Mens erger je niet: de dagelijkse combi Terzake en De Afspraak

De dagen worden stilaan langer, de avonden zonniger en de programmaschema’s slapper. Er zijn weinig noemenswaardige programma’s, laat staan dat ze een recensie verdienen. Geen wonder dat meer en meer mensen ‘kabelknippers’ worden en kijken via apps en streamingdiensten. Voor de ‘old skool’-zappers zoals — what’s in a name? — Zapman is er gelukkig nog het dagelijkse spelprogramma ‘Mens erger je niet’, de combinatie Terzake en De Afspraak.

Als de Verenigde Staten een Iraans vrachtschip enteren dat door hun blokkade wil varen, dan is het eerste wat Terzake toont een verklaring van de Iraanse minister van Buitenlandse zaken die zegt dat de VS te kwader trouw handelen. Want Iran is natuurlijk al veertig jaar te goeder trouw Hezbollah, Hamas en de Houthi’s aan het financieren.

En wanneer een item over het dramatische begrotingstekort aangekondigd wordt, dan is dat met de vraag ‘Staat de begroting er echt zo rampzalig voor als de N-VA zegt?’ Uit het daaropvolgende citaat blijkt dat het zelfs nog veel erger is dan de N-VA zegt, maar de aankondiging suggereerde net het tegenovergestelde. Dat lijkt misschien detailkritiek, maar het is de opeenstapeling van details die elke dag weer de sfeer scheppen.

Soms zinnig, soms verwarrend

Gelukkig worden in de studiogesprekken ook zinnige dingen gezegd. Professor David Criekemans die erop wijst dat Donald Trump China wil treffen, de altijd boeiende ex-kapitein lange omvaart Bart Gonnissen die opmerkt dat Amerika bewust geen tanker enterde, maar een vrachtschip koos voor een minder heftige escalatie.

Een dag later zat Inge Vrancken er over mogelijke onderhandelingen tussen de VS en Iran. ‘Trump zegt dat Amerika de sterkste onderhandelingspositie heeft, maar dat is iets wat ik toch wel betwijfel’, verklaarde de journaliste. Een verwarrende uitspraak, want dan blijkt dat ze eigenlijk de impact van de oorlog op de binnenlandse politiek in de VS bedoelde. Er volgt een citaat van Emmanuel Macron die vindt dat Libanon zelf Hezbollah moet ontwapenen, waarna Vrancken niet aangeeft dat het in werkelijkheid onwaarschijnlijk is dat Libanon zoiets überhaupt zou kunnen.

Lang gezicht

Een debat over de energiesteunmaatregelen begint met een reportage waarin professor Michel Maus vindt dat de steun aan het OCMW te beperkt is en ene Johannes Laveyne, ‘energiedeskundige’, zegt dat met de maatregelen het gebruik van fossiele brandstoffen verder aangemoedigd wordt. In de studio zit Frederik De Gucht (Anders) met een lang gezicht, maar daar kan hij niet veel aan doen. Het is nu eenmaal zijn fysiek voorkomen. Hij maakt tegenover Oskar Seuntjes (Vooruit) wel het terechte punt dat Arizona systematisch met te ingewikkelde en te laattijdige akkoorden komt.

Als het gaat over de Zweeds/Iraanse professor Djalali die nog altijd in een Iraanse gevangenis zit, mag ‘Midden-Oostenexpert’ Koert Debeuf (‘We moeten uit de NAVO stappen’) alweer opdraven. De man was de voorbije weken al zo vaak op tv als Marc Van Ranst in drie jaar covidcrisis.

Buikspreekpop

Een discussie tussen Axel Ronse (N-VA) en Aimen Horch, de nieuwe voorzitter van Groen, werd maandag bijna komisch. N-VA wil de ziekenfondsen hervormen ‘omdat er een belangenconflict is bij de controles van langdurig zieken en omdat ze te gul zijn met verlaagde tegemoetkomingen’.

Ronse argumenteerde goed, Horch ontpopte zich als buikspreekpop van Raoul Hedebouw: ‘Laat de rijken het begrotingstekort betalen’. Zo zei hij het niet, maar het kwam er wel op neer. De brave man heeft zich van partij vergist. Jammer, want we zien hem zo in staat om de opmars van PVDA op korte termijn om te toveren in een steile neergang.

Irritante hoofdvogel

Tot zover Zapmans kleine ergenissenparcours bij Terzake. Maar de irritantste hoofdvogel werd vorige woensdag toch weer afgeschoten in De Afspraak, door Gwendolyn Rutten. We weten al langer dat zij alleen in holle slogans praat, maar wat ze over het Eurovisiesongfestival uitkraamde, was zelfs voor haar doen beneden peil.

Eén voorbeeld uit vele: ‘Israël werd vorig jaar tweede omdat je als individu bij de televoting oneindig veel keer mocht stemmen’, beweerde ze. De waarheid is dat je twintig keer mocht stemmen. Dat is vrij veel, maar niet ‘oneindig veel’. In 2026 wordt het beperkt tot tien keer. Niemand van de vijf aan tafel die er een opmerking over maakte. En dus raaskalde ze maar door. Daarom: hulde aan ex-Humo-journalist Serge Simonart die als enige stevig beargumenteerde waarom hij een boycot van het liedjesfestival niet nodig vond, tenzij dan om redenen van goede smaak.

Maar de meest hallucinante hoofdvogel gaat naar Bart Schols, zijn redactie en Orry Van de Wauwel, sorry Van de Wauwer van Pax Christi dinsdagavond. De operatie ‘Beschadig Theo Francken’, gewapend met een hoge dosis giftige naïviteit, voltrok zich daar zinsverbijsterend. Hulde aan Michelle Haas (UGent) die haar uiterste best deed om de onzin te weerleggen.

Ach, misschien moet Zapman het volgende keer eens over Thuis en Familie hebben.