De moordenaar van drie kleine meisjes in het Britse Southport was bezeten door genocide en werd geïnspireerd door moslimterrorisme. Dat heeft de Britse premier Keir Starmer gisteren finaal moeten toegeven op een persconferentie, terwijl hij dat eerder geheim had gehouden.

Op 29 juli vorig jaar organiseerde yogadocente Leanne Lucas een dansles voor kinderen van zes tot elf jaar in Southport, een badstad boven Liverpool. De kinderen werd een dag van ‘plezier en opwinding’ beloofd en na de les zouden ze op de foto kunnen met een kartonnen Taylor Swift.

Keukenmens

Een zekere Axel Rudakubana, op dat moment net geen achttien jaar oud, besliste daar anders over. Rudakubana is een in Cardiff geboren tiener, wiens Rwandese ouders in 2002 naar Groot-Brittannië verhuisden. Hij stond in zijn omgeving bekend als ‘een schuchtere zoon van evangelische christenen’.

Gekleed in een groen sweatshirt met capuchon over zijn hoofd en het gezicht bedekt met een chirurgisch masker, trok hij op 29 juli naar de dansstudio in Southport. Hij had een stevig keukenmes bij zich dat hij enkele weken eerder via Amazon had gekocht.

Voordat hij thuis vertrok verwijderde hij nog de zoekgeschiedenis op zijn laptop. Om 11.45 uur betrad hij de dansstudio, 30 seconden later klonk er binnen luidkeels geschreeuw. Drie jonge meisjes van zes, zeven en negen jaar overleefden de mesaanval van Rudakubana niet, tien anderen (waaronder twee volwassen vrouwen) raakten gewond.

Terreurhandboek

Kort na de moordaanval communiceerde de politie dat het niet om een terreurdaad ging. In de dagen na het bloederige gebeuren braken er in Engeland her en der rellen uit als reactie op de feiten én op de aanpak van de overheid. De regering betitelde de onrusten als ‘extreemrechts oproer’, maar kreeg daarvoor onder meer kritiek van Reform Uk’s Nigel Farage en de Amerikaanse X-eigenaar Elon Musk.

Farage beschuldigde de regering ervan ‘belangrijke informatie’ achter te houden die cruciaal was om de aanval te begrijpen

Farage beschuldigde de regering ervan ‘belangrijke informatie’ achter te houden die cruciaal was om de aanval te begrijpen. Pas in oktober 2024 kwam aan het licht dat de politie bij huiszoekingen een terreurhandboek had gevonden.

Schuldig

De inmiddels achttienjarige Axel Rudakubana pleitte afgelopen maandag voor het Liverpool Crown Court schuldig voor het bezit van een online versie van een trainingshandboek van Al-Qaeda, de moord op drie jonge meisjes en de poging tot moord op acht andere kinderen en twee volwassenen.

Eén hoofdstuk instrueert lezers specifiek over het maken van dodelijk vergif

Het boek beschreef in detail onder meer mogelijke moord- en spionagetechnieken en geheime communicatiemethodes. Eén hoofdstuk instrueert lezers specifiek over het maken van dodelijk vergif. Rechercheurs vonden tijdens hun huiszoeking ook ricine, zo’n dodelijk biologisch gif.

‘De dader was absoluut geobsedeerd door genociden’, zegt een bron in het Britse dagblad The Guardian. ‘Hij kon elke genocide in de geschiedenis opnoemen en wist perfect hoeveel mensen er daarbij waren omgekomen. Van de Rwandese genocide over Genghis Khan tot Hitler: het was het enige waarover hij wilde praten.’

Rudakubana’s vader, Alphonse, zou ooit zelf nog hebben meegevochten met het Rwandese Patriottische Front (RPF), een gewapende groepering die het opnam tegen het door Hutu’s gedomineerde regime tijdens de Rwandese genocide in 1994.

Doofpotoperatie

De Britse oppositie beschuldigt de regering nu van een ‘doofpotaffaire’. De politie zou al enkele dagen na de slachtpartij in de dansstudio op de hoogte zijn geweest van het feit dat Rudakubana thuis een terreurhandboek én een voorraad ricine had liggen, maar onthulde dat pas toen hij drie maanden later werd aangeklaagd.

Tussen 2019 en 2012 werd Rudakubana bovendien ook al drie keer doorverwezen naar het programma ‘Prevent’ voor terrorismebestrijding van de overheid, net omwille van zijn verontrustende obsessie met geweld. Gisteren moest de Britse premier Starmer tijdens een persconferentie toegeven dat hij al meteen na de moordpartij op de hoogte was van de terroristische banden van de Southportmoordenaar.

Volgens Starmer was er geen sprake van een doofpotaffaire, maar kon hij die informatie op dat moment nog niet openbaar maken omdat dat het proces tegen Axel Rudakubana zou hebben beïnvloed.

Proces

Op de vraag of hij de informatie destijds had achtergehouden in een poging zich te beschermen tegen verdere publieke verontwaardiging, zei Sir Keir: ‘Laat me duidelijk zijn: de verantwoordelijkheid voor de wanorde en het geweld ligt bij de daders.’

‘Ja, ik was op de hoogte van de details toen die naar voren kwamen. Dat is gebruikelijk in een zaak als deze. Maar u en ik weten dat het niet juist zou zijn geweest om die details bekend te maken. De enige verliezers zouden de slachtoffers en de families zijn, omdat het risico bestond dat het proces dan zou mislukken. De wetten van dit land verboden mij of iemand anders om details eerder bekend te maken.’

Volgens de Britse premier heeft het Verenigd Koninkrijk te maken met een nieuwe vorm van terreurdreiging: ‘Extreem geweld uitgevoerd door eenlingen, buitenbeentjes en jonge mannen in hun slaapkamers.’

Kordate aanpak?

De Britse premier kondigde gisteren ook aan dat de regering de wet zou veranderen om ervoor te zorgen dat de staat gewelddadige individuen sneller kan identificeren. De minister van Binnenlandse Zaken is intussen een openbaar onderzoek gestart naar de aanvallen om ‘de waarheid te achterhalen over wat er is gebeurd en wat er moet veranderen’.

Die overheidsbelofte doet enigszins denken aan de belofte die Theresa May in juni 2017 deed in de nasleep van de islamitische aanslag op London Bridge, waarbij zeven doden vielen. Enkele dagen eerder had een andere islamist al tweeëntwintig mensen gedood toen hij een bom liet ontploffen in de Manchester Arena.

May erkende toen dat het Verenigd Koninkrijk zich ‘veel te tolerant had getoond tegenover extremisme’. Vele jaren eerder, in de nasleep van de islamitische aanslagen in Londen in 2005 waarbij tweeënvijftig doden vielen, had toenmalig premier Tony Blair al ongeveer hetzelfde gezegd.

Hij lanceerde kort daarop een twaalfpuntenplan om islamitisch extremisme te bestrijden. Het plan werd nauwelijks of nooit ingevoerd. Een Britse commentator merkte dan ook fijntjes op: ‘Zal de huidige verontwaardiging er eindelijk toe leiden dat er “moeilijke vragen” worden gesteld? Of zal de Britse politieke klasse, net als in 2005 en 2017, concluderen dat deze vragen eigenlijk te gênant zijn om te bespreken?’

Lucas

Britse terreurbestrijding wist van geweldobsessie Southportmoordenaar

Jezus, de man die geen vader had (2)

Advent met Bijbels inzicht