Migratie en deportatie: wat willen Amerikanen wél?

De handhavingsoperaties door ICE zorgden de voorbije maanden voor heel wat commotie. Hun resultaten spreken voor zich: meer dan 200.000 illegale migranten* werden het land uitgezet. Maar de dood van staatsburgers Renée Good en Alex Pretti en het (overdreven) enthousiasme waarmee de federale deportatiedienst door de straten kamde, zorgde ook voor heel wat weerstand.

De reputatie van ICE kreeg klappen, al blijft de ruimere migratieagenda van president Donald Trump opvallend populair. Dat doet vragen rijzen over wat Amerikanen écht willen. Die vraag kan op verschillende manieren beantwoord worden.

Eén manier is door op zoek te gaan naar migratieplannen die populair zijn bij een overtuigende meerderheid van de bevolking. Meerderheden die soms te vinden zijn in het brede centrum, en waarvan de ideeën afgewezen worden door de uitersten van het politieke spectrum. Alternatief gaat het om beleid dat door één partij bijna unaniem omarmd wordt, en onderschreven wordt door een substantiële minderheid van de andere. Hierna vindt u er zeven, gebaseerd op verschillende betrouwbare peilingen.

Zware misdrijven

Amerikanen (+80 procent) eisen de deportatie van illegale immigranten die van hun illegaal verblijf gebruik maken om hun land onveiliger te maken. Belangrijk is dat het niet enkel gaat over mensen die een ‘gewelddadige misdaad’ (‘violent crime’) pleegden. De oplichting van oudjes en het bezit van kinderporno zijn, bijvoorbeeld, geen geweldsmisdrijven. Dat deze illegalen geen vuisten gebruikten is echter niet irrelevant voor de laakbaarheid van hun handelen. Daarom is het correcter om te spreken over de uitzetting van illegalen die ‘zware misdrijven’ (‘serious crimes’) begingen. Iemand die eens door het rood rijdt, mag dus blijven.

Lokaal-federale samenwerking

Eén reden waarom ICE op sommige plaatsen met meer manschappen aanwezig is dan op andere, is de weigering van lokale autoriteiten om samen te werken met de federale overheid. Nochtans zijn Amerikanen voorstander van zulke samenwerking, toch voor zover ze betrekking heeft op de deportatie van criminelen.

Zo wil een duidelijke meerderheid dat sheriffs en commissarissen illegale immigranten die in de gevangenis zitten overleveren aan ICE. Eén moeilijkheid daarbij is de vraag of het enkel veroordeelden betreft, of ook illegalen die verdacht worden van een misdrijf en in voorhechtenis zitten. Maar het antwoord daarop lijkt ‘beide’.

Regularisatie van illegalen die als kind het land binnenkwamen

Een comfortabele meerderheid van de Amerikanen (+60 procent) vindt dat meerderjarige illegalen die als minderjarige de grens overstaken, uitgezonderd moeten worden van deportatie. Hen moet het verblijfsrecht toegekend worden en een manier om, op termijn, het Amerikaans staatsburgerschap te verkrijgen (‘pathway to citizenship’). Populaire voorwaarden voor zo’n regularisatie zijn een blanco strafblad en een gedegen kennis van de Engelse taal.

Minderjarigen die illegaal migreren hadden maar weinig inspraak in hun verhuis. Soms waren ze het slachtoffer van mensensmokkel. Dat doet de inheemse sympathie voor hun situatie uiteraard toenemen. Tezelfdertijd is het weinig verrassend dat de meegaandheid van de Amerikaanse bevolking enigszins verschilt voor een migrant die als 7-jarige binnengebracht werd en een 17-jarige die met zijn familie de grens oversprong. Onder andere omdat die laatste eenvoudiger de draad kan oppikken in zijn land van herkomst, het land waarin hij opgroeide.

Behoud militaire slagkracht aan grens Mexico

De belangrijkste actie van Donald Trump op het gebied van immigratie is zonder twijfel de feitelijke sluiting van de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico voor illegale migranten. Want nog los van de vraag of al aanwezige illegalen uitgezet moeten worden, zijn de meeste Amerikanen geen vragende partij voor nóg meer illegaliteit. Als dat betekent dat de zuidgrens gemilitariseerd wordt: so be it.

Geen werk voor illegalen

Amerikaanse ondernemers mogen geen illegalen tewerkstellen. Doen ze dat wel, dan worden ze bestraft, soms zwaar. De enige manier waarop migranten die onwettig in het land verblijven kunnen werken is dus in het zwart, vaak aan uurlonen die beneden het wettelijk minimum of de marktprijs voor legale arbeid liggen. Een grote meerderheid van Amerikanen (+65 procent) vindt dat totaal ontoelaatbaar en is voorstander van een verplicht gebruik van E-Verify, een federale databank waarmee iemands werkgeschiktheid (‘work eligibilty’) kan worden nagegaan.

Opmerkelijk daarbij is de sterke steun van Democraten (+65%). Opmerkelijk, omdat heel wat van diezelfde Democraten zich tezelfdertijd verzetten tegen de uitzetting van illegale aspirant-arbeiders. Daardoor cultiveren zij, veelal onbewust, een schaduweconomie van uitbuiting, toch zolang deze illegalen niet geregulariseerd worden. Dat is natuurlijk het einddoel, maar de goedkope arbeid nemen sommigen er in de tussentijd (graag) bij.

Inzetten op selectieve, legale immigratie

De commotie over de uitzetting van illegale immigranten doet soms vergeten dat Amerikanen over het (heel) algemeen een (heel) positieve indruk hebben van migratie. Meer dan 75 procent vindt [migratie an sich overwegend positief voor de Verenigde Staten. Die consensus wordt uiteraard in de hand gewerkt door de vaagheid van de vraag, maar toont wel aan dat Amerikanen niet instinctief of rabiaat tégen immigratie zijn.

De grootste overeenstemming bestaat zonder twijfel over selectieve arbeidsmigratie. Al moet ook daar meteen een kanttekening bij, aangezien ‘selectief’ niet voor iedereen hetzelfde betekent. Zo zorgde de genereuze toekenning van werkvisa aan IT’ers uit India in het verleden al voor verdeeldheid in de MAGA-coalitie. Volgens de ene zijn ze hoognodig, want onvindbaar in de VS, volgens de andere een manier om duurdere Amerikaanse concurrenten van de payroll te houden.

‘Birthright citizenship’  

Amerikanen zijn tot slot best fan van de manier waarop hun nationaliteit wordt toegekend aan pasgeborenen. De Verenigde Staten opereren primair volgens het ‘ius soli’ (het ‘recht van de bodem’), niet het ‘ius sanguinis’ (het ‘recht van het bloed’), zoals België. Belgen maken Belgen, ongeacht of ze in België geboren zijn. Aan de andere kant van de oceaan maakt Amerika Amerikanen, ongeacht of ze geboren werden uit Amerikaanse ouders. Een fundamenteel verschillende visie op burgerschap.

Volgens de huidige uitlegging van dit recht zijn de in Amerika geboren kinderen van illegale immigranten Amerikaans staatsburger. Dat frustreert het Witte Huis, dat via het Hooggerechtshof probeert een restrictievere interpretatie van de relevante grondwetsbepaling te bekomen, één beperkt tot migranten mét verblijfsrecht. Uit een peiling van YouGov blijkt dat grote meerderheden van Democraten en Republikeinen voorstander zijn van de automatische toekenning van de Amerikaanse nationaliteit aan de kinderen van legale immigranten (81 procent), maar niet voor het nageslacht van illegale immigranten (31 procent). Opnieuw maken Amerikanen een duidelijk onderscheid tussen nieuwkomers die de wet volgden en nieuwkomers die dat niet deden.

* Het betreft uitsluitend mensen die illegaal in het land verbleven, niet mensen die aan of nabij de grens werden opgepakt en teruggestuurd. De acties in onder andere Minneapolis zijn voorbeelden van die eerste categorie.