Mobiliteitsminister Annick De Ridder (N-VA) wil meer boetegeld uit trajectcontroles voor gemeente

Bijna de helft van de Vlaamse gemeenten maakt gebruik van trajectcontroles, vaak in samenwerking met een privébedrijf. Mobiliteitsminister Annick De Ridder (N-VA) zegt dat er van dat systeem misbruik wordt gemaakt en belooft een evaluatie. De Ridder zegt wel niet te willen raken aan de autonomie van gemeenten. Coalitiepartner Vooruit steunt het systeem met privébedrijven dan weer volop.

In 121 van de 285 Vlaamse gemeenten organiseert het gemeentebestuur volgens Annick De Ridder trajectcontroles. Die trajectcontroles zijn officieel bedoeld om automobilisten trager te doen rijden. In de volksmond heet het dan weer dat ze vooral dienen om zoveel mogelijk administratieve boetes te kunnen innen. Met andere woorden: een potentieel verdienmodel. Niet alleen voor de overheid, zo beseft ook De Ridder.

‘Vaak werken lokale besturen voor hun trajectcontroles samen met een privépartner. Die contracten zijn niet altijd openbaar. Er bereiken mij genoeg verhalen waarin de privépartner zegt dat hij wel in een trajectcontrole wil investeren, maar alleen op voorwaarde dat de gemeente de eerstvolgende jaren geen structurele infrastructuurwerken zal uitvoeren om de verkeerssituatie veiliger te maken. Of op voorwaarde dat bijvoorbeeld snelheidsremmers worden weggehaald’, zegt De Ridder.

‘Ook als de investering van het privébedrijf op een jaar tijd is terugbetaald, blijft de gemeente voor zes of negen jaar aan het contract gebonden. Als ze dan na vier of vijf jaar uit het contract wil stappen moet ze nog een groot deel van de investeringskost betalen. Terwijl die voor de private partner dan al volledig is afbetaald. Daardoor zien die gemeenten soms maar 20 procent van het boetebedrag (vaak 53 euro, red.) naar de gemeentekas vloeien.’

Waar staan ze?

Toch bestaat er enige schroom om schoon schip te maken, zo blijkt verder uit het verslag van de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement deze week. De Ridder beloofde namelijk in november vorig jaar al de lokale trajectcontroles te evalueren. Pas nu is die evaluatie echt gestart. Bovendien zal ze een jaar duren. Maar belangrijker: de evaluatie moet vooral alle lokale trajectcontroles eerst in kaart brengen, want De Ridder weet niet waar die vandaag precies overal staan.

Ook zegt De Ridder zeker niet aan de gemeentelijke autonomie te willen raken. Daarbij suggereert de minister dat de Vlaamse overheid alleen wil toekijken op de ‘evenwichtigheid’ van contracten die gemeenten met privébedrijven afsluiten. Die evenwichtigheid betekent onder meer dat gemeenten zelf meer boetegeld zouden overhouden en zo meer slagkracht zouden krijgen om binnen een trajectcontrole andere maatregelen te nemen om de verkeersveiligheid te verhogen, zoals verkeersdrempels plaatsen.

Killer

Opmerkelijk genoeg zegt De Ridders socialistische coalitiepartner Vooruit geen problemen te hebben met trajectcontroles waarbij de overheid samenwerkt met privébedrijven.

‘Niemand betaalt graag een verkeersboete. Maar als er één ding in het leven echt onbetaalbaar is, dan is het vermijden dat je een dierbare verliest in het verkeer. Alle studies tonen het aan: snelheid is een killer. Trajectcontroles zijn een krachtig instrument om snelheid te handhaven en zo levens te redden. Een vervelende boete vermijden is eigenlijk heel simpel: hou je gewoon aan de toegestane snelheid’, zegt Vooruit-parlementslid Stephanie Vanden Eede.