Mag Herman uit Deurne-Noord ook een kindje kopen?

Laat mij maar al meteen een verontschuldiging op u, gewaardeerde lezer, afsturen. Onderstaand stuk is geschreven uit de (onder)buik: als trotse vader, maar ook als homo die het grootste respect heeft voor moeders (u weet wel, ‘birthing people’) en de onvoorwaardelijke liefde waar zij kinderen mee doen opgroeien. In Antwerpen vallen ze pas de 15de augustus te beurt, maar alvast bij deze: dank u!

Over naar Herman uit Deurne-Noord: het lijkt wel de nieuwe partner van Deborah van de kassa. Deborah en Herman zijn onze Henk en Ingrid (destijds gelanceerd door Geert Wilders van de PVV). Herman en Deborah hebben geen boodschap aan Dalilla Hermans die op kosten van de belastingbetaler Japan wijzer mag gaan maken over de ondraaglijke discriminatie in ons geplaagd landje. En zij liggen hoegenaamd niet wakker van de rapportjes die mijnheer Baert opmaakt over, godbetert, steak-friet.

Baby aanschaffen

Waar ik wel van wakker lig, is dat Herman (sorry Deborah, hier gaat het even niet over jou), zelfs in Deurne-Noord, homo zou kunnen zijn. Ik behoor ook tot dat clubje en heb ook het geluk (nou ja…) mogen kennen op te groeien in Deurne-Noord. Wij woonden pal tussen twee supermarkten: de Jawa en supermarkt Francken. Over keuzestress gesproken!

Ik lig wakker van homoseksuele Herman die niet de middelen heeft om zich een baby aan te schaffen. De luchtigheid waarmee dit relatief nieuwe thema, namelijk twee welstellende homo’s die het geregeld krijgen een baby tot de hunne te maken (met uitsluiting van de moeder), wordt gebracht stoort me enorm. Het Laatste Nieuws bijvoorbeeld kopte dat Stijn Baert, samen met zijn partner, vader is geworden.

If something is too good to be true, it usually is: Google brengt raad. Een eenvoudige zoekopdracht leidt meteen door naar de ‘surrogacy’-diensten die in Georgië (het land, niet de Amerikaanse staat) worden aangeboden. Leest u even mee: ‘In Georgia there has been a marked growth in surrogacy from 2010. Georgian couples made up the majority of Intended parents through surrogacy in Georgia from 2008-2010. However from 2010, Georgia has become increasingly used by intended parents from the UK, USA, Israel, Australia and mainland Europe.’

In een artikel van februari van dit jaar, verschenen op Radio Free Europe, wordt zelfs gesproken over Georgische activiteiten van egg-harvesting, het oogsten van vrouweneitjes. Vrouwen uit Kazachstan en Thailand doen uit de doeken hoe agentschappen als tussenpersonen fungeren en blijkbaar nalaten de draagmoeders correct (of tijdig) te betalen. In het artikel wordt Anastasia (ik deel doelbewust de naam van de dame mee omdat de anonimiteit van het gehele gebeuren hier net het schrijnende element is) aan bod gelaten die uitlegt dat ze het beloofde voorschot wegens het zich laten zwanger maken, nooit mocht ontvangen. Zoals het goede zakenlui betaamt, wenst men zeker te zijn van de afstand van het kind en betaalt men pas uit nadat er ‘geleverd’ is?

Kinderen hebben rechten

Net vandaag lees ik dat mijnheer Robrecht Bothuyne, ondervoorzitter van gezinspartij cd&v, een pleidooi houdt voor meer kinderen in Vlaanderen. Kan zijn: maar niet op deze manier alsjeblief! Kinderen zijn geen hebbedingen die het eigen leven compleet maken. Ze staan niet op een ‘to-do-lijst’. Kinderen hebben eigen rechten en horen nog minder aangewend te worden in zelfpromotiefotootjes die verspreid worden onder bevriende journalisten — dat het gezicht van de baby daarbij afgewend wordt van de camera maakt daarbij niet uit.

Dit jonge, o zo kwetsbare leven, wordt op deze manier meegesleurd in een normalisatiecampagne waar het kind geen eigen zeg over heeft gehad. En mag ik de kersverse vaders — ik zal dan ook maar het meervoud aanwenden in navolging van HLN — herinneren aan een arrest van het Grondwettelijk Hof van 26 september 2024 in verband met fertiliteitscentra? Uit het arrest volgt dat het verwekte kind recht heeft op eerbiediging van het privé-leven en dat aan dit recht een ruime draagwijdte dient te worden toegekend.

Naar de mening van ondergetekende nederige en wel erg feilbare jurist heeft elk kind niet alleen het recht om de eigen afstamming te kennen, maar ook het recht om niet ingezet te worden in PR-campagnes van beefsteak-recensenten die bijklussen aan de UGent (of was het omgekeerd?).

Laat ons een kat een kat noemen: er is een markt voor baby’s en welstellende homokoppels zijn de spelers op deze markt die bediend wordt door zogenaamde agentschappen. En Herman? Die heeft pech, want die heeft niet genoeg geld.