 25-jarige bestaan van de beweging gevierd en Deprez’ lange voorzitterschap (tot 2020) in de bloemetjes gezet door de huidige voorzitter, Marie-Christine Marghem. Marghem wist een reeks sympathisanten, MR-kopstukken en ook de christendemocraten Benoît Lutgen en Joëlle Milquet te strikken voor de viering. Uiteraard ontbrak ook MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez niet. Voorzitter van de Europese Raad Charles Michel pleegde een flitsbezoek.

Veruit het interessantst die dag was de cryptische speech van Gérard Deprez zelf:

‘Ik behoor tot de laatsten van wat men de politieke dinosaurussen noemt. De meesten van deze generatie zijn al dood. Ook vandaag blijf ik een overtuigd centrist, een man van het midden. Ik geloof in het christelijk geïnspireerde personalisme als basis van mijn politieke overtuiging. En dat wil ik ook duidelijk zeggen aan onze voorzitter, Georges-Louis Bouchez.’

Dag en nacht verschil

Dat zijn niet zomaar loze woorden. Deprez stond in 2019 in de coulissen als een van de believers in een MR-voorzitterschap van de jonge, stormachtige Bouchez. Beide politici verschillen inhoudelijk dag en nacht. Deprez is een kind van de twintigste eeuw: zijn vader en oom werden gefusilleerd door terugtrekkende Duitse troepen tijdens het Ardennenoffensief. Daarom ontpopte hij zich tot overtuigd Europeaan en man die de Kerk in het midden houdt. Bouchez is een millennial: vingervlug op sociale media en hij schroomt, als kind van kleine zelfstandigen, niet om een donkerblauwe populistische kaart te trekken. Beide heren hebben echter wel gemeen dat ze geboren oratoren zijn.

‘Deprez is de enige christelijke rocker die ik ken’, zo zegt Bouchez:

‘Wat Gérard deed vijfentwintig jaar geleden was het pad effenen voor dezelfde strijd als vandaag: een volwaardig rechts alternatief zijn voor de macht van links in Wallonië. Zijn huwelijk tussen het liberalisme en het personalisme kan ik in tegenstelling tot wat u misschien denkt wel smaken. Liberalisme is voor mij niet hetzelfde als individualisme. Het individu beweegt zich altijd binnen een politieke ruimte. Daardoor kan één individu niet de exponent van de politieke vrijheid zijn’, aldus de huidige MR-voorzitter.

Niet trots om liberaal te zijn

‘Gérard is nog altijd de beste Franstalige politieke analist die ik ken’, vervolgt Bouchez. ‘In 2019 was hij de eerste die me vertelde dat ik me klaar moest maken om voorzitter te worden.’

Op verschillende manieren had Bouchez het echter niet onder de markt tijdens de viering. Niet iedereen van de aanwezigen is fan van Bouchez’ stijl. Het personalisme en de cultuur van het midden hebben bij MCC nog altijd de bovenhand. Het meest kernachtig wordt kritiek verwoord door Deprez zelf:

‘Ik stoor me mateloos aan al dat gekoketteer met de slogan “Trots zijn om liberaal te zijn” van Georges-Louis Bouchez en Egbert Lachaert. Dat is identitarisme. Ik vind dat maar niks. Dat overtuigt mensen niet die niet liberaal zijn, maar niet links willen stemmen. Zulke slogans zijn er alleen voor de overtuigde liberalen die al bij ons zitten. We hebben de stemmen van het midden nodig als we de macht van de PS willen breken.’

‘Maar ik ben er wel rotsvast van overtuigd dat Bouchez begrijpt wat het personalisme inhoudt. Niet alles in het leven bestaat ter promotie van het individu, zoals hijzelf in zijn speech heeft aangegeven’, zegt Deprez aan Doorbraak.

Adolescent

En dan is er de aanwezigheid van Bastenakens burgemeester Benoît Lutgen en madame non Joëlle Milquet. De eerste was de laatste voorzitter van het cdH (Centre démocrate humaniste) voordat Maxime Prévot van die partij het onchristelijke Les Engagés maakte. De tweede was vóór Lutgen voorzitter. Beide kennen Deprez goed uit het verleden. Vooral Lutgen was dan ook erg op zijn gemak tussen de MCC- en MR-kopstukken. Of waar anders mag iemand van een andere partij en plein public tegen de voorzitter van de MR zeggen: ‘Wil iemand de telefoon van onze adolescent wegnemen, want hij is niet aan het opletten’?

Tijdens de voorstelling van het nieuwe partijprogramma van Les Engagés nog niet zo lang geleden waren zowel Lutgen als Milquet niet aanwezig.

Christophe Degreef