Nee, links heeft de Nederlandse verkiezing niet gewonnen

De mainstream media en heel wat commentatoren, soms zelfs vanuit de defaitistische rechterzijde, beweren dat links een overwinning heeft behaald in de Nederlandse verkiezingen. Maar wie onbevangen en van dichterbij naar de resultaten kijkt, ziet een heel ander verhaal. Nee, links heeft niet gewonnen – integendeel. Laten we de feiten eens op een rijtje zetten.

Allereerst: de linkse coalitie van GroenLinks en PvdA (GL-PvdA) heeft een nederlaag geleden. Frans Timmermans, hét gezicht bij uitstek van de EU in Nederland en de grootste pleitbezorger van massamigratie en klimaatbeleid, heeft zijn ontslag ingediend als leider van deze coalitie. Hij werd door media, analisten en gokmarkten gezien als de meest waarschijnlijke volgende premier, maar de kiezers hebben Timmermans en zijn uitgesproken linkse agenda afgewezen.

Hoopgevende tendens

Daarentegen hebben de nationalistisch-rechtse partijen – PVV, Forum voor Democratie en JA21 – als blok juist gewonnen. In 2017 haalden ze samen 22 zetels, in 2021 28, in 2023 41 en nu 42 zetels. Deze gestage opmars toont een duidelijke en hoopgevende metapolitieke tendens. Die blijkt ook uit een peiling van Ipsos bij de Nederlandse kiezers. Maar liefst 40% van hen wil een rechts kabinet, terwijl maar 20% links beleid prefereert en 28% een centrumkabinet wenst.

Desondanks zal Nederland wellicht opnieuw een regering krijgen die de massamigratie en het klimaatbeleid verderzet, maar dat heeft veel meer te maken met het gebrek aan ruggengraat bij de centrumpartijen dan met de wil van het volk.

D66: terug van nooit weggeweest

Ook de invloed van de media was andermaal alomtegenwoordig. D66 kreeg maandenlang zendtijd à volonté en werd op basis van een exitpoll ten onrechte als grootste partij en initiatiefnemer uitgeroepen. D66 heeft haar verloren zetels teruggewonnen en staat op moment van schrijven, met nagenoeg alle stemmen geteld, nipt op de eerste plaats. De voornaamste reden waarom enkel de D66-leider Rob Jetten nu in beeld komt voor kabinetsvorming en het premierschap, is omdat die andere grootste partij, PVV, wordt uitgesloten door andere partijen — en door de mainstreammedia.

Het succes van D66 is deels te danken aan eindeloze promotie door de media en een campagne die, vergeleken met de vorige, relatief pro-Nederlands was en kritisch voor massamigratie. Zelfs de terugkeer van D66 toont dus voor een deel aan dat de metapolitieke verschuiving naar rechts ook links-liberalen beïnvloedt. De verankering van D66 in de media, academische wereld en bureaucratie zorgde er ook voor dat de partij een indrukwekkende remonte kon maken. Daarin zitten lessen voor rechts.

Geloof in (Forum voor) Democratie

De PVV van Geert Wilders verloor zetels ten opzichte van hun grote overwinning in 2023, maar blijft in de Tweede Kamer even groot als D66 van Jetten. PVV-kiezers zijn berucht om de wispelturige opkomst, en dit keer hadden ze redenen genoeg om thuis te blijven. Wilders kwam een jaar geleden aan de macht, maar slaagde er niet in om ook maar iets te veranderen. Dit heeft bij veel PVV-kiezers het geloof in een democratische oplossing geknakt. Sommigen bleven thuis, anderen stapten over naar JA21 of Forum voor Democratie (FVD).

Hoopgevend is het resultaat van Forum voor Democratie van Thierry Baudet met de frisse nieuwe lijsttrekster Lidewij de Vos, die hun score meer dan verdubbeld hebben, van drie naar zeven zetels. Met maar drie zetels in het parlement heeft FVD al enorm veel metapolitiek werk verricht: ze hebben de grootste ledenorganisatie van het land, runnen een succesvolle uitgeverij, school en mediakanaal, en waren meermaals te gast in het Witte Huis en prominent aanwezig op historische internationale evenementen zoals de Remigration Summit. Met zeven zetels krijgen ze meer dan dubbel zoveel middelen, wat verdere ontwikkeling belooft van hun intellectuele en culturele strijd.

Deze verkiezingen zijn dus allesbehalve een overwinning voor links. De zetelverdeling en de metapolitieke verschuivingen gaan de juiste, rechtse richting uit. Er zijn voor de nationalistische krachten volop redenen om hoopvol en strijdbaar te zijn.